Ranunculus granatensis Boiss. – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Hiszpanii (także na Balearach), Portugalii oraz Maroku (powszechny w Atlasie Wysokim).

Morfologia Pokrój Bylina dorastająca do maksymalnie do 40–100 (–120) cm wysokości. Pędy są owłosione. włoski mają długość 1–1,7 (–2,5) mm. Kłącza są poziome, grube, mięsiste, gęsto owłosione. Korzenie mają cylindryczny kształt i żółtą barwę. Liście Liście odziomkowe są trójsieczne, pięciokątne w zarysie. Mierzą 3–11 (–15) cm długości i 3,5–12 (–17,5) cm szerokości. Segment centralny ma kształt od odwrotnie owalnego do romboidalnego, jest głęboko potrójnie klapowany, natomiast segmenty boczne mają trapezowy kształt i od dwóch do czterech klapek. Liście łodygowe są siedzące. Dolne są podobne do odziomkowych, natomiast górne przypominają podsadki. Kwiaty Mają żółtą barwę. Osiągają 13–25 mm średnicy. Działki kielicha są owłosione, z tępym wierzchołkiem. Płatki osiągają 7–13 mm długości i mają jajowato prawie trójkątny kształt, są całobrzegie lub lekko nacięte. Miodniki są jajowate, ścięte lub karbowane na wierzchołku. Pręciki w dolnej trzeciej części pokryte są gęstymi kosmkami włókien. Dno kwiatowe ma jajowaty kształt, jest nagie, czasem z kilkoma włoskami na szczycie. Owoce Gładkie niełupki o odwrotnie jajowatym kształcie i długości 3–4 mm. Na szczycie znajduje się trójkątny dzióbek mierzący (0,7–) 0,8–1,2 (–1,5) mm długości, jest wyprostowany lub nieco zaokrąglony na wierzchołku.

Biologia i ekologia Hemikryptofit. Rośnie w zacienionych i wilgotnych zaroślach oraz łąkach, w pobliżu rzek i potoków górskich. Preferuje gleby o odczynie kwaśnym. Występuje na wysokości od 1100 do 2600 m n.p.m. Kwitnie od maja do lipca.

Liczba chromosomów: 2n = 28.

Ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych został zaliczony do kategorii LC – gatunków najmniejszej troski. R. granatensis został zaliczony do tej kategorii, ponieważ jego zasięg występowania jest większy niż 300 000 km² oraz występuje w wielu miejscach. Jego populacje są uważane za stabilne i nie ma większych zagrożeń dla tego gatunku.

Zobacz też Lista gatunków z rodzaju jaskier

Przypisy

Kategoria:Jaskrowate