Zuzanna Orłowska, Zuzanna Szabinówna Charytańska (zm. po 1583) – kochanka króla polskiego Zygmunta II Augusta.
Życiorys Według relacji dworzanina króla Polski Zygmunta II Augusta, Zuzanna Orłowska miała być nieślubną córką kanonika krakowskiego, jednak źródła urzędowe wskazują, iż jej ojcem był Szymon Szabin CharytańskiZ. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 297, przyp. 907.. Jej związek z królem Zygmuntem rozpoczął się po wyjeździe królowej Katarzyny Habsburżanki z Krakowa i trwał siedem lat. Najprawdopodobniej przyczyną rozstania Zuzanny z królem była jej zdradaS. Cynarski, Zygmunt August, Wrocław 2004, s. 198.. Po śmierci władcy Zuzanna Orłowska wyszła za mąż za polskiego szlachcica Piotra Bogatkę, który w 1589 został starostą bielickim. W 1583 Piotr Bogatko zapisał swojej żonie 2400 florenów jako oprawę wiana. Z małżeństwa Zuzanny i Piotra pochodziło czterech synówA. Boniecki, Herbarz polski. T. 1: Aaron - Boniccy, Warszawa 1899, s. 325.: Jan – łożniczy królewski, Mikołaj, Piotr – dworzanin królewski, Paweł.
Orłowska podejrzewana była o znajomość magii. Wraz ze swoją ciotką, znachorką (guślarką) KoryckąM. Kowalska-Cichy, Magia i procesy o czary w staropolskim Lublinie, Lublin 2019, s. 31-33., miała zajmować się leczeniem Zygmunta Augusta, a za swoje usługi otrzymywała wysokie wynagrodzenie. Około 1568 otrzymała 800 złotych, kolebkę i kolasę oraz wiele innych cennych przedmiotów wartych 4 tysiące złotych polskichŚ. Orzelski, Bezkrólewia ksiąg ośmioro, czyli dzieje Polski od zgonu Zygmunta Augusta r. 1572 aż do r. 1576, t. 1, Petersburg-Mohylew 1856, s. 72-73.. Podczas kolejnego ataku choroby u władcy Korycka i Orłowska odmówiły mu dalszej pomocy. Zuzanna twierdziła, że to król ją porzucił i zakochał się w Barbarze Giżance. Zgodnie z tym, co zanotował Świętosław Orzelski, skarżyła się, że: Król zwodziciel, z litewskiej i włoskiej krwi zmieszanej pochodzący, z nikim nie postępował szczerze; odpłacając się za wstyd którym mię okrył, chcę mu oddać złe za złe. Podobno też co czwartek używała czarów i sypała groch na rozżarzone węgle, mówiąc: Ten kto mnie porzucił, niech tak się męczy i skwierczy.
Przypisy
Bibliografia Boniecki A., Herbarz polski. T. 1: Aaron - Boniccy, Warszawa 1899, s. 325 (e-biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego). Cynarski S., Zygmunt August, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2004, , s. 198. Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, , s. 297, przyp. 907.
Kategoria:Kochanki władców Polski Kategoria:Ludzie związani z Zygmuntem II Augustem Kategoria:Urodzeni w XVI wieku