Khalifa Keita – mansa królestwa Mali w latach 1274–1275.
Jeden z trzech synów Sundiata Keita, obok Wali Keita i Ouati Keita, a także najmłodszy z rodzeństwa. Wstąpił na tron, po obalonym przez dion-sandigi bracie.
Jego rządy były bardzo krótkie i burzliwe. Według Ibn Chalduna, Khalifa Keita był umysłowo chory, co miało mieć odzwierciedlenie w jego sadyzmie przejawiającym się w strzelaniu z łuku do poddanychNiane D.T., General History of Africa IV. Africa from the Twelfth to the Sixteenth Century, Paryż 2000, s. 379.. Jego stan prawdopodobnie był wykorzystywany, przez zwalczające się koterie dworzanTymowski M., Historia Mali, Wrocław 1979, s. 40..
W trakcie jego panowania, doszło do ucieczki Ali Kolen i Sujelmana Nari, zakładników z dynastii panującej w Gao. Przetrzymywani byli w Mali po podboju miasta za panowania Wali Keita. Ali Kolen przygotował na czas ucieczki zapasy, rozmyślnie ukryte w drodze do Gao, a także postarał się o mały oddział konny od ich ochrony. Wysłany za nimi pościg został rozbity, a po dotarciu do miasta ogłoszono powstanie nowej dynastii, a także secesję od królestwa MaliTymowski M., Historia Mali, Wrocław 1979, s. 107..
Te wybitnie niepomyślne informacje oraz sposób rządzenia przysporzyły Khalifa Keita wielu wrogów. Został szybko obalony przez zbuntowana ludność lub w wyniku ingerencji dion-sandigi.
Przypisy
Bibliografia Niane D.T., General History of Africa IV. Africa from the Twelfth to the Sixteenth Century., UNESCO, Paryż 2000 Tymowski M., Historia Mali, Wrocław 1979 Kategoria:Władcy Mali