Kościół Świętego Jana ChrzcicielaPolski egzonim przyjęty na 125. posiedzeniu KSNG. i klasztor Franciszkanów () – rzymskokatolicki kompleks kościelno-klasztorny w Holszanach, wzniesiony w I poł. XVII w.

Historia Klasztor został ufundowany przez podkanclerzego litewskiego Pawła Stefana Sapiehę. Razem z kościołem zbudowany został w 1618 w sąsiedztwie zamku SapiehówI. Sluńkowa, Monastyri wostocznoj i zapadnoj tradicij. Nasledije architiektury Biełarusi, "Progress-Tradicija", Moskwa 2002, s. 195-199.. Wdowa po nim Zofia dobudowała do kościoła rotundę, w której umieściła marmurowy nagrobek męża oraz nagrobki jego trzech poprzednich żon. Nagrobki te pozostawały w świątyni do ok. 1970, kiedy to wywieziono je do Muzeum Starożytnej Historii i Kultury Białoruskiej w Mińsku. W 1774 świątynię przebudowano, całkowicie zmieniając jej wyglądI. Sluńkowa, Chramy i monastyri Biełarusi XIX wieka w sostawie Rossijskoj Impierii. Pieriesozdanije nasledija, "Progress-Tradicija", Moskwa 2010, , s. 584.. Klasztor franciszkański działał do 1832, gdy został skasowany; kościół pozostał czynny jako parafialny. W klasztorze władze rosyjskie umieściły koszary, zaś część budynku mieszkalnego dla zakonników nakazały rozebrać. Świątynia została zamknięta przez władze radzieckie po II wojnie światowej, które poleciły rozlokować w kościele warsztat, zaś w klasztorze - magazyn.

Po upadku ZSRR część budynku klasztornego zwrócono pierwotnym właścicielom, natomiast w pozostałych pomieszczeniach funkcjonuje filia Państwowego Muzeum Sztuki Białorusi. Kościół od 1990 ponownie jest czynny.

Architektura Kościół w Holszanach został wzniesiony na planie prostokąta. Jest to budowla trójnawowa. Jej elewację zdobi barokowy fronton dekorowany wolutami oraz pilastry. Główną nawę kościoła kryje sklepienie kolebkowe z lunetami, natomiast nawy boczne - sklepienie krzyżowe. Prezbiterium ani przedsionek nie są wydzielone. Konstrukcja kościoła wspiera się na ośmiu filarach. Pierwotne wyposażenie świątyni uległo po II wojnie światowej całkowitemu zniszczeniu. Przetrwały jedynie XVIII-wieczne iluzjonistyczne malowidła ścienne. Fundator kościoła, Paweł Stefan Sapieha, został pochowany w jednej z kaplic w świątyni, podobnie jak jego trzy małżonki. Figury zmarłych, stanowiące część nagrobka, eksponowane są w Muzeum Kultury Białoruskiej w Mińsku. Dzwonnica kościelna jest budowlą wolno stojącą, została zbudowana na początku XIX w..

Z kościołem łączy się budynek klasztoru, dwukondygnacyjny, pierwotnie dwuwieżowy (przetrwała tylko jedna z wież), na planie prostokąta z wewnętrznym dziedzińcem. Cały kompleks otacza mur.

Galeria zdjęć

Przypisy

Kategoria:Architektura barokowa na Białorusi Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo wileńskie) Kategoria:Fundacje kościelne Sapiehów herbu Lis Kościół św. Jana Chrzciciela Kategoria:Kościoły w obwodzie grodzieńskim Kategoria:Kościoły diecezji grodzieńskiej Kategoria:Kościoły i klasztory franciszkanów konwentualnych na Białorusi Kategoria:Zabytkowe kościoły na Białorusi