Kaplica zamkowa św. Anny w Bielsku-Białej – budowla sakralna przylegająca od strony południowej do zamku Sułkowskich w Bielsku-Białej.
Historia Została dobudowana do głównej bryły zamku w latach 1853-1855 w miejscu wcześniejszej kaplicy, zniszczonej przez pożar w 1836Przebudowana po pożarze 1753 i 1787 przez hr. Sułkowskich (skrzydło pn. nadbudowane), naprawiany po pożarach 1808 i 1836. Nowa kaplica zamkowa wybudowana 1853-55, zapewne proj./ Appelta w: Sławomir Brzezicki, Christine Nielsen. Śląsk: zabytki sztuki w Polsce s. 113. Prawdopodobny projekt kaplicy jest dziełem bielskiego architekta Juliusza AppeltaEwa Chojecka. Architektura i urbanistyka Bielska-Białej do 1939 roku.
Budowę rozpoczął książę Ludwik Sułkowski dla upamiętnienia swojej żony Anny baronowej von Dietrich, zmarłej w 1853 r. Kaplica stała się w następnych latach miejscem pochówków właścicieli zamku, należącego do książąt Sułkowskich. W krypcie kaplicy spoczywają doczesne szczątki: serca księcia Aleksandra II, III ordynata na Bielsku (Bielitz) księcia Ludwika Jana Nepomucena, VI ordynata na Bielsku księcia Alfreda, syna Ludwika księcia Aleksandra Edwarda, VIII ordynata na Bielsku księżnej Marii Teresy z domu von Moser-Ebreichsdorf, żony księcia Aleksandra Edwarda
Po zajęciu Bielska przez Rosjan, od 1945 do 1946 zamek wykorzystywany był przez Armię Czerwoną. Kilkakrotnie otwarto kryptę i zbezczeszczono zwłoki pochowanych w niej ludzi. Po wycofaniu Rosjan, zamek przeszedł w posiadanie Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej a kaplica została zamieniona na warsztat i pracownię lokalnej szkoły artystycznej działającej w tym miejscu. Po tym okresie od 1962 służyła jaka kaplica parafii Kościoła Polskokatolickiego.
Przypisy
Bielsko-Biała Kategoria:Zabytkowe kościoły w Bielsku-Białej Kategoria:Kaplice w diecezji bielsko-żywieckiej