Aristarch Iwanowicz Krapiwin (ros. Ариста́рх Ива́нович Крапи́вин, ur. we wsi Szczełkun w guberni permskiej, zm. 21 września 1992 w Moskwie) – radziecki prawnik, polityk i wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys 1928 ukończył Instytut Nauczycielski w Swierdłowsku (obecnie Jekaterynburg), pracował jako nauczyciel i kierownik sklepu, był głównym konsultantem prawnym kombinatu „Uraługol”. Od czerwca 1941 żołnierz Armii Czerwonej, sekretarz wojskowego trybunału 63 Morskiej Brygady Piechoty w Archangielsku, 10 marca 1942 kontuzjowany wskutek wybuchu bomby lotniczej i do maja 1942 przebywał w szpitalu, w sierpniu 1942 ukończył kursy „Wystrieł”, brał udział w ewakuacji w Archangielsku. Od października 1942 do września 1944 kolejno dowódca kompanii, pomocnik szefa sztabu ds. wywiadu i dowódca 1 Batalionu Zmotoryzowanego 45 Brygady Zmechanizowanej, walczył na Froncie Briańskim, Południowo-Zachodnim i Zachodnim, brał udział w bitwie pod Stalingradem, operacji millerowo-woroszyłowgradzkiej i spas-diemienskiej, 10 sierpnia 1943 został ciężko ranny i do października 1943 przebywał w moskiewskim szpitalu. Później walczył w składzie 1 i 2 Frontu Ukraińskiego, biorąc udział w operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-batoszańskiej i jasko-kiszyniowskiej, 1944 mianowany majorem Armii Czerwonej. Wyróżnił się w walkach w Rumunii, gdzie od 20 do 31 sierpnia 1944 batalion pod jego dowództwem pokonując drogę od granicy państwowej do Bukaresztu wziął do niewoli ok. 1250 żołnierzy i oficerów przeciwnika. 22 sierpnia 1944 batalion zajął miasto Vaslui, 31 sierpnia 1944 brał udział w zajmowaniu Bukaresztu. 7 sierpnia 1944 Krapiwin został ciężko ranny i odesłany do szpitala w Swierdłowsku.
Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 24 marca 1945 „za męstwo i heroizm przejawiane w walkach” został uhonorowany tytułem Bohatera ZSRR. Od stycznia do lipca 1945 był instruktorem w sztabie Uralskiego Okręgu Wojskowego, później został przeniesiony do rezerwy, 1947 ukończył Swierdłowski Instytut Prawniczy, pracował jako adwokat w Swierdłowsku. Od marca do czerwca 1949 członek, a 1949-1955 przewodniczący Sądu Krajowego w Krasnojarsku, od kwietnia do lipca 1955 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Obwodowej Chakaskiego Obwodu Autonomicznego, od marca 1956 zastępca przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Krasnojarskiej Rady Krajowej. 1955–1963 był deputowanym do Rady Najwyższej RFSRR 4 i 5 kadencji.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 marca 1945) Order Lenina (dwukrotnie - 24 marca 1945 i 11 stycznia 1957) Order Czerwonego Sztandaru (1 marca 1944) Order Aleksandra Newskiego (20 kwietnia 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (1 lutego 1943) I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=15866 (ros.) Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Weteran pracy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Radzieccy prawnicy Kategoria:Radzieccy dowódcy batalionów w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1992