FIBA Intercontinental Cup – powszechnie określany FIBA World Cup for Champion Clubs (Puchar Świata FIBA dla mistrzów klubowych) lub FIBA Club World Cup (Klubowy Puchar Świata FIBA), to profesjonalny turniej koszykarski zatwierdzony przez FIBA, FIBA Ameryka oraz Euroleague Basketball Company. Został stworzony w celu umożliwienia rywalizacji czołowym klubom koszykarskim bez względu na ich położenie geograficzne. Jego zwycięzca jest uznawany oficjalnie za klubowego mistrza świata. W turnieju World Cup for Clubs biorą udział głównie mistrzowie poszczególnych kontynentów lub stref geograficznych reprezentujący najwyższy poziom koszykówki w danym obszarze świata.
Aktualnie mistrzowie ligi amerykańskiej FIBA stają do konfrontacji z mistrzem Euroligi w dwumeczu. W ten sposób wyłaniany jest najlepszy klub koszykarski na świecie. Do tej pory mistrzowie NBA, jako najlepsze kluby strefy Ameryki Północnej nadal odmawiają udziału w turnieju.
FIBA planuje rozszerzyć turniej o zwycięskie zespoły z FIBA Africa Clubs Champions Cup, FIBA Asia Champions Cup, NBL (FIBA Oceania) i prawdopodobnie drużyny NBA.
Poprzednie nazwy zawodów FIBA Intercontinental Cup (lub FIBA World Cup for Champion Clubs): (1966–1980) FIBA Club World Cup: (1981) FIBA Intercontinental Cup (lub FIBA World Cup for Champion Clubs): (1982–1984) FIBA Club World Cup: (1985–1987) FIBA Intercontinental Cup (lub FIBA World Cup for Champion Clubs): (1996, 2013–present) Od 1973 roku turniej jest również nazywany ku pamięci Renato Williama Jonesa – FIBA Intercontinental Cup "William Jones", lub FIBA Club World Cup "William Jones". Turniej jest także nazywany FIBA Intercontinental Cup of Clubs, nie należy go mylić z 1972 FIBA Intercontinental Cup of National Teams.
Zwycięzcy
Finaliści FIBA Intercontinental Cup RokMiasto gospodarza Mistrz PokonanyFinał 1966 Madryt Varèse (Ignis) Corinthians 66–59 1967 Varese, Neapol i Rzym Akron Wingfoots (Goodyear) Varèse (Ignis) 78–72 1968 Filadelfia Akron Wingfoots (Goodyear) Real Madryt 105–73 1969 Macon Akron Wingfoots (Goodyear) Spartak ZJŠ Brno 84–71 1970 Varese Varèse (Ignis) Real Madryt Liga 1973 São Paulo Varèse (Ignis) Sírio Liga 1974 Meksyk Maryland Terrapins Varèse (Ignis) Liga 1975 Varese i Cantù Cantù (Forst) Franca (Amazonas) Liga 1976 Buenos Aires Real Madryt Varèse (Mobilgirgi) Liga 1977 Madryt Real Madryt Varèse (Mobilgirgi) Liga 1978 Buenos Aires Real Madryt Obras Sanitarias Liga 1979 São Paulo Sírio Bosna Liga 1980 Sarajewo Maccabi Tel Awiw (Elite) Franca (Francana) Liga 1981 São Paulo Real Madryt Sírio 109–83 1982 Den Bosch, Rotterdam i Amsterdam Cantù (Ford) Den Bosch (Nashua) Liga 1983 Buenos Aires Obras Sanitarias Cantù (Jollycolombani) Liga 1984 São Paulo Virtus Rzym (Banco di Roma) Obras Sanitarias Liga 1985 Barcelona i Girona FC Barcelona Monte Líbano 93–89 1986 Buenos Aires Žalgiris Ferro Carril Oeste 84–78 1987 Mediolan Olimpia Mediolan (Tracer) FC Barcelona 100–84 1996 Rosario i Amarusi, Ateny Panathinaikos Olimpia 83–8983–78101–76 2013 Barueri, São Paulo Olympiacos Pinheiros (Sky) 81–7086–69 2014 Rio de Janeiro Flamengo Maccabi Tel Awiw (Electra) 66–6990–77 2015 São Paulo Real Madryt Bauru90–9191–792016 Frankfurt nad Menem Guaros de Lara Skyliners Frankfurt 74–692017 San Cristóbal de La Laguna Iberostar Teneryfa Guaros de Lara 76–71
Statystyki Tytuły według klubu MiejsceKlubTytułyPrzegrane finałyMistrzowskie lata 1. Real Madryt 5 2 1976, 1977, 1978, 1981, 2015 2. Varèse 3 4 1966, 1970, 1973 3. Akron Wingfoots 3 1967, 1968, 1969 4. Cantù 2 1 1975, 1982 5. Sírio 1 2 1979 6. Obras Sanitarias 1 2 1983 7. Maccabi Tel Awiw 1 1 1980 8. FC Barcelona 1 1 1985 9. Maryland Terrapins 1 1974 10. Virtus Rzym 1 1984 11. Žalgiris 1 1986 12. Olimpia Mediolan 1 1987 13. Panathinaikos 1 1996 14. Olympiacos 1 2013 15. Flamengo 1 2014 16. Franca 2 17. Corinthians 1 18. Brno 1 19. Bosna 1 20. Den Bosch 1 21. Monte Líbano 1 22. Ferro Carril Oeste 1 23. Olimpia 1 24. Pinheiros 1 25. Bauru 1
Tytuły według kraju MiejsceKrajTytułyPrzegrane finały 1. Włochy75 2. Hiszpania63 3. Stany Zjednoczone4 4. Brazylia28 5. Grecja2 6. Argentyna14 7. Izrael11 8. Wenezuela11 9. ZSRR1 10. Czechosłowacja1 11. Jugosławia1 12. Holandia1 13. Niemcy1
Czołowi strzelcy decydującego spotkania Sezon Czołowy strzelec Klub Punkty 1966 Giovanni Gavagnin Ignis Varèse 20 1967 Tony Gennari Ignis Varèse 25 1968 Miles Aiken Real Madryt 23 1969 Jan Bobrovský Spartak ZJŠ Brno 34 1970 Jiří Zídek Sr Slavia Praga 20 1973 bd bd bd 1974 John Lucas II i Bob Morse Maryland Terrapins i Ignis Varèse 24 1975 bd bd bd 1976 Rafael Rullán Real Madryt 23 1977 Walter Szczerbiak Real Madryt 29 1978 John Coughran Real Madryt 26 1979 Oscar Schmidt Sírio 42 1980 Earl Williams Maccabi Elite 28 1981 Mirza Delibašić Real Madryt 33 1982 Antonello Riva i Dan Cramer Ford Cantù i Nashua Den Bosch 22 1983 bd bd bd 1984 Ray Townsend Virtus Rzym 29 1985 Juan Antonio San Epifanio FC Barcelona 39 1986 Arvydas Sabonis Žalgiris 26 1987 Bob McAdoo Tracer Mediolan 25 1996 Jorge Racca Olimpia 28 2013 Shamell Stallworth Pinheiros 27 2014 Jeremy Pargo Maccabi Electra 28 2015 Ricardo Fischer Bauru 262016 Zach Graham Guaros de Lara 19
MVP Sezon Laureat Klub 1977 Walter Szczerbiak Real Madryt1987 Juan Antonio San Epifanio FC Barcelona2013 Wasilis Spanulis Olympiacos2014 Nicolás Laprovíttola Flamengo2015 Sergio Llull Real Madryt2016 Zach Graham Guaros de Lara2017 Mike Tobey Iberostar Teneryfa
Specjalna edycja turnieju 1972 W 1972 roku FIBA zorganizowała turniej z udziałem czterech reprezentacji narodowych – ZSRR, Polski, Brazylii i NABL All-Stars Team (drużyna zastąpiła w turnieju reprezentację narodową USA). Mimo iż ten turniej nie jest częścią aktualnego Klubowego Pucharu Świata widnieje w jego zapisach historycznych, jako edycja specjalna turnieju, gdyż on sam nie był rozgrywany w latach 1971–1972.
Rok Miasto gospodarza Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce 1972 São Paulo NABL All-Stars ZSRR Brazylia Polska
Przypisy
Kategoria:Koszykówka Kategoria:Mistrzostwa świata w sporcie