Bill Erwin, właśc. William Lindsey Erwin (ur. 2 grudnia 1914 w Honey Grove, zm. 29 grudnia 2010 w Los Angeles) – amerykański aktor telewizyjny, filmowy i teatralny mający na koncie ponad 250 ról filmowych. Weteran wśród aktorów charakterystycznychObituary: Bill Erwin [dostęp:2011-01-01] .
Życiorys Wczesne życie Urodził się w Honey Grove w Teksasie. Uczęszczał do San Angelo College przed zdobyciem w 1935 roku tytułu licencjata na University of Texas w Austin na kierunku dziennikarstwa, a w 1941 roku uzyskał tytuł magistra sztuk teatralnych na Pasadena Playhouse. Potem służył jako kapitan w United States Army Air Corps podczas II wojny światowej, a po wojnie Erwin wrócił do Hollywoodu w celu kontynuowania kariery aktorskiej.
Wygrał nagrody: Los Angeles Drama Critics Circle Award, cztery Drama-Logue Awards, Gilmore Brown Award for Career Achievement, Pacific Pioneer Broadcasters' Diamond Circle Award i Distinguished Alumnus Award na Angelo State University.
Kariera Film Na wielkim ekranie zadebiutował w 1941 roku w filmie pt. Always Tomorrow: The Portrait of an American Business, gdzie grał postać Sama Tompkinsa. W 1949 roku grał chorążego w filmie pt. Pole bitwy, a w 1951 roku w filmie pt. Tramwaj zwany pożądaniem. W 1980 roku wystąpił w jedną z głównych ról wraz z Christopherem Reevem i Jane Seymour w filmie pt. Gdzieś w czasie – Arthura Biehla, portiera Grand Hotel.
Grał także w wielu filmach Johna Hughesa takich jak m.in.: Samoloty, pociągi i samochody (1987), Kevin sam w domu (1990), Dennis rozrabiaka (1993).
Telewizja Zacznie bogatszy dorobek ma w produkcjach telewizyjnych. Na małym ekranie zadebiutował w 1950 roku w filmie pt. The Silver Theatre. Grał w latach 50., 60. gościnnie w wielu serialach takich jak m.in.: Alfred Hitchcock przedstawia, Kocham Lucy, Gunsmoke, Nietykalni, Strefa mroku, Lassie, Koń, który mówi, Ścigany.
W latach 70., 80. i 90. występował gościnnie w serialach takich jak m.in.: Barnaby Jones, Diukowie Hazzardu, Who’s the Boss?, Autostradą do nieba, Dzieciaki, kłopoty i my, Świat według Bundych, Na wariackich papierach, Star Trek: Następne pokolenie, gdzie grał postać doktora Dalene Quaice’a – przyjaciela i mentora doktora Beverly’ego Crushera.
W 1993 roku wystąpił w 58 odcinku serialu pt. Kroniki Seinfelda – Starszy Mężczyzna (The Old Man), za co otrzymał nominację do nagród Emmy. Wystąpił potem w serialach takich jak m.in.: Nowe przygody Supermana, Naga prawda, Detektyw na tropie, Prezydencki poker, Detektyw Monk, Diabli nadali, Everwood, Mam na imię Earl.
Inne media Rozpoczął karierę jako menedżer teatralny brzuchomówcy – Edgara Bergena w 1941 roku. Erwin sucho przypomniał: „Byłem odpowiedzialny za manekinów”.
Był także samoukiem, rysownikiem. Pracował dla takich czasopism jak m.in.: The New Yorker, Playboy, Los Angeles.
Życie prywatne Mieszkał w Hollywood Hills wraz żoną, aktorką i dziennikarką – Fran MacLachlan Erwin (zmarła przed nim). Mieli razem dwóch synów: Michaela i Timothy’ego i dwie córki: Lindsey Thomas Erwin i Kelly. Erwin miał także siostrę, Gene Cosper.
Zmarł dnia 29 grudnia 2010 roku w swoim domu w Studio City, w Los Angeles, z przyczyn naturalnych, blisko planu produkcyjnego serialu Kroniki Seinfelda. Został pochowany w Austin w Teksasie.
Filmografia Film
Seriale
Dubbing 1988: Pradawny ląd jako dziadek
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona
Bill Erwin w bazie AllMovie.com
Bill Erwin w bazie Memory Alpha
Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy twórcy filmów animowanych Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2010