Diabeł (Sarcophilus) – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje jeden współcześnie żyjący gatunek występujący na Tasmanii.
Morfologia Długość ciała samic 57 cm, długość ogona samic 24,4 cm, długość ciała samców 65,2 cm, długość ogona samców 25,8 cm; masa ciała samic 5–9 kg, samców 8–14 kg (dotyczy gatunku występującego współcześnie).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1837 roku francuski zoolog Frédéric Cuvier w rozdziale zatytułowanym Sarcophile oursin, opublikowanym, w publikacji której współautorem był francuski zoolog Étienne Geoffroy Saint-Hilaire o tytule Historia Naturalna Ssaków. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) diabeł tasmański (S. harrisii).
Etymologia Sarcophilus (Sacrophilus): sarx, σαρκος sarkos ‘mięso’; φιλος philos ‘miłośnik’. Diabolus: gr. διάβολος diábolos ‘diabeł’. Ursinus: ‘przypominający niedźwiedzia’, od łac. ursus ‘niedźwiedź’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Ursinus harrisii Boitard, 1841.
Podział systematyczny Do rodzaju należy jeden współcześnie występujący gatunek: Sarcophilus harrisii – diabeł tasmański
Opisano również gatunki wymarłe: Sarcophilus laniarius (Australia; plejstocen). Sarcophilus moornaensis (Australia; pliocen).
Uwagi
Przypisy Nazwy polski za:
Bibliografia
Kategoria:Niełazowate