Józef Stanisław KoskaW ewidencji wojskowych C. K. Obrony Krajowej był określany w języku niemieckim jako „Josef Koska”. (ur. 11 marca 1895 w Krakowie, zm. 1940 w ZSRR) – major broni pancernych Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Anny z Bularzów urodzony 11 marca 1895 w Krakowie.
Podczas I wojny światowej jako rezerwowy chorąży w 33 pułku piechoty Obrony Krajowej w czerwcu 1917 został awansowany podporucznikiem piechoty c. k. Obrony Krajowej w rezerwie. Do 1918 był przydzielony do 16 pułku strzelców.
U schyłku wojny brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej, służąc w stopniu podporucznika w warsztatach technicznych w oddziale technicznym Naczelnej Komendy. Został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana wojsk samochodowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a potem na stopień majora w korpusie oficerów samochodowych ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. W 1923, 1924 i 1928 był przydzielony do 6 dywizjonu samochodowego we Lwowie. W październiku 1930 został przeniesiony do Departamentu Zaopatrzenia Inżynierii MSWojsk. w Warszawie na stanowisko kierownika referatu. W marcu 1932 został przeniesiony do 6 dywizjonu samochodowego. W 1934 został przeniesiony w tym samym garnizonie do 6 batalionu czołgów i samochodów pancernych. W październiku 1935 został wyznaczony na stanowisko II zastępcy dowódcy 6 batalionu pancernego we Lwowie. W 1938 był już w stanie spoczynku.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-36 oznaczony numerem 1467). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Odznaczenie Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za całokształt zasług w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 28 lutego 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Majorowie broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Dywizjonu Samochodowego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940