Alfred Krajewski ps. „(Adam) Polesiński”, „Jasieńczyk” (ur. 7 lutego 1896 we Lwowie, zm. 2 stycznia 1955 w PenleyPolonais à l'étranger, Taurus, 1956, s. 314.) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 lutego 1896W 1935 dokonano sprostowania daty urodzenia z 6 lutego na 7 lutego. jako syn Wincentyny. Podjął studia na Politechnice Lwowskiej, które prowadził do 1914.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. Od 1 marca do 1 maja 1916 odbył kurs w legionowej Szkole Chorążych, po czym został chorążym piechoty. Brał udział w bitwie pod Kostiuchnówką na początku lipca 1916 został wzięty do niewoli rosyjskiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 8 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Został skierowany do Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Ukończył II Kurs Normalny od 1921 do 1923 w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie i otrzymał dyplom naukowy oficera Sztabu Generalnego. Został mianowany majorem. Następnie był przydzielony do Oddziału IIIa Biura Ścisłej Rady Wojennej. Z dniem 15 marca 1927 roku został przeniesiony do Oddziału I Sztabu GeneralnegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 lutego 1927 roku, s. 65.. 29 stycznia 1929 roku został przeniesiony ze składu osobowego inspektora armii generała dywizji Kazimierza Sosnkowskiego do Oddziału III Sztabu GłównegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 26.. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty z 1 stycznia 1930. 21 stycznia 1930 roku został przeniesiony do składu osobowego inspektora armii w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 8.. Na liście starszeństwa z 1 lipca 1933 został zweryfikowany z 28. lokatą w korpusie oficerów piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. Od 13 lutego 1938 pełnił funkcję dowódcy 1 pułku Strzelców Podhalańskich (garnizon Nowy Sącz). Mianowany pułkownikiem piechoty 19 marca 1938. W drugiej połowie 1938 brał udział w zbrojnym zajęciu Zaolzia.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 w okresie kampanii wrześniowej do 10 września 1939 sprawował stanowisko dowódcy 1 pspodh. W działaniach obronnych był dowódcą odcinka w rejonie Wysowej, gdzie działała 2 Brygada Górska. Po 10 września został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 24 Dywizji Piechoty w składzie Armii „Karpaty”. Na zapleczu wycofującej się Armii „Kraków” 14 września 1939 był jednym z dowódców zwycięskiej bitwy pod Boratyczami (drugim dowódcą był gen. dyw. Kazimierz Fabrycy).
W toku późniejszych walk i w obliczu niepowodzenia walki obronnej płk Krajewski z częścią swojego pułku przekroczył granicę węgierską na Przełęczy Tatarskiej w dniach 24–27 września. Trafił do Rumunii, po czym w grudniu 1939 przedostał się na Węgry, gdzie przebywał wraz z polskimi uchodźcami. Tam zaangażował się w działalność konspiracyjną w Związku Walki Zbrojnej, od stycznia do lipca 1940 pełniąc na Węgrzech funkcję komendanta Wojskowej Bazy Wywiadowczo-Łącznikowej Nr 1 „Romek”. Działał pod pseudonimem „(Adam) Polesiński”, „Jasieńczyk”. Pod koniec 1940 przedostał się na teren Grecji, następnie do Turcji, gdzie nadal działał w ramach baz polskiej konspiracji. Od 1943 przebywał w Londynie, został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w sztabie Naczelnego Wodza PSZ.
Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł.
Upamiętnienie Pułkownik Alfred Krajewski został wymieniony na tablicy pamiątkowej, umieszczonej w kościele św. Kazimierza w Nowym Sączu w 1988, honorującej dowódców 1 Pułku Strzelców Podhalańskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936)
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Dowódcy 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy batalionów 25 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 24 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Nowym Sączem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy uchodźcy na Węgrzech w latach 1939–1945 Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) w niewoli rosyjskiej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej