Rzeczyca (ukr. Річиця, Riczycia) – rzeka w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie, lewy dopływ Sołokii. Długość rzeki wynosi 37 km (27 km na terenie Polski, 10 km na terenie Ukrainy) powierzchnia dorzecza: 197 km² (174 km² w Polsce, 23 km² na Ukrainie). Jest największym dopływem Sołokii.
Przebieg Źródła Rzeczycy znajdują się kilkaset metrów na zachód od wsi Wierszczyca, której nazwa jest hydronimem (Wierzchrzeczyca, Werchreczyca = górna Rzeczyca). Jest rzeką typowo równinną z szeroką doliną pokrytą roślinnością łąkową. Po stronie polskiej na całej długości posiada koryto uregulowane i wyprostowane. W górnym odcinku Rzeczyca ma przebieg równoleżnikowy z zachodu na wschód i rozdziela Grzędę Sokalską (Wyżyna Wołyńska) na północy od Równiny Bełskiej (Kotlina Pobuża) na południu.
W dolnym biegu, gdzie wpływa na Równinę Bełską, obiera kierunek południowo-wschodni. W XIX w. i na początku XX w. poszczególne odcinki rzeki posiadały nazwy lokalne np. między Łubczem a Szlatynem nazywano ją Szlatynówką, za Hubinkiem Tatrą w Korczminie Swynoryją. W Rzeczycy przyjmuje lewy dopływ: Potok Korytnicki, a w Tarnoszynie swój największy dopływ - Szyszłę (prawy). Na 26,5 km biegu (licząc od źródła) przekracza granicę polsko-Ukraińską. Rzeczyca uchodzi do Sołokii na wschód od Bełza (Ukraina).
Miejscowości nad Rzeczycą (uporządkowane od źródeł do ujścia) PolskaUkraina Wierszczyca, Łubcze Szlatyn Hubinek Rzeczyca Ulhówek Kolonia Ulhówek Tarnoszyn Szczepiatyn Korczmin Machnówek Worochta Tuszków Zabłocie Bełz
Przypisy
Linki zewnętrzne Rzeczyca w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom X.
Kategoria:Rzeki w Polsce Kategoria:Dorzecze Bugu