Aniela Sławska (ur. 2 sierpnia 1918 w PoznaniuAnna Dobrzycka, In memoriam. Aniela Sławska (1918–1997), „Kronika miasta Poznania”, 1997, nr 3, s. 359–362., zm. 25 maja 1997 tamże) – polska historyk sztuki i kustoszka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Stanisława i Izabeli z domu Motty (1892–1975), była wnuczką Jana Motty'ego. Miała starszą siostrę Marię (1916–1977)Aniela Izabela Sławska M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-07-15].. Wczesne dzieciństwo spędziła w Gdańsku, gdzie ojciec był delegatem polskiego rządu do Rady Portu. Ukończyła Liceum Generałowej Zamoyskiej w Poznaniu, uzyskała świadectwo dojrzałości w 1937 i podjęła naukę na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Poznańskiego. Studia przerwała w 1939, z uwagi na wybuch II wojny światowej.
Podczas okupacji pracowała w sklepie cukierniczym i jako buchalter w banku. Pisała w tym czasie bajki z własnymi ilustracjami.
23 lutego 1945 podjęła pracę w Muzeum Wielkopolskim (była jedną z pierwszych osób, które weszły do gmachu po usunięciu Niemców), interesując się przede wszystkim malarstwem i rzeźbą średniowieczną. Jednocześnie w 1947 ukończyła przerwane studia z zakresu historii sztuki (praca magisterska pt. Wystroje wielkopolskich kościołów OO. Reformatów i twórczość reformatorskiego snycerza Antoniego Schultza). W 1950 została kustoszem Działu Malarstwa Polskiego XVI–XVIII wieku. Wspólnie z Teresą Ruszczyńską redagowały Katalog Zabytków Sztuki Województwa Poznańskiego (29 zeszytów, lata 1958–1980). Była organizatorką wystaw i autorką prac naukowych poświęconych zabytkom muzeum. Wyjeżdżała w celach naukowych do Francji i Szwecji, m.in. głosząc tam wykłady. Wykładała również historię sztuki na Akademii Muzycznej w Poznaniu. Była członkiem Komisji Historii Sztuki Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i honorowym członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Była inicjatorką sprowadzenia do katedry poznańskiej ołtarza z Góry Śląskiej, który do dziś jest głównym ołtarzem katedralnym. W zamian gruntownie wyremontowano kościół w Górze. Podczas prac w terenie nabawiła się astmy, na którą zmarła.
Zmarła w Poznaniu, pochowana 2 czerwca 1997 (w pogrzebie uczestniczył m.in. prof. Janusz ZiółkowskiHanna Mukułowska-Au, Motty'owie Sławscy Mukułowscy, Pallotinum, Poznań, 2015, s.100–110, 221, .) na cmentarzu junikowskim (pole 26-4-11).
Była bratanicą Marii Wicherkiewicz, jej stryjem był architekt Roger Sławski.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970)Aniela Sławska (1918–1997) in memoriam. Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Srebrny Krzyż Zasługi (13 października 1948) „za zasługi na polu zabezpieczenia zabytków kulturalnych”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 lutego 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 lutego 1955 r. nr 0/350 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Nagrody
Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny muzealnictwa i ochrony zabytków I stopnia (zespołowa) za opracowanie katalogu zabytków sztuki (1979)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Generałowej Zamoyskiej i Heleny Modrzejewskiej w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Pracownicy Muzeum Narodowego w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1997