− błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich w Japonii, prezbiter, kaznodzieja.
Geneza męczeństwa Rozwój chrześcijaństwa w Japonii zapoczątkował w 1549 roku św. Franciszek Ksawery przez swoją działalność misyjną. Korzystając z przychylności władz jego dzieło kontynuowali jezuici portugalscy zakładając seminaria duchowne, kolegia i nowicjat. W 1592 i 1593 roku przybyli z Hiszpanii misjonarze z zakonów franciszkańskich i dominikanie. Rosnące wraz z liczebnością konwertytów wpływy chrześcijan, spory o metody ewangelizacji, a także awanturnictwo rywalizujących ze sobą kupców z Hiszpanii i Portugalii wpłynęły na zmianę stosunku, obawiających się osłabienia swej pozycji siogunów i książąt do chrześcijan. Negatywne nastawienie władz legło u podstaw prześladowań. Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, według szacunków przed pierwszą falą prześladowań liczył około siedemset tysięcy wyznawców, a w 1613 roku w Japonii religię tą wyznawało ciągle czterysta tysięcy osób, gdy siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret na mocy którego pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić kraj, a praktykowanie i nauka religii zostały zakazane. Dekret zapoczątkował trwające ponad 200 lat krwawe prześladowania chrześcijan.
Życiorys Antoni Ishida Kyūtaku pochodził z rodziny katolickiej. Nauki pobierał oddany na wychowanie w szkole misyjnej. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w styczniu 1589 roku. Studiował teologię, a otrzymaniu w 1612 roku święcenia kapłańskie dzięki talentowi oratorskiemu i znajomości japońskiej mentalności został cenionym kaznodzieją. Po prześladowaniach 1597 roku jego działalność zaowocowała nawróceniami i powrotami apostatów. Powołanie realizował ukrywając stan duchowny, docierając do więzionych za wyznawanie wiary katolickiej. W czasie prześladowań aresztowano go w listopadzie 1629 roku, gdy udawał się z posługą do chorego w Nagasaki. Przez dwa lata więziony był w Ōmurze, a później na powrót w Nagasaki. Apostołował wśród współwięźniów przygotowując ich do śmierci. Dzięki znajomości doktryn religijnych zyskał uznanie w czasie przesłuchań, odbywających się w obecności gubernatora. Odmówił zachowania neutralności, która mogła ocalić mu życie gdyż uznał, że taka postawa byłaby równoznaczna z apostazją. Wobec prezentowanego stanowiska został skazany na tortury przez bicie, podtapianie, wystawianie na słoneczny skwar, polewanie poranionego gorącą wodą siarczaną, a 3 września 1632 roku żywcem spalony z pięcioma współtowarzyszami: Bartłomiejem Gutierrezem, Franciszkiem od Jezusa Ortega, Gabrielem od św. Magdaleny, Hieronimem od Krzyża, Wincentym Carvalho.
Beatyfikacja Dzienna rocznica śmierci jest dniem, kiedy wspominany jest w Kościele katolickim. Antoni Ishida Kyūtaku znalazł się w grupie Alfonsa z Navarrete i 204 towarzyszy beatyfikowanych 7 lipca 1867 roku w Rzymie przez papieża Piusa IX.
Zobacz też męczennicy japońscy święci i błogosławieni Kościoła katolickiego wolność religijna
Uwagi
Przypisy
Antoni Ishida Kyūtaku Kategoria:Japońscy jezuici Kategoria:Japońscy duchowni katoliccy Kategoria:Japońscy męczennicy chrześcijańscy Kategoria:Japońscy misjonarze jezuiccy Kategoria:Ofiary prześladowań antykatolickich w Japonii Kategoria:Osoby spalone na stosie Kategoria:Urodzeni w 1569 Kategoria:Zmarli w 1632 Antoni Ishida Kyūtaku Kategoria:Duchowni związani z Nagasaki