Pałac w Kębłowicach – zabytkowy pałac we wsi KębłowicePrzypisy
Narodowy Instytut Dziedzictwa, Rejestr zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego, wpis nr A/3823/588/W z 29.11.1985.
Marek Gaworski, Śląsk bez granic. Zamki i pałace z lotu ptaka, wyd. II, Wrocław 2016, ISBN 978-83-64399-11-4.
Dorota Grygiel, Gmina Kąty Wrocławskie. Przewodnik po historii i zabytkach.
„Pałac w Kębłowicach”, Polskie Zabytki, https://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/143/Keblowice/ (dostęp: 23.07.2026).
„Pałac Kębłowice”, Dolnośląski Podróżnik, https://dolnoslaskipodroznik.pl/palac-keblowice/ (dostęp: 23.07.2026).
Urząd Miasta i Gminy Kąty Wrocławskie, materiały dotyczące zabytków gminy oraz gminnej ewidencji zabytków, https://www.katywroclawskie.pl/ (dostęp: 23.07.2026)..
Historia Pałac w Kębłowicach jest jedną z najciekawszych XIX-wiecznych rezydencji w gminie Kąty Wrocławskie. Znajduje się w centrum dawnego majątku ziemskiego i otoczony jest zabytkowym parkiem oraz zabudowaniami folwarcznymi. Cały zespół pałacowo-folwarczny został wpisany do rejestru zabytków 29 listopada 1985 roku.
Historia majątku sięga znacznie dalej niż sam pałac. Do sekularyzacji dóbr kościelnych w 1810 roku wieś należała do kapituły katedralnej we Wrocławiu. Następnie majątek przeszedł na własność państwa pruskiego, a później był sprzedawany kolejnym właścicielom. W pierwszej połowie XIX wieku należał m.in. do Nanette Aschard i porucznika von Fehrentheila. Od połowy XIX wieku właścicielami została rodzina Jesdinsky (spotykana także jako Jedliński lub Jesdinszky), która doprowadziła do rozwoju majątku.
Obecny pałac został wybudowany w 1882 roku dla Leopolda Jesdinsky'ego. Datę budowy można odnaleźć na elewacji budynku, gdzie umieszczono inicjały właściciela oraz rok powstania rezydencji. Budynek zaprojektowano w stylu neobarokowym, inspirując się francuskimi pałacami i zamkami z doliny Loary. Miała to być nowoczesna, reprezentacyjna siedziba właściciela majątku, podkreślająca jego pozycję społeczną i zamożność.
Pałac jest dwukondygnacyjny i ma plan zbliżony do prostokąta. Najbardziej charakterystycznymi elementami są cztery ośmioboczne wieżyczki znajdujące się w narożnikach budynku, zwieńczone kopulastymi hełmami. Nad środkową częścią dachu wznosi się drewniana wieżyczka widokowa, z której dawniej można było podziwiać park oraz okoliczne pola. Elewacje ozdobiono licznymi detalami architektonicznymi, takimi jak gzymsy, dekoracyjne obramowania okien i ryzality, nadającymi budowli elegancki, pałacowy charakter.
W skład całego zespołu pałacowego wchodzą również zabudowania folwarczne. Zachowały się m.in. dawne obory, stodoła, spichlerz, oficyna mieszkalna, dom ogrodnika lub inspektora dóbr oraz wozownia z kuźnią. Wszystkie te obiekty świadczą o tym, że majątek był dobrze prosperującym gospodarstwem rolnym.
Podczas II wojny światowej pałac został zajęty przez niemieckie Gestapo. Po wkroczeniu Armii Czerwonej wyposażenie rezydencji zostało w dużej mierze rozgrabione i wywiezione, a właściciele musieli opuścić majątek. W 1949 roku cały zespół przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR). W pałacu urządzono biura oraz mieszkania dla pracowników, przez co wnętrza zostały częściowo przebudowane.
W latach 1978–1980 oraz w 1983 roku przeprowadzono remonty budynku, jednak nie przywróciły one jego dawnej świetności. Po likwidacji PGR-u majątek przeszedł pod zarząd Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a następnie Agencji Nieruchomości Rolnych. W XXI wieku został wydzierżawiony, a później trafił w ręce prywatnego właściciela, który rozpoczął prace remontowe i zabezpieczające zarówno pałac, jak i część zabudowań gospodarczych.
Dziś pałac nie jest udostępniony do regularnego zwiedzania, jednak nadal pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych zabytków gminy Kąty Wrocławskie. Dzięki zachowanej bryle, historycznemu parkowi i zabudowaniom folwarcznym stanowi cenny przykład XIX-wiecznej architektury rezydencjonalnej na Dolnym Śląsku oraz przypomina o historii dawnych majątków ziemskich tego regionu.
Przypisy
Kategoria:Pałace w województwie dolnośląskim Pałac