Kalendarium historii Demokratycznej Republiki Konga – uporządkowany chronologicznie, począwszy od czasów najdawniejszych aż do współczesności, wykaz dat i wydarzeń z historii Demokratycznej Republiki Konga.

Czasy najdawniejsze I tys. p.n.e. – pierwszy napływ ludów Bantu na tereny obecnej południowej części Demokratycznej Republiki Konga I tys. n.e. – drugi napływ ludów Bantu XIV–XVI w. – wzdłuż rzeki Kongo powstały państwa Kongo (nad dolnym Kongiem), Kasai Lunda (nad górnym Kongiem), Lualaba Luba (nad górnym Kongiem)

Badania Konga przez Europejczyków 1482 – Portugalczyk Diogo Cão odkrył ujście Konga 1491 – władca Konga Nzinga-a-Nkwu przyjął chrześcijaństwo XVI w. – Hiszpanie odkryli ujście Konga pocz. XVII w. – do rzeki Kongo dotarli pierwsi Holendrzy pocz. XVII w. – na środkowym Kongiem powstało państwo Kasai Kuba przełom XVIII i XIX w. – upadek państwa Kongo XIX w. – upadek Kasai Lunda i Lualaba Luba 1876–1877 – brytyjski podróżnik Henry Morton Stanley zbadał całą rzekę Kongo 1877 – belgijski król Leopold II utworzył międzynarodowe konsorcjum dla opanowania dorzecza Kongo 1879–1884 – Stanley zawarł ponad 450 traktatów z lokalnymi władcami w celu założenia placówek, kładąc podwaliny pod imperium Międzynarodowego Stowarzyszenia Kongo

Panowanie belgijskie 1884 – Stany Zjednoczone zaakceptowały roszczenia Leopolda II o Kongo 15 listopada 1884–26 lutego 1885 – w wyniku konferencji berlińskiej uznano istnienie Wolnego Państwa Kongo z władcą Leopoldem II, ale bez instytucjonalnych związków z Belgią 1885 – utworzono siły zbrojne składające się z Afrykanów, pod dowództwem Europejczyków 1891–1892 – Europejczycy podbili obszar dzisiejszej Katangi 1892–1894 – zostały podbite wschodnie tereny Konga 1895 – wybuchł bunt niewolników 1897 – wybuchł kolejny bunt niewolników 1903 – brytyjska Izba Gmin potępiła działania Leopolda II na terenie Wolnego Państwa Kongo listopad 1908 – Wolne Państwo Kongo zostało belgijską kolonią pod nazwą Kongo Belgijskie 1919–1923 – powstanie tubylców 1921 – na terenie Konga pojawiła się religia kimbangizm 1944 – odbył się bunt wojsk w Luluabourgu 1946 – na terenie Konga pojawiły się pierwsze związki zawodowe 1949–1955 – szybki rozwój gospodarczy w związku z gwałtownym popytem na surowce 1950 – powstanie Stowarzyszenia Ludów Kongo 1951–1957 – próby reform w Kongu 1958–1959 – ożywienie polityczne w związku z likwidacją francuskiego programu kolonialnego 1959 – paraliż kolonii w związku z wybuchem licznych strajków i oporu cywilnego styczeń 1960 – odbyły się rozmowy przy okrągłym stole pomiędzy Belgią a Kongiem maj 1960 – wybory parlamentarne w Kongo. Premierem został Patrice Lumumba 30 czerwca 1960 – Afrykanie przejęli władzę w Kongo, ogłoszenie niepodległości

Niepodległa Republika Konga 1960 – prezydentem został Joseph Kasavubu 4 lipca 1960 – w wyniku audycji Radia Léopoldville odbył się bunt żołnierzy 11 lipca 1960 – Katanga, będąca najbogatszą prowincją, ogłosiła niepodległość z prezydentem Moïse Tshombe 13 lipca 1960 – Lumumba zerwał stosunki z Belgią oraz poprosił ONZ o pomoc w stabilizacji państwa. Pomoc udzielił Związek Radziecki 8 sierpnia 1960 – Kasai Południowe ogłosiła secesję, wybuch kryzysu kongijskiego koniec sierpnia 1960 – Lulumba ogłosił stan wyjątkowy oraz aresztował wielu członków opozycj 14 września 1960 – pułkownik Joseph-Désiré Mobutu objął władzę grudzień 1960 – aresztowano Lulumbę i wywieziono go do Katangi 17 stycznia 1961 – Lulumba został zamordowany przez agentów CIA luty 1961 – wróciły rządy cywilne z prezydentem Kasavubu październik 1963 – utworzono w Brazzaville Narodowy Komitet Wyzwolenia 1964 – Narodowy Komitet Wyzwolenia wywołał powstanie czerwiec 1964 – ONZ zakończyło misję w Kongo lipiec 1964 – wybory parlamentarne wygrała Kongijska Konwencja Narodowa kierowana przez wygnanego Tshombego. Kasavubu wezwał Tshombego z wygnania i powołał go na premiera sierpień 1964 – południe kraju zostało opanowane przez rebeliantów październik 1965 – Kasavubu odwołał Tshombego listopad 1965 – Josepg-Désiré Mobutu dokonał drugiego zamachu stanu w wyniku którego objął władzę

Rządu Mobutu październik 1966 – Mobutu został premierem 1967-74 – w wyniku reform politycznych Mobutu został dyktatorem. Władzę objął Ludowy Ruch Rewolucji będący jedyną legalną partią polityczną 1971 – Republika Konga zmieniła nazwę na Zair 1977-78 – wybuch rozrób w Shabie, stłumione przez oddziały francuskie, belgijskie i marokańskie 1978 – uchwalono nową konstytucję lata 80. XX w. – w wyniku korupcji ziem, Zair stał się jednym z najuboższych państw na świecie 1982 – powołano Związek na rzecz Demokracji i Postępu Społecznego (UDPS) kwiecień 1990 – Mobutu zgodził się na demokratyzację państwa 1991–1992 – uchwalono nową konstytucję sierpień 1992 – powołano rząd tymczasowy marzec 1993 – Mobutu powołał konklawe sił politycznych, które powołało rząd ocalenia narodowego 1 stycznia 1994 – utworzono Wysoką Radę Republiki-Tymczasowego Parlamentu (HCR-PT) kwiecień 1994 – uchwalono tymczasową konstytucję 1994 – przyjęto ponad 2 mln uchodźców z Rwandy 17 maja 1997 – Sojusz Sił Demokratycznych na rzecz Wyzwolenia Konga-Zairu pod dowództwem Laurenta Désiré Kalibi dotarły do Kinszasy

Czasy najnowsze 1997 – zmieniono nazwę państwa na Demokratyczną Republikę Konga. Kabila ogłosił siebie prezydentem oraz zakazał działalności większości partii politycznych lipiec 1998 – Kabila ogłosił usunięcie z armii wojskowych z Rwandy. Destabilizacja kraju doprowadziła do wojny domowej 1999 – legalizacja partii politycznych 2000 – utworzono tymczasowy organ pn. Zgromadzenie Konstytucyjne i Ustawodawcze-Tymczasowy Parlament, który przejął część funkcji ustawodawczych i rozpoczął pracę nad nową konstytucją 17 stycznia 2001 – zmarł Laurent-Désiré Kabila – władzę w kraju objął jego syn Joseph kwiecień 2002 – w wyniku porozumienia z Sun City zakończono drugą wojnę kongijską koniec 2002 – Kaliba wymusił na Rwandzie zabranie wojsk ze wschodu Demokratycznej Republiki Konga 2003 – powołano rząd przejściowy grudzień 2005 – w referendum przyjęto projekt tymczasowej konstytucji czerwiec–październik 2006 – Joseph Kaliba wygrał wybory prezydenckie lipiec 2006 – odbyły się wybory parlamentarne 2008 – rząd Demokratycznej Republiki Konga zawarł porozumienie o zawieszeniu broni z ugrupowaniu rebelianckimi 8 lutego 2011 – uzbrojeni napastnicy zaatakowali rezydencję prezydenta. Urzędujący prezydent Joseph Kabila wraz z żoną znajdowali się poza pałacem 30 grudnia 2013 – armia DRK zajęła siedzibę radia i telewizji. W walce z siłami bezpieczeństwa zginęło 40 osób 30 grudnia 2018 – w Demokratycznej Republice Konga odbyły się wybory prezydenckie 10 stycznia 2019 – prezydentem Demokratycznej Republiki Konga został Félix Tshisekedi

Przypisy

Demokratyczna Republika Konga