Alfred Nicolas Rambaud (ur. 2 lipca 1842 w Besançon, zm. 10 listopada 1905 w Paryżu) – francuski polityk, historyk, bizantynolog. Badacz dziejów Francji głównie okresu rewolucji francuskiej oraz, jej stosunków z Rosją i Niemcami.
Życiorys Był profesorem Sorbony. W 1870 ukazała się jego praca o czasach Konstantyna Porfirogenety, która ukazała się w r. 1870, wzbudziła we Francji zainteresowanie historią Bizancjum. A. Rambaud wkrótce sprzeniewierzył się bizantynistyce, by się przerzucić na historię Rusi, na którym to polu zasłynął raczej jako popularyzator niż badacz. 29 kwietnia 1896 roku do 28 czerwca 1898 był ministrem Oświecenia Publicznego w rządzie Julesa Méline'a.
Wybrane publikacje L'Empire grec au Xe, 1870 Le Monde byzantin ; le sport et l'hippodrome, 1871 La Domination française en Allemagne ; les Français sur le Rhin, 1873 L'Allemagne sous Napoleon, 1874 La Russie épique, 1876 Français et Russes, Moscou et Sévastopol, 1876 Histoire de la Russie depuis les origines jusqu'à l'année 1877, 1878 Histoire de la civilisation française, 1885 Expansion de l'Angleterre, 1885 Histoire de la civilisation contemporaine en France, 1888 Instructions données aux ambassadeurs, 1890 Anneau de César (L') (souvenirs d'un soldat de Vercingétorix) (Magasin d'éducation et de récréation, 1892-1893) Histoire générale du IVe jusqu'à nos jours, 12 vol., 1891-1900 Russes et Prussiens, guerre de Sept Ans, 1895 Jules Ferry, 1903
Bibliografia
Kategoria:Francuscy ministrowie edukacji Kategoria:Francuscy mediewiści Kategoria:Francuscy historycy Kategoria:Francuscy bizantynolodzy Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Ludzie urodzeni w Besançon Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1905