Marius Lindvik (ur. 27 czerwca 1998 w Oslo) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Rælingen SK. Indywidualny mistrz olimpijski z 2022 ze skoczni dużej, a także srebrny medalista olimpijski w drużynie mieszanej z 2026. Mistrz świata ze skoczni normalnej indywidualnie i w drużynie mieszanej z 2025, w drużynie męskiej srebrny medalista z 2023 i brązowy z 2025. Indywidualny mistrz świata w lotach narciarskich z 2022 oraz srebrny medalista z 2026, w drużynie brązowy medalista z 2022 i 2026. Mistrz świata juniorów z 2018, drużynowy złoty medalista z 2018 w konkursie mieszanym, a także srebrny z 2016 i brązowy z 2018 w drużynie męskiej. Indywidualny srebrny i drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016. Drużynowy srebrny medalista Igrzysk Europejskich 2023. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2021/2022. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2024. Zwycięzca Pucharu Kontynentalnego 2017/2018, trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej w sezonie 2018/2019. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery Lata 2014–2017 W grudniu 2014 zadebiutował w FIS Cup, w konkursach rozgrywanych w Notodden zajmując kolejno 12. i 10. miejsce. Wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2015, gdzie indywidualnie zajął 18. miejsce, natomiast drużynowo piątą lokatę.
Jego pierwsze starty w Pucharze Kontynentalnym miały miejsce w sezonie 2015/2016. We wrześniu 2015, w ramach letniej części cyklu zdobył pierwsze punkty, zajmując 11. miejsce. W zawodach Pucharu Świata debiutował 5 grudnia 2015 roku w Lillehammer, zajmując 32. miejsce w pierwszym konkursie indywidualnym. 16 lutego 2016 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2016, a także brązowy w sztafecie mieszanej. 24 lutego zajął 2. pozycję w drużynowym konkursie mężczyzn na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016. Indywidualnie zajął 15. miejsce.
W sezonie 2016/2017 w Pucharze Kontynentalnym najwyżej klasyfikowany był na 4. pozycji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2017, zajmując 16. miejsce indywidualnie oraz 4. i 12. w zawodach drużynowych.
Lata 2017–2019 W sezonie 2017/2018 Pucharu Kontynentalnego 11 razy stawał na podium, wygrywając 4 konkursy. Zwyciężył w klasyfikacji generalnej tego cyklu. 28 stycznia 2018 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata: po pierwszej serii konkursu w Zakopanem znajdował się na 2. pozycji, a ostatecznie zawody ukończył na 8. miejscu. W trakcie sezonu jeszcze trzykrotnie zdobywał punkty cyklu. W rywalizacji skoczków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018 odniósł zwycięstwo w konkursie indywidualnym, a na podium stanął także w zmaganiach drużynowych – w rywalizacji mężczyzn zdobył brązowy medal, a wśród mikstów złoty.
W 2018 zadebiutował w Letnim Grand Prix, trzykrotnie zajmując miejsca w drugiej dziesiątce. W sezonie 2018/2019 Pucharu Kontynentalnego sześciokrotnie zwyciężył i dwa razy zajął 3. miejsce. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 3. pozycji. W Pucharze Świata najwyżej klasyfikowany był na 13. miejscu: w zawodach w Engelbergu oraz w rozgrywanym w ramach Raw Air 2019 konkursie w Lillehammer.
Sezon 2019/2020 Zajął 2. miejsce w kończących Letnie Grand Prix 2019 zawodach w Klingenthal, w dwóch innych również znalazł się w pierwszej dziesiątce. W drugim konkursie sezonu 2019/2020 Pucharu Świata, rozgrywanym w Ruce, początkowo miał być sklasyfikowany na 2. pozycji, został jednak zdyskwalifikowany za nieregulaminowy kombinezon. Ostatecznie po raz pierwszy stanął na podium indywidualnych zawodów cyklu 15 grudnia 2019 w Klingenthal, gdzie zajął 3. lokatę. W dalszej części sezonu regularnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 1 stycznia 2020 w Garmisch-Partenkirchen odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w cyklu. W ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni zwyciężył również 3 dni później w Innsbrucku, a także był 3. w Bischofshofen oraz 10. w Oberstdorfie. W całym turnieju zajął 2. pozycję, przegrywając jedynie z Dawidem Kubackim.
W kolejnych zawodach Pucharu Świata rozgrywanych w styczniu 2020 najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu, w Zakopanem. W lutym na podium cyklu stanął raz, zajmując 2. miejsce w Willingen. W marcu najwyżej znalazł się na 4. miejscu, w pierwszym konkursie w Lillehammer, a Raw Air 2020 ukończył na 3. pozycji. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2019/2020 znalazł się ostatecznie na 7. miejscu z 906 punktami.
Sezon 2020/2021 W ramach sezonu 2020/2021 Pucharu Świata po raz pierwszy na podium stanął 6 grudnia 2020 w drugim konkursie w Niżnym Tagile, gdzie zajął 3. miejsce. Był początkowo zgłoszony do startu na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, został jednak wycofany z tych zawodów. W ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni zajął 3. pozycję w Oberstdorfie i 2. w Bischofshofen. W pozostałych konkursach nie wystąpił przez ból zęba, w związku z którym był hospitalizowany.
17 stycznia 2021 zwyciężył w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem, a 13 lutego na tej samej skoczni zajął 3. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie był 14. na skoczni normalnej i 6. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 6. pozycję. Sezon Pucharu Świata zakończył na 10. lokacie w klasyfikacji generalnej z 612 punktami.
Sezon 2021/2022 Cztery konkursy Letniego Grand Prix 2021 ukończył w pierwszej dziesiątce, w tym dwa na podium – był 2. i 3. we wrześniowych zawodach we Szczuczyńsku.
W grudniu 2021 trzykrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata – zajął 2. miejsce w Wiśle, a także 3. w drugim konkursie w Klingenthal oraz drugim konkursie w Engelbergu. Zawody 70. Turnieju Czterech Skoczni ukończył na 4., 4., 2. i 10. pozycji i w całym turnieju zajął 2. miejsce. Po jego zakończeniu zwyciężył w konkursie Pucharu Świata w Bischofshofen. W styczniu 2022 na podium cyklu stawał również w Zakopanem, gdzie zwyciężył, a także w Willingen, gdzie zajął 3. i 1. lokatę. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zdobył złoty medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej. Na skoczni normalnej był 7., w drużynie mieszanej 8., a w zespole męskim zajął 4. miejsce.
W ramach Raw Air 2022 zwyciężył w pierwszym konkursie w Oslo. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022. Zdobył na nich złoty medal w konkursie indywidualnym, a także brązowy w drużynowym, w którym wystąpił wraz z Johannem André Forfangiem, Danielem-André Tande i Halvorem Egnerem Granerudem. Na zakończenie sezonu 2021/2022 Pucharu Świata wygrał konkurs w Planicy. Znalazł się na 3. pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu z 1231 punktami.
Sezon 2022/2023 W Pucharze Świata 2022/2023 raz stanął na podium zawodów indywidualnych, zajmując 3. miejsce w drugim konkursie sezonu, rozgrywanym 6 listopada 2022 w Wiśle. Najczęściej w zawodach cyklu zajmował pozycje w drugiej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 20. pozycji z 393 punktami.
Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 22. miejsce na skoczni normalnej i 19. na dużej, a w drużynie męskiej, startując wraz z Johannem André Forfangiem, Kristofferem Eriksenem Sundalem i Halvorem Egnerem Granerudem, zdobył srebrny medal.
Sezon 2023/2024 Na Igrzyskach Europejskich 2023 indywidualnie zajął 5. miejsce zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej, a w drużynie mieszanej, startując wraz z Anną Odine Strøm, Robertem Johanssonem i Eirin Marią Kvandal, zdobył srebrny medal.
W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata zajmował głównie lokaty w pierwszej i drugiej dziesiątce. Dwukrotnie stanął na podium: 16 grudnia 2023 konkurs w Engelbergu ukończył na 2. pozycji, a 10 lutego 2024 w Lake Placid zajął 3. miejsce. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 8. pozycji z 854 punktami. W styczniu wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024. Zajął na nich 13. miejsce indywidualnie i 4. w drużynie.
Sezon 2024/2025 W Letnim Grand Prix 2024 wystąpił w konkursach indywidualnych 14 i 15 września w Wiśle oraz 5 października w Klingenthal. We wszystkich trzech zwyciężył. Cykl ukończył na 3. pozycji w klasyfikacji generalnej z 300 punktami. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata najczęściej zajmował pozycje w pierwszej i drugiej dziesiątce. Do końca stycznia 2025 najwyżej w cyklu sklasyfikowany był na 7. miejscu. Lepsze wyniki osiągał w kolejnym miesiącu. 16 lutego stanął na podium zawodów Pucharu Świata w Sapporo, które ukoczył na 2. lokacie.
Wystartował następnie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Zdobył na nich złoty medal w zawodach indywidualnych na skoczni normalnej. W zawodach drużyn mieszanych, startując z Anną Odine Strøm, Eirin Marią Kvandal i Johannem André Forfangiem, również zdobył złoto, a w zespole męskim wraz z Forfangiem, Robinem Pedersenem i Kristofferem Eriksenem Sundalem uzyskał brązowy medal. Początkowo miał również zdobyć srebrny medal w zawodach indywidualnych na skoczni dużej, ale po konkursie w kombinezonach Lindvika i Forfanga wykryto manipulacje sprzętowe, wobec czego obaj zostali w nim zdyskwalifikowani. Następnie, w związku z toczącym się śledztwem, Lindvika zawieszono do końca sezonu w uczestnictwie w zawodach FIS.
W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2024/2025 ostatecznie ukończył na 17. miejscu z 474 punktami.
Sezon 2025/2026 Zwyciężył w otwierającym Letnie Grand Prix 2025 konkursie w Courchevel 9 sierpnia, a dzień później zajął 4. pozycję. 23 sierpnia wskutek ugody z FIS został, wspólnie z Forfangiem, zawieszony za manipulacje sprzętowe na Mistrzostwach Świata 2025 na okres trzech miesięcy pomniejszonych o karę odbytą w marcu. W efekcie wykluczony został z dalszych startów w letniej części sezonu. Zachował również wszystkie zdobyte na MŚ medale.
W Pucharze Świata 2025/2026 początkowo zajmował głównie lokaty w drugiej i trzeciej dziesiątce, a począwszy od połowy stycznia najczęściej kończył zawody w pierwszej. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym, a także brązowy w zawodach drużynowych, w których wystartował wraz z Johannem André Forfangiem, Kristofferem Eriksenem Sundalem i Benjamin Østvoldem. Wystąpił też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, na których zdobył srebrny medal w drużynie mieszanej wraz z Anną Odine Strøm, Eirin Marią Kvandal i Sundalem. Indywidualnie zajął 12. miejsce na skoczni normalnej i 32. na dużej.
29 marca 2026 na zakończenie sezonu 2025/2026 zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Planicy. Było to jedyne indywidualne podium Lindvika w tej edycji cyklu. W klasyfikacji generalnej zakończył ją na 12. pozycji z 602 punktami.
Mistrzostwa Norwegii Wielokrotnie stawał na podium mistrzostw Norwegii. Indywidualnie zimą zdobył srebrny medal w 2023 i 2024 oraz brązowy w 2018. Latem na skoczni normalnej zdobył złoto w 2024, srebro w 2022 i 2023 oraz brąz w 2020 i 2021, a na dużym obiekcie złoto w 2020. W rozgrywanych w letniej części sezonu zawodach drużynowych, w których reprezentował okręg Akershus, zdobył złoto w 2016, 2020, 2022 i 2023 oraz srebro w 2019 i 2021 w zespole męskim, a także srebro w 2024 oraz brąz w 2020, 2021, 2022 i 2023 w drużynie mieszanej.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2022 Pekin/Zhangjiakou–7. miejsce (K-95), złoty medal (K-125)2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–12. miejsce (K-98), 32. miejsce (K-128)
Drużynowo 2022 Pekin/Zhangjiakou–8. miejsce (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Silje Opseth i Marius Lindvik, 4. miejsceSkład zespołu: Halvor Egner Granerud, Daniel-André Tande, Robert Johansson i Marius Lindvik2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–srebrny medal (drużyna mieszana/K-98)Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
Starty M. Lindvika na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo