Jerzy Szperkowicz (ur. 22 sierpnia 1933Jerzy Szperkowicz nie żyje gazeta.pl lub 1934 w Wilniefilmpolski.pl, zm. 20 lutego 2022) – polski dziennikarz i reporter.
Życiorys W 1956 ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1951–1952 współpracował z „Życiem Białostockim”, w latach 1956–1974 był moskiewskim korespondentem „Życia Warszawy”, współredagował „Życie i Nowoczesność” (1971–1973). W kolejnych latach pracował w „Kulturze” (1974–1977), „Przeglądzie Technicznym” (1977–1981), „Firmie” (1982–1984), „Horyzontach Techniki” i „Odrze” (1984–1989) oraz „Gazecie Wyborczej” (1989–1994).
Autor sztuki Stara sprawa o odkrywcy miedzi lubińskiej inż. Janie Wyżykowskim, wystawionej w 1979 w Teatrze Popularnym w Warszawie. Opublikował zbiór felietonów Pasjans polski (1980), powieść Wyspa wojny (1990), przygotował ostatecznie nie wydany tom Pacierze polskie (1988 – wiersze z tego zbioru opublikowano w „Niewidomym spółdzielcy”, „Tygodniku Powszechnym” oraz w zbiorze Modlimy się słowami poetów polskich, wyd. Verbinum). Przetłumaczył z francuskiego Jak samemu nauczyć się jeździć na nartach Georgesa Jouberta (1976). W 2021 nakładem Wydawnictwa Znak ukazała się książka Wrócę przed nocąJerzy Szperkowicz. Wrócę przed nocą. Reportaż o przemilczanym., za którą został (już pośmiertnie) nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2022.
Pochowany na cmentarzu w warszawskich PyrachJerzy Szperkowicz. mały|Grób Jerzego Szperkowicza na cmentarzu w Pyrach w Warszawie Życie prywatne Był mężem Hanny Krall, miał córkę.
Przypisy
Bibliografia Elżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000, s. 538 Nota na stronie studioopinii.pl
Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pyrach w Warszawie Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Zmarli w 2022