Siergiej Wiktorowicz Tkaczenko (, ur. 8 czerwca 1999 w Leninogorsku) – kazachski skoczek narciarski. Brązowy medalista mistrzostw świata juniorów (2019), medalista zimowych igrzysk azjatyckich (2017). Olimpijczyk (2018, 2022), uczestnik mistrzostw świata seniorów (2015, 2019, 2021 i 2023) oraz juniorów (2015, 2016, 2018 i 2019), brał też udział w zimowej uniwersjadzie (2017 i 2023). Wielokrotny mistrz kraju
Przebieg kariery Początki (do 2016) Początkowo uprawiał judo, w którym odnosił sukcesy na arenie krajowej. W wieku 12 lat zaczął trenować skoki narciarskie, a trzy lata później po raz pierwszy włączono go do reprezentacji Kazachstanu w tej dyscyplinie sportu.
We wrześniu 2014 zadebiutował w cyklu FIS Cup, w konkursach w Szczyrku zajmując odpowiednio 74. i 86. miejsce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w tym samym miejscu rok później, w sierpniu 2015, gdy był 17. Tkaczenko punktował także w Pucharze Karpat.
Brał udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015 w Falun, gdzie w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej zajął 56. miejsce, wyprzedzając 3 rywali (gorsi od niego byli Kristaps Nežborts, Stepan Pasicznyk i Péter Kelemen). W zawodach tych był najmłodszym spośród startujących w nich skoczków. Startował także w mistrzostwach świata juniorów – w 2015 w Ałmaty, gdzie został zdyskwalifikowany w konkursie indywidualnym, a w rywalizacji drużynowej mężczyzn zajął 13. miejsce, i w 2016 w Râșnovie, gdzie indywidualnie był 48. W 2016 wziął też udział w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży w Lillehammer, gdzie w konkursie indywidualnym chłopców zajął 14. pozycję.
W październiku 2015 zadebiutował w konkursach rangi Pucharu Kontynentalnego (w ramach letniej odmiany tego cyklu).
Regularne starty (od 2016) Latem 2016 po raz pierwszy wystartował w Letnim Grand Prix, biorąc udział w konkursie drużynowym w Wiśle, gdzie, wraz z reprezentacją Kazachstanu, zajął 10. miejsce. 9 grudnia 2016 w Vikersund po raz pierwszy punktował w Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 30. lokacie. 13 stycznia 2017 zadebiutował w Pucharze Świata, odpadając w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego w Wiśle. W lutym 2017 wziął udział w uniwersjadzie, gdzie zajął 12. miejsce w konkursie indywidualnym, a także 8. pozycję zarówno w konkursie drużynowym mężczyzn, jak i konkursie drużyn mieszanych. W tym samym miesiącu zdobył brązowy medal zimowych igrzysk azjatyckich w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej oraz srebrny w konkursie drużynowym na skoczni dużej, a w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie uplasował się na 6. miejscu.
W sezonie 2017/2018 Tkaczenko startował głównie w konkursach niższej rangi. W sierpniu 2017 wygrał dwa konkursy Pucharu Karpat w Planicy, dzięki czemu zajął 2. lokatę w klasyfikacji generalnej tego cyklu w sezonie 2017/2018, przegrywając tylko z Sorinem Mitrofanem. Latem 2017 zajął 18. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Hakubie, zdobywając debiutanckie punkty w zawodach najwyższej rangi. Punktował również w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się w Râșnovie na 28. lokacie. Zimą cztery razy przystąpił do kwalifikacji w Pucharze Świata, ani razu nie awansując do głównej części zmagań. Jako jedyny reprezentant Kazachstanu wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu, gdzie zakwalifikował się do konkursu na skoczni dużej, osiągając w nim 49. miejsce. Sezon Pucharu Kontynentalnego 2017/2018 zakończył z dorobkiem 47 punktów, punktując dwukrotnie w Zakopanem (9. i 16. lokata). Ostatnim międzynarodowym występem Tkaczenki w sezonie był start w konkursie FIS Cup w szwedzkim Falun, gdzie osiągnął 6. miejsce, tym samym zapewniając reprezentacji Kazachstanu dodatkową kwotę na 1. period Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018.
W lipcu 2018, podczas otwarcia skoczni Burabaj w Szczuczyńsku oddał skok na odległość 151 metrów, co jest najdalszą ustaną próbą na tym obiekcie. 4 stycznia 2019 w Innsbrucku, w ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni, zadebiutował w głównej części zmagań w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, zajmując 47. lokatę; dzień wcześniej po raz pierwszy po 17 nieudanych próbach przeszedł kwalifikacje. 9 dni później, podczas zawodów w Val di Fiemme/Predazzo, w zawodach tej rangi zajął 33. miejsce, tracąc do 30. po 1. serii Jakuba Wolnego 3 punkty. W tym samym miesiącu po raz ostatni w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym prowadził po 1. serii, a ostatecznie zajął 3. lokatę, zdobywając brązowy medal, a drużynowo zajął miejsca 14. (mężczyźni) i 11. (mikst). Na przełomie lutego i marca 2019 wystartował w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie był 36. na skoczni dużej, a na obiekcie normalnym odpadł w kwalifikacjach, z kolei drużynowo był 12. (mężczyźni) i 13. (mikst). 15 marca 2019 na Vikersundbakken w Vikersund, debiutując na skoczni mamuciej, o 3 metry poprawił 12-letni rekord Kazachstanu w długości skoku narciarskiego mężczyzn Radika Żaparowa, uzyskując w kwalifikacjach do konkursu Raw Air odległość 199,5 metra.
13 lipca 2019, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując w Szczuczyńsku 3. pozycję. W Letnim Grand Prix punktował dwukrotnie, zarówno w Hinterzarten (24.), jak i Courchevel (30. po dyskwalifikacji w 2. serii) plasując się w trzeciej dziesiątce. W sezonie zimowym 2019/2020 na arenie międzynarodowej występował wyłącznie w zawodach najwyższej rangi. 22 grudnia 2019 po raz pierwszy w karierze zapunktował w zawodach Pucharu Świata, zajmując 24. miejsce w drugim konkursie w Engelbergu (po 1. serii plasował się na 11. pozycji, będącej równowartością najlepszego wyniku osiągniętego przez Kazacha w zawodach tej rangi). Były to pierwsze punkty reprezentanta Kazachstanu w tym cyklu od ponad 9 lat (6 lutego 2010 w Willingen Aleksiej Korolow był 29.). W całym sezonie 2019/2020 Tkaczenko punktował jeszcze dwukrotnie – w 2. konkursie w Predazzo był 29., a w Lillehammer 27. Z dorobkiem 13 punktów w klasyfikacji generalnej cyklu zajął 56. pozycję.
Ze względu na wybuch pandemii COVID-19 reprezentacja Kazachstanu przez większość sezonu letniego 2020 nie trenowała na skoczniach, rozpoczynając przygotowania do sezonu 2020/2021 dopiero we wrześniu 2020, a następnie rezygnując z przylotu do Europy także na początku sezonu zimowego. W efekcie Tkaczenko starty w zawodach FIS rozpoczął dopiero w lutym 2021. W Pucharze Świata w głównej części zmagań wystąpił tylko trzykrotnie, plasując się każdorazowo pod koniec piątej dziesiątki, nie punktował także w Pucharze Kontynentalnym. Na przełomie lutego i marca 2021 w Oberstdorfie wystąpił w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie na obu skoczniach był 40., a drużynowo zajął z Kazachami ostatnią, 14. lokatę.
W ramach Letniego Grand Prix 2021 czterokrotnie zdobywał punkty, w zawodach w Szczuczyńsku dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce (6. i 10. lokata). W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata cztery razy wystąpił w konkursie głównym. Najwyżej klasyfikowany był na 31. miejscu, 12 grudnia 2021 w Klingenthal – w konkursie tym awansował do drugiej serii, ale wzięło w niej udział 31 zawodników, a Tkaczenko zajął wśród nich ostatnią pozycję. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. W zawodach na skoczni normalnej zajął 41. miejsce, a na dużej odpadł w kwalifikacjach.
Wielokrotnie triumfował w mistrzostwach Kazachstanu w skokach narciarskich – w 2016 zdobył 2 złote medale, zwyciężając w konkursach indywidualnych na skoczniach: dużej (samodzielnie) i normalnej (ex aequo z Maratem Żaparowem), w 2017 wygrał rywalizację na obiekcie normalnym, w 2018 na skoczni średniej, w maju 2019 na obiekcie normalnym i w październiku 2019 także na skoczni normalnej. W ostatniej z tych imprez zdobył także brąz na skoczni dużej, przegrywając z Daniłem Wasiljewem i Nurszatem Tursunżanowem.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2018 Pjongczang–nie zakwalifikował się (K-98), 49. miejsce (K-125)2022 Pekin/Zhangjiakou–41. miejsce (K-95), nie zakwalifikował się (K-125)
Starty S. Tkaczenki na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca10 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.84,0 m83,7 pktNie zakwalifikował się49.17 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.107,5 m–73,5 pkt212,2 pktKamil Stoch41.6 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-95HS-106indywid.95,0 m–110,3 pkt164,7 pktRyōyū Kobayashi12 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-125HS-140indywid.103,0 m60,7 pktNie zakwalifikował się.
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2015 Falun–nie zakwalifikował się (K-90)2019 Seefeld/Innsbruck–36. miejsce (K-120), nie zakwalifikował się (K-99)2021 Oberstdorf–40. miejsce (K-95), 40. miejsce (K-120)2023 Planica–nie zakwalifikował się (K-95), nie zakwalifikował się (K-125)
Drużynowo 2019 Seefeld/Innsbruck–12. miejsce (K-120)Skład zespołu: Gleb Safonow, Sabirżan Muminow, Siergiej Tkaczenko i Nikita Diewiatkin, 13. miejsce (drużyna mieszana/K-99)Skład zespołu: Walentina Sdierżykowa, Sabirżan Muminow, Wieronika Szyszkina i Siergiej Tkaczenko2021 Oberstdorf–14. miejsce (K-120)Skład zespołu: Nurszat Tursunżanow, Sabirżan Muminow, Danił Wasiljew i Siergiej Tkaczenko2023 Planica–11. miejsce (K-125)Skład zespołu: Swiatosław Nazarienko, Sabirżan Muminow, Siergiej Tkaczenko i Danił Wasiljew
Starty S. Tkaczenki na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca20 lutego 2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.69,0 m58,0 pktNie zakwalifikował się36.23 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130indywid.115,5 m–99,2 pkt180,2 pktMarkus Eisenbichler12.24 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130druż.116,0 m–214,6 pkt (96,3 pkt)772,9 pktNiemcy1 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.86,0 m78,1 pktNie zakwalifikował się.13.2 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109druż. mix.96,0 m–256,8 pkt (101,4 pkt)755,4 pktNiemcy40.27 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.93,5 m–105,4 pkt163,4 pktPiotr Żyła40.5 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.103,0 m–69,2 pkt207,3 pktStefan Kraft14.6 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.95,5 m–189,5 pkt (42,6 pkt)857,1 pktNiemcy25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.86,0 m101,7 pktNie zakwalifikował się.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.111,0 m79,2 pktNie zakwalifikował się.11.4 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138druż.105,0 m–298,9 pkt (89,0 pkt)880,0 pktSłowenia
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2015 Ałmaty–zdyskwalifikowany2016 Râșnov–48. miejsce2018 Kandersteg–27. miejsce2019 Lahti–brązowy medal
Drużynowo 2015 Ałmaty–13. miejsceSkład zespołu: Roman Nogin, Akram Adiłow, Siergiej Tkaczenko i Stanisław Anczugin2019 Lahti–14. miejsceSkład zespołu: Nurszat Tursunżanow, Gleb Safonow, Nikita Diewiatkin i Siergiej Tkaczenko, 11. miejsce (drużyna mieszana)Skład zespołu: Wieronika Szyszkina, Gleb Safonow, Walentina Sdierżykowa, Siergiej Tkaczenko
Starty S. Tkaczenki na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca5 lutego2015 AłmatyGornyj GigantK-95HS-106indywid.colspan=4 Johann André Forfang13.7 lutego2015 AłmatyGornyj GigantK-95HS-106druż.69,0 m–187,6 pkt (34,5 pkt)705,7 pktNorwegia48.23 lutego2016 RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-100indywid.80,0 m–87,5 pkt161,5 pktDavid Siegel27.1 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106indywid.96,0 m86,0 m227,4 pkt64,0 pktMarius Lindvik3.24 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.96,5 m94,5 m248,9 pkt3,2 pktThomas Aasen Markeng14.26 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.90,0 m–257,3 pkt (122,9 pkt)722,4 pktNiemcy11.28 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. miesz.93,5 m–397,0 pkt (126,4 pkt)587,4 pktRosja
Igrzyska olimpijskie młodzieży