Henryk Koniuszewski (ur. 21 października 1918, zm. 12 września 1939 w Miękiszu Starym) – kapral strzelec radiotelegrafista Wojska Polskiego.
Życiorys Ukończył Szkołę Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy, a następnie otrzymał przydział do stacjonującego w Warszawie 1 pułku lotniczego. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako strzelec pokładowy w 211 Eskadrze Bombowej.
12 września 1939 wchodził w skład załogi złożonej z porucznika obserwatora Franciszka Kupidłowskiego, podporucznika pilota Stanisława Sierpińskiego oraz kaprala strzelca radiotelegrafistę Klemensa Mazura. Wystartowali na samolocie PZL P-37B Łoś z lotniska Gnojno-Owadno na lot bojowy, aby zbombardować hitlerowską kolumnę pancerną, która znajdowała się na szosie z Radymna do Jaworowa. Podczas powrotu samolot został zaatakowany przez niemieckie myśliwce Messerschmitt Me-109 i trafiony płonąc spadł na pola wsi Miękisz Stary, cała załoga poległa. Henryk Koniuszewski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem WalecznychDz. U. RP nr. 5/47.
Przypisy
Bibliografia s. 88; Miękisz Stary, Olsztyńska Strona Rowerowa
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Podoficerowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze 211 Eskadry Bombowej