Stanisław Janczura (ur. 3 lipca 1912, zm. 5 kwietnia 1976) – polski piłkarz, trener i działacz piłkarski, pracownik i działacz zawodowy przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem.
thumb|240px|Grobowiec Marii i Stanisława Janczurów Życiorys Urodził się 3 lipca 1912. Został piłkarzem. W okresie II Rzeczypospolitej w latach 30. był zawodnikiem Czarnych Lwów występując na pozycji napastnika. Podczas II wojny światowej był żołnierzem i był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych.
Po zakończeniu wojny był zawodnikiem zespołu OMTUR PZL Rzeszów, z którym w 1945 wywalczył awans do klasy A grupa Rzeszów. Został trenerem piłkarskim. W 1955 wraz z trenerem Wojciechem Zmarzem doprowadził zespół Startu Rymanów do mistrzostwa województwa rzeszowskiego, a następnie drużyna zajęła czwarte miejsce w finale mistrzostw Polski juniorów. W 1957 objął stanowisko szkoleniowca zespołu JKS Czarni Jasło, po połączeniu Czarnych z zespołem Unia Krajowice. Od 1960 do 1963, posiadając tytuł trenera II klasy, był trenerem klubu piłkarskiego Stali Sanok. Był działaczem tego klubu. Równolegle w 1961 był trenerem drużyny juniorów województwa rzeszowskiego w ramach Pucharu Michałowicza. Od początku lat 60. był zatrudniony w fabryce Sanowag w Sanoku, później przemianowanej na Sanocką Fabrykę Autobusów „Autosan”. W zakładzie pełnił funkcję przewodniczącego Samorządu Robotniczego, Rady Robotniczej. Był autorem kroniki zakładowej. Działał w PZPR.
W latach 60. i 70. sprawował mandat radnego Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku (m.in. wybrany w 1965). Działał w ZBoWiD. 23 maja 1971 został wybrany członkiem zarządu oddziału w Sanoku ZBoWiD. W 1969 był kandydatem do Wojewódzkiej RN w Rzeszowie. Działał w ramach Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Publikował na łamach „Gazety Sanockiej – Autosan”.
Zmarł 5 kwietnia 1976 w wieku 63 lat. Był żonaty z Marią (1921-2006), miał dzieci. Stanisław i Maria Janczura zostali pochowani na Cmentarzu Posada w Sanoku.
Jego praca została wydana w publikacji pt. Z doświadczeń wykładowców szkolenia partyjnego, wydanej w 1977 w wyniku konkursu wydawnictwa Książka i Wiedza oraz miesięcznika „Ideologia i Polityka”.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złota Odznaka Związku Zawodowego Metalowców Srebrna Odznaka Związku Zawodowego Metalowców Srebrna Odznaka Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Metalowców Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego” Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1976)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Piłkarze Czarnych Lwów Kategoria:Piłkarze Stali Rzeszów Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Posada w Sanoku Kategoria:Polscy kronikarze Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Radni Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Trenerzy piłkarzy Stali Sanok Kategoria:Trenerzy piłkarzy Czarnych Jasło Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Więźniowie niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Zmarli w 1976