Orlík (historyczna nazwa ) – szczyt (góra) o wysokości 1204 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1203 m n.p.m., 1203,6 m n.p.m. lub 1204,0 m n.p.m.) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Śląsku, w obrębie gminy Zlaté Hory, oddalony o około 11,5 km na północny wschód od szczytu góry Pradziad (). Rozległość góry (powierzchnia stoków) szacowana jest na około 13,3 km², a średnie nachylenie wszystkich stoków wynosi około 8°.

Charakterystyka Lokalizacja thumb|250px|Widok z osady Rejvíz na szczyty Zámecký vrch (1), Medvědí vrch, Orlík, poniżej Přední Jestřábí oraz Orlík–Z i Orlík–SZ (nad pensjonatem Orlík) (2011 rok) Góra Orlík położona jest w północno-wschodnim rejonie całego pasma Wysokiego Jesionika, leżącą w części Wysokiego Jesionika, w północnym obszarze (mikroregionu) o nazwie Masyw Orlíka (). To trzeci pod względem wysokości szczyt Masywu Orlíka, po szczytach Medvědí vrch i Jelení loučky. Jest górą bardzo rozległą, położoną na dwóch ramionach (grzbietach) tego Masywu: głównym, łukowatym ciągnącym się od góry Zámecký vrch (1) do góry Na vyhlídce (1) z położonym na nim szczytem zasadniczym oraz bocznym, łukowatym ciągnącym się od przełęczy Kristovo loučení do przełęczy Rejvíz z położonymi na nim dwoma szczytami drugorzędnymi. Orlík jest górą dobrze rozpoznawalną, bowiem w tej części Wysokiego Jesionika położona jest w centralnej parze szczytów Orlík – Medvědí vrch, mających podobne wysokości i jest widoczna z wież widokowych zarówno Pradziada jak i Biskupiej Kopy (), a z innego charakterystycznego punktu widokowego – z drogi okalającej szczyt góry Dlouhé stráně jest niewidoczna, bo przysłonięta górą Velký Jezerník. Góra Orlík jest bardzo dobrze widoczna m.in. ze szczytu góry Medvědí louka oraz ze stoków gór m.in. Medvědí vrch czy Jelení loučky. Ponadto widoczna i rozpoznawalna z pobliskiej drogi nr Rýmařov – Zlaté Hory czy też z drogi nr Jesionik () – Město Albrechtice przebiegającej w osadzie Rejvíz.

Górę ograniczają: od północy dolina potoku Czarna Opawa (), od północnego wschodu przełęcz o wysokości 853 m n.p.m. w kierunku szczytu Zámecký vrch (1), dolina potoku o nazwie Podzámecký potok i przełęcz o wysokości 1037 m n.p.m. w kierunku szczytu Stará hora, od wschodu dolina potoku Slučí potok, przełęcz o wysokości 731 m n.p.m. w kierunku szczytu Velká seč i dolina potoku Sokolí potok, płynącego w kotlinie Jezevčí kotlina, od południa przełęcz o wysokości 1113 m n.p.m. w kierunku szczytu Medvědí vrch i przełęcz o wysokości 1097 m n.p.m. w kierunku szczytu Medvědí louka, od południowego zachodu dolina potoku Šumný potok, od zachodu przełęcz o wysokości 1027 m n.p.m. w kierunku szczytu Velké Bradlo oraz od północnego zachodu przełęcz o wysokości 1009 m n.p.m. w kierunku szczytu Srnčí vrch. W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od północnego zachodu Srnčí vrch, Kazatelny i Kazatelny–SV, od północy Přední Jestřábí–JZ i Přední Jestřábí, od północnego wschodu Zámecký vrch (1), Stará hora, Rovný vrch i Rovný vrch–JV, od wschodu Velká seč, od południowego wschodu Medvědí skály i Medvědí vrch oraz od południowego zachodu Medvědí louka i Velké Bradlo. Warto dodać, że na niektórych mapach występują dodatkowo szczyty północne o nazwach: Žárný vrch (1086 m n.p.m.), Žár (1151 m n.p.m.) i Slídový vrch (1058 m n.p.m.). Z uwagi jednak na słabe zróżnicowanie i ekspozycje tych szczytów na tle całego masywu góry Orlík, nowsze opracowania i pomiary sugerują, aby te nazwy przypisać raczej do odpowiadających im stoków.

Stoki thumb|250px|Grupa skalna Dlouhá (2024 rok) W obrębie góry można wyróżnić siedem następujących zasadniczych stoków: południowy południowo-zachodni zachodni o nazwie Loučení Kristovo północno-zachodni o nazwie Žárný vrch północne o nazwach Žár, Stráně, Nad Opavou północno-wschodni o nazwie Slídový vrch wschodnie o nazwach Dlouhá, Velká seč, Macocha Występują tu wszystkie typy zalesienia: bór świerkowy, las mieszany oraz las liściasty, przy czym dominuje zdecydowanie zalesienie borem świerkowym. Na stokach zachodnim, północno-wschodnim i wschodnim poza zalesieniem borem świerkowym, w miarę obniżania wysokości pojawiają się obszary lasu mieszanego, a na stoku zachodnim i wschodnim nawet niewielkie obszary lasu liściastego. Z uwagi na znaczny obszar rozległości góry występują tu na niemalże wszystkich stokach przerzedzenia, ogołocenia, przecinki i polany. Na stoku północnym Stráně, południowym przy drugorzędnym szczycie Orlík–JV oraz na stoku wschodnim Dlouhá występują pojedyncze większe skaliska, a na stoku wschodnim ponadto liczne grupy skalne. Na stoku wschodnim Dlouhá, w odległości około 1170 m na wschód od szczytu, na wysokości 1025 m n.p.m., położona jest grupa skalna o nazwie Dlouhá.

Stoki mają niejednolite, na ogół łagodne i mało zróżnicowane nachylenia. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 6° (stok południowy i północno-wschodni) do 10° (stok południowo-zachodni i zachodni). Średnie nachylenie wszystkich stoków góry (średnia ważona nachyleń stoków) wynosi około 8°. Maksymalne średnie nachylenie stoku zachodniego u podnóża drugorzędnego szczytu Orlík–SZ, blisko drogi Cesta svobody, na odcinku 50 m nie przekracza 35°. Poza wytyczonymi, nielicznymi szlakami turystycznymi, stoki pokryte są siecią krzyżujących dróg (m.in. Opavská cesta, Jelení cesta, Cesta svobody, Medvědí cesta, Osmičková cesta, Ruská cesta, K Jelení chatě, Devítková cesta) oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i duktów. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, zalesienie, znaczne odległości oraz zorientowanie w terenie.

Leśny cmentarz jeńców rosyjskich thumb|250px|Leśny cmentarz rosyjskich jeńców wojennych na stoku góry Orlík (2012 rok) U podnóża stoku północno-zachodniego Žárný vrch, przy żółtym szlaku turystycznym 17px, nieopodal chaty o nazwie Opavská chata, w odległości około 2,3 km na północny zachód od szczytu znajduje się leśny cmentarz (), zmarłych na tyfus w latach 1941–1943, pracujących podczas II wojny światowej rosyjskich jeńców wojennych, więzionych w obozie Rejvíz, założonym w pobliżu cmentarza, z mogiłami w postaci głazów różnej wielkości. Cmentarz był wielokrotnie rekonstruowany, ostatnio w 1999 roku. Na cmentarzu spoczywa 23 jeńców, których wymienia ustawiona przy nim specjalna tablica informacyjna.

Szczyt główny thumb|250px|Połać szczytowa góry Orlík z widocznym u dołu, po lewej punktem geodezyjnym (2015 rok) Na szczyt nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Połać szczytowa jest zalesiona borem świerkowym, pokryta trawą wysokogórską, przy której od wschodu służby leśne postawiły drewniane ogrodzenie na zamknięte żerowisko zwierzyny o powierzchni około 0,3 km². Ponadto połać szczytowa znajduje się na skrzyżowaniu dróg polnych, prowadzących m.in. na sąsiednie szczyty Medvědí vrch czy też na szczyt Medvědí louka. Z powodu zwiększającej się z czasem wysokości zalesienia połać szczytowa nie jest punktem widokowym. Na szczycie znajduje się punkt geodezyjny, oznaczony na mapach geodezyjnych numerem (22.), o wysokości 1203,58 m n.p.m. oraz współrzędnych geograficznych ().

Najwygodniejsze dojście na szczyt następuje ze skrzyżowania turystycznego o nazwie (), z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1005 m. Idąc zielonym szlakiem turystycznym 17px, w stronę przystanku turystycznego Solná chata, dochodzimy po około 900 m do ścieżki, w którą należy skręcić w lewo, przechodząc odcinek o długości około 560 m, do szczytu Medvědí louka, z charakterystyczną odsłoniętą połacią szczytową. Następnie idąc dalej przez tę połać około 500 m ścieżką wytyczoną przez słupki, dochodzimy do skrzyżowania, skąd widoczną już przez przecinkę drogę polną dochodzimy po około 900 m orientacyjnie do szczytu. Możliwe jest również dojście alternatywne z żółtego szlaku turystycznego 17px oraz skrzyżowania turystycznego Kristovo loučení.

Szczyty drugorzędne thumb|250px|Widok ze ścieżki za połacią szczytową góry Medvědí louka na drugorzędny szczyt Orlík–JV (2015 rok) thumb|250px|Połać szczytu drugorzędnego Orlík–SZ (2016 rok) thumb|250px|Połać szczytu drugorzędnego Orlík–Z (2016 rok) W całym masywie góry, poza szczytem głównym można wyróżnić trzy niższe drugorzędne szczyty. 25px Szczyty drugorzędne góry OrlíkLp.SzczytWysokośćm n.p.m.Odległość od szczytu głównegokmWspółrzędne geograficzne 180px 1 Orlík–JV 1138 0,87 na południowy wschód 2 Orlík–SZ 1056 1,74 na północny zachód 3 Orlík–Z 1051 1,3 na zachód

Geologia Pod względem geologicznym góra Orlík należy do jednostki określanej jako kopuła Desny i zbudowana jest ze skał metamorficznych, głównie blasto-mylonitów, fyllitów (muskowitów, biotytów, chlorytów), gnejsów, łupków łyszczykowych (grafitów), łupków zieleńcowych i kwarcytów, skał osadowych, głównie meta-zlepieńców i meta-aleurytów oraz skał magmowych, głównie meta-granitoidów i meta-pegmatytów.

Wody Grzbiet główny (grzebień) góry Pradziad, biegnący od przełęczy Skřítek do przełęczy Červenohorské sedlo oraz dalej do przełęczy Ramzovskiej () jest częścią granicy Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego, dzielącej zlewiska Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego.

Szczyt wraz ze stokami góry Orlík położony jest na północny wschód od tej granicy, należy więc do zlewni Morza Bałtyckiego, do którego płyną wody m.in. z dorzecza rzeki Odry, będącej przedłużeniem płynących z tej części Wysokiego Jesionika górskich potoków (m.in. płynących w pobliżu góry potoków o nazwie Podzámecký potok czy Šumný potok). Ze stoku zachodniego góry bierze swój początek potok Czarna Opawa, a ze stoku wschodniego potoki: Slučí potok i Sokolí potok. Ponadto ze stoków biorą swój początek krótkie, nienazwane potoki, będące dopływami wspomnianych wcześniej potoków: Podzámecký potok, Šumný potok, Czarna Opawa i Slučí potok. Z uwagi na stosunkowo łagodne nachylenia stoków, w obrębie góry nie występują m.in. wodospady czy kaskady.

Ochrona przyrody Cała góra znajduje się w obrębie wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (), a utworzonego w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt. Na stokach nie utworzono żadnych rezerwatów przyrody lub innych obiektów nazwanych pomnikami przyrody. Ponadto na obszarze góry nie wytyczono żadnych ścieżek dydaktycznych.

Turystyka W obrębie góry nie ma żadnego schroniska lub hotelu górskiego. Do bazy turystycznej w miejscowości Vrbno pod Pradědem jest od szczytu około 8 km w kierunku południowo-wschodnim oraz do osady Rejvíz z bazą pensjonatów jest od szczytu około 6 km w kierunku północnym. Z uwagi na znaczne odległości do baz turystycznych góra ma ograniczone znaczenie turystyczne.

Kluczowym punktem turystycznym jest skrzyżowanie turystyczne o nazwie Kristovo loučení z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1051 m, przy którym ustawiono wiatę turystyczną oraz drewniany krzyż, położone przy żółtym szlaku turystycznym 17px, leżące około 970 m na zachód od szczytu głównego.

Chaty łowieckie thumb|250px|Heřmanovická chata (2010 rok) thumb|250px|Chata Na Devítce (2024 rok) Na stokach góry położonych jest sześć chat, ale nie mają one charakteru typowych schronisk turystycznych, a które zalicza się do tzw. chat łowieckich. 25px Chaty na stokach góry OrlíkLp.ChataOdległość od szczytumLokalizacjaWspółrzędne geograficzne 1 Heřmanovická chata 910 na południowy wschód blisko szczytu drugorzędnego Orlík–JV 2 Jelení chata (3) 1940 na południowy wschód stok wschodni, przy drodze K Jelení chatě, blisko potoku Sokolí potok 3 Na Devítce 1710 na północny wschód stok wschodni, blisko potoku Slučí potok 4 Opavská chata 2000 na północny zachód podnóże stoku Žárný vrch 5 Podzámecká chata 2700 na północny wschód podnóże stoku północno-wschodniego 6 Tetřeví chata (2) 500 na północ blisko szczytu głównego

Szlaki turystyczne Klub Czeskich Turystów () wytyczył w obrębie góry dwa szlaki turystyczne na trasach: