thumb|Historyczne regiony Czech a współczesny podział administracyjny Kraje czeskie () – trzy historyczne krainy tworzące Republikę Czeską: Czechy właściwe, Morawy i Czeski Śląsk.
Historyczne kraje czeskie thumb|Ziemie we władaniu Karola IV
W kontekście historycznym historiografia czeska używają tego terminu w odniesieniu do ziem we władaniu władców Czech, równoznacznie z krajami Korony Czeskiej () ustanowionej przez cesarza Karola IV Luksemburskiego w XIV wieku.
Czeski Palatynat (1353–1401) – stolice: Sulzbach, następnie Auerbach, Marchia Brandenburska (1373–1415) – stolica: Brandenburg, Łużyce Dolne (1367–1635) – stolica: Lubin, utracone w całości wskutek pokoju praskiego, Łużyce Górne (1319–1635Po 1635 w granicach Czech do 1809 roku pozostawało miasto Schirgiswalde.) – stolica: Budziszyn, Śląsk (1335–1742) – stolica: Wrocław. Po wojnach śląskich 1742–1763 w granicach królestwa pozostał jedynie południowo-wschodni fragment Śląska, dziś znany jako Śląsk Czeski.
Herby Herb wielki Republiki Czeskiej zawiera herby trzech krajów czeskich: Czech właściwych, Moraw i czeskiego Śląska. Herb Czech właściwych pochodzi od królestwa Czech, podobnie zresztą herb Moraw ma swoje korzenie w średniowieczu. Wreszcie, herb czeskiego Śląska początkowo był herbem całego historycznego regionu Śląsk, którego większa część należy dzisiaj do Polski.
Zobacz też Historia Czech Królestwo Czech
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Pánek, Jaroslav; Tůma Oldřich; et al. (2009). A History of the Czech lands. Prague: Karolinum. .
Kategoria:Geografia Czech