Jaskinia Barania – jaskinia w Dolinie Litworowej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się na wschodnim krańcu Litworowej Równi na wysokości 1622 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 57 metrów, a jej deniwelacja 19,6 metraJaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. J. Grodzicki (red.) Jaskinie wschodniego zbocza Doliny Miętusiej. Warszawa: Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk o Ziemi, 2000..mały|W dole Litworowa Rówień|alt=|lewo|200x200px Opis jaskini Główną częścią jaskini jest studnia o głębokości 8,2 metrów. Odchodzą od niej ciągi: do otworu wejściowego. Na początku studni biegnie kilkunastometrowy, szczelinowy korytarz dochodzący do obszernej salki, a dalej przez szczelinę idzie się w górę korytarzem, przez prożek, do otworu jaskini. na dnie studni zaczyna się ciasny korytarzyk, po kilku metrach kończący się ślepo. powyżej studni można wspiąć się kominem będącym jej kontynuacją. Przez zacisk w jego stropie dochodzi się do Salki z Niespodzianką, z wiszącą wantą w stropie.
Przyroda W jaskini aż do późnego lata leży śnieg. Roślinność występuje tylko przy otworze.
Historia odkryć Nieznani są odkrywcy jaskini. Wiadomo, że znał ją Ferdynand Rabowski, prowadzący w latach trzydziestych badania w Dolinie Litworowej, ponieważ informację o niej przekazał Stefanowi Zwolińskiemu.
Jednak dopiero około 1959 roku jaskinia została zbadana. Dokonali tego grotołazi z Wrocławia. W czerwcu 1960 roku grotołazi z STJ Kraków (J. Danysz, R. Gradziński i R. Rodziński) zwiedzili jaskinię i opublikowali pierwszą wzmiankę o odkryciu.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich