mały|Scena z przedstawienia Rywale w Teatrze Miejskim im. J. Słowackiego w Krakowie (1929). Od lewej: Kazimierz Junosza-Stępowski, Józef Leliwa, Kazimierz Fabisiak, Wilhelm Wichurski, Stefan Turski, Stanisława Kostecka. Wilhelm Wichurski, właśc. Wilhelm Franciszek Gwizdała (ur. 19 października 1907 w Tarnowie, zm. 4 lipca 1979 w Warszawie) – polski aktor teatralny i telewizyjny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wojciecha Gwizdały i Marii z Bąków. W rodzinnym Tarnowie ukończył gimnazjum, aby następnie kształcić się w Miejskiej Szkole Dramatycznej w Krakowie. W wieku 22 lat zdał egzamin eksternistyczny ZASP-u.
Zadebiutował w roku 1931 na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Szybko też nawiązał współpracę z Teatrem Kameralnym oraz Teatrem im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Następnie do roku 1936 występował w Teatrze Miejskim w Grodnie.
Podczas II wojny światowej pracował najpierw w fabryce samochodów w Warszawie, a w roku 1944 był pracownikiem Dworca Wschodniego w Warszawie.
Krótko po wojnie, w roku 1946 udało mu się na nowo rozpocząć prace w swoim zawodzie, dzięki czemu pojawił się na deskach Teatru Dramatycznego miasta stołecznego Warszawy. W kilka lat potem, mianowicie od roku 1951 aż do przejścia na emeryturę w lutym 1976 roku związał się z Teatrem Narodowym.
Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Wanda z domu Gacek, a drugą Katarzyna z domu Wietek (1930–2010), z którą był związany aż do swojej śmierci.
Zmarł 4 lipca 1979 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera W-XVII-3-4-7).
Filmografia Filmy 1953: Celuloza 1956: Szkice węglem
Spektakle Teatru Tv mały|Grób Wilhelma Wichurskiego Gwizdały na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie 1955: Ostry dyżur – Korgut 1958: Koniec świata o godzinie ósmej – Stevens, woźny 1958: Dwie rurki z kremem – komisarz Lepere 1958: Kto z nas jest mordercą 1963: Cyd 1963: Skandal w Hellbergu – sierżant Blom 1964: Pożegnania – barman z Cafe Clubu 1965: Pięć minut przed północą 1965: Rano przeszedł huragan 1966: Amfitryon 1966: Jedna noc – woźnica 1966: Jegor Bułyczow i inni 1970: Piszę pamiętnik artysty – lokaj hrabiny 1971: Kurka wodna 1971: Pan Tadeusz – Szlachcic (cz. 7) 1977: Kremlowskie kuranty – Przewodniczący komitetu domowego
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki - wymieniony jako Gwizdała Wilhelm.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1979