Paul Rohn Starszy (ur. 1601, zm. 1664) – śląski rzeźbiarz czasów manieryzmu, czynny we Wrocławiu co najmniej od lat 40. XVII w. do śmierci w 1664. Syn balwierza Paula Rohna. Założyciel dynastii rzeźbiarskiej, w skład której wchodzili jego synowie: Paul Rohn Młodszy i Samuel Rohn. Obaj prowadzili warsztat rzeźbiarski po śmierci ojca.
Warsztat Paula Rohna Starszego tworzył przede wszystkim ołtarze i epitafia dla mieszczan wrocławskich. Współpracowano z wrocławskimi rzemieślnikami, najczęściej ze stolarzem Martinem Kochem, malarzem Hansem Usingiem, kaligrafem Wilhelmem Schwartzem i złotnikami z rodziny Petzel.
Stylistycznie rzeźby i dekoracje wykonywane w warsztacie Rohnów osadzone były jeszcze w tradycji manierystycznej. Wykorzystywano niemieckie i niderlandzkie wzorniki graficzne, a przy kompozycjach figur doświadczenia rzeźby saksońskiej XVI i XVII w.
Dzieła pamiątkowa tablica gradobicia 29 czerwca 1645 r. w kościele pw. św. Elżbiety we Wrocławiu (1645) ołtarz główny w kościele pw. św. Elżbiety we Wrocławiu (1653); epitafium Thomasa Rehdiggera z kościoła pw. św. Elżbiety we Wrocławiu (1660)zdjęcie epitafium Christopha Colerusa, Muzeum Miejskie Wrocławia (1661)
Przypisy
Bibliografia J. Jagiełło, Rohnowie. Rodzina rzeźbiarzy z Wrocławia, "Rzeźbiarze Dolnego Śląska", Warszawa 2015
Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem (Królestwo Czech) Kategoria:Niemieccy rzeźbiarze Kategoria:Zmarli w 1664 Kategoria:Urodzeni w 1601 Kategoria:Śląscy rzeźbiarze Kategoria:Rzeźbiarze związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Rzeźbiarze manieryzmu