Mieczysław Bronikowski (ur. 31 grudnia 1860 w Sulęcinie, zm. 10 marca 1955 w Warszawie) – polski profesor, ekspert w dziedzinie budownictwa.
Życiorys Wychowywał się bez ojca Józefa, który za udział w powstaniu styczniowym został zesłany na Syberię. Kształcił się w progimnazjum W. Górskiego w Warszawie i w szkole realnej w ŁowiczuTadeusz Gumiński, Jerzy Kubiatowski, Mieczysław Bronikowski (1860-1955), Sylwetki profesorów Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1987, k. 44, gdzie w 1881 r. uzyskał z wynikiem bardzo dobrym świadectwo dojrzałości i złotym medalem. Jako uczeń na swoje utrzymanie zarabiał korepetycjami.
W 1886 ukończył studia w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Po ukończeniu studiów z dyplomem inżyniera technologa osiadł w Warszawie i tu rozpoczął pracę zawodową na stanowiskach technicznych w warszawskich Zakładach Mechanicznych „Lilpop, Rau i Loewenstein", oraz w fabryce mechanicznej M. Rudnickiego i A. Kuczyńskiego w Pruszkowie pod Warszawą, a od stycznia 1888 r. jako inżynier konstruktor w Warszawskiej Fabryce Stali na Pradze. W 1888 przeniósł się na Ukrainę i podjął pracę w zakładach Południowo-Rosyjskiego Dnieprowskiego Towarzystwa Metalurgicznego w Kamienskoje na Zaporożu pełniąc funkcje szefa działu inwestycyjnego, naczelnika biura technicznego i naczelnika oddziału budowlanego. W firmie tej projektował i nadzorował budowę wielu obiektów fabrycznych i hutniczych urządzeń produkcyjnych, m.in. wielkiego pieca do wytopu żelaza, pracującego bez remontu kilka razy dłużej i z lepszą sprawnością niż to było praktykowane uprzednio. Kilkakrotnie wyjeżdżał kilkakrotnie służbowo za granicę, m.in. zwiedził światową wystawę powszechną w Paryżu (1889) i zapoznał się z modernizacją i elektryfikacją zakładów przemysłowych w Niemczech. Od 1905 był kierownikiem przedstawicielstwa handlowego rozbudowywanych na Zaporożu zakładów metalurgicznych, a w 1907 r. objął stanowisko dyrektora oddziału rosyjskiego Zjednoczenia Fabryk Metalowych „Prodameta", zajmującego się koordynacją sprzedaży wyrobów przemysłu metalurgicznego w całym Cesarstwie Rosyjskim. Przebywając przez wiele lat na Ukrainie, udzielał się społecznie w miejscowych organizacjach polskich. Podczas I wojny światowej wchodził w skład Komitetu Wojenno-Przemysłowego w Kijowie.
W maju 1920 r. powrócił do kraju i zamieszkał w Warszawie i podjął pracę na Politechnice Warszawskiej. W 1921 został profesorem zwyczajnym na Wydziale Budowy Maszyn i Elektrotechniki Politechniki Warszawskiej (od 1921 r. Mechaniczny). Do przejścia na emeryturę (w 1927 r.) pełnił funkcję kierownika Katedry i Zakładu Budownictwa Przemysłowego. Pracował również na stanowisku kierownika technicznego w Centralnym Zarządzie Wytwórni Wojskowych.
Równolegle z pracą dydaktyczną na uczelni, a także po przejściu na emeryturę, prof. M. Bronikowski współpracował bliżej z przemysłem zbrojeniowym, m.in. jako kierownik techniczny w Centralnym Zarządzie Wytwórni Wojskowych (później: Państwowych Wytwórniach Uzbrojenia), z ramienia którego przez sześć lat nadzorował budowę fabryk zbrojeniowych w Warszawie, Radomiu, Skarżysku-Kamiennej i Pionkach. Od 1928 r. do wiosny 1939 r. był zaangażowany zawodowo przy rozbudowie Chodakowskich Zakładów Tworzyw Sztucznych pod Sochaczewem. Okres II wojny światowej spędził w Warszawie, a po powstaniu warszawskim wysiedlony ze stolicy znalazł schronienie w Łowiczu.
Został odznaczony Orderem Świętego Stanisława. Po śmierci jego ciało spoczęło na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. A-II-12/13).
Ważne publikacje Opis Huty Dnieprowskiej Południowo-Rosyjskiego Dnieprowskiego Towarzystwa Metalugicznego, Warszawa 1908 Budownictwo przemysłowe. Cz. 1, Warszawa, 1924, Komisja Wydawnicza Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sulęcinie