Policzek młodej kobiety.|thumb Policzek () – w anatomii człowieka obszar leżący po obu stronach twarzy, od kąta ust do ucha i od łuku jarzmowego do brzegu żuchwy. Stanowi jedną ze ścian przedsionka jamy ustnej.
Budowa Wyliczając od zewnątrz ścianę policzka tworzy: skóra pokryta włosami; u dorosłych mężczyzn są one szczególnie gęste; tkanka tłuszczowa (poduszeczka tłuszczowa, łac. corpus adiposum buccae), zawiera niewielką liczbę węzłów chłonnych; powięź policzkowo-gardłowa; mięsień policzkowy; warstwa gruczołów policzkowych i trzonowych; błona śluzowa nieposiadająca blaszki mięśniowej, pokryta nabłonkiem wielowarstwowym płaskim.
Na wysokości drugiego zęba trzonowego błonę śluzową i mięsień policzkowy przebija przewód ślinianki przyusznej, tworzący niewielką wyniosłość – brodawkę przyuszniczą.
Unaczynienie policzka: tętnica twarzowa; tętnica poprzeczna twarzy od tętnicy skroniowej powierzchownej; tętnica policzkowa, gałąź tętnicy twarzowej.
Unerwienie: nerwy ruchowe mięśnia policzkowego – gałęzie nerwu twarzowego; nerwy czuciowe błony śluzowej – nerw policzkowy, gałąź nerwu żuchwowego; nerwy czuciowe skóry policzków pochodzą od nerwu ocznego i szczękowego.
Przypisy
Kategoria:Przestrzenie głowy i szyi