Wanda Lechowin (ur. 9 listopada 1895, zm. w maju 1927 w Krakowie) – uczestniczka obrony Lwowa 1918-1919, urzędniczka.
Życiorys Pochodziła z rejonu Drohobycza. Ojciec był kowalem, a matka pochodziła z osiadłych kolonistów z Niemiec.
Pod koniec I wojny światowej wzięła udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Pełniła funkcję kurierki Naczelnej Komendy. Służyła w Milicji Kobiecej oraz w stopniu sierżanta w Ochotniczej Legii Kobiet. Dostała się do niewoli. Była przetrzymywana przez trzy miesiąca i torturowana przez Ukraińców. Dzięki zbiegowi okoliczności nie została rozstrzelana i zdołała uciec.
Po wojnie w okresie II Rzeczypospolitej zdała maturę. Pracowała zawodowo jako urzędniczka.
Zmarła w Krakowie wskutek choroby płuc. Pierwotnie została pochowana na tamtejszym Cmentarzu Rakowickim. Zgodnie z jej wolą została pochowana na Cmentarzu Obrońców Lwowa, gdzie odbył się jej pogrzeb 23 grudnia 1928 przy wsparciu Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów. Jej mogiła znajduje się w kwaterze XX, pochówek numer 1886.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości – pośmiertnie (4 listopada 1933, za pracę w dziele odzyskania niepodległości). Krzyż Walecznych – dwukrotnie (1922)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkinie Ochotniczej Legii Kobiet Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa Kategoria:Polacy pochodzenia niemieckiego Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1927