Gen. Ludomiła Rayskiego (do 1945 Kronprinzenstraße, 1945–1947 Polonii ZagranicznejNazwa zmieniona Uchwałą Miejskiej Rady Narodowej Nr 112 z 9 grudnia 1947., 1947–1992 Karola ŚwierczewskiegoNazwa zmieniona Uchwałą Rady Miasta Nr XXVIII/367/92 z 3 sierpnia 1992.) – ulica położona w szczecińskiej dzielnicy Śródmieście na osiedlu Centrum. Część gwiaździstego układu urbanistycznego Centrum.
Pod koniec XIX wieku w kamienicy przy ulicy Rayskiego 19 przez krótki czas mieszkał niemiecki pisarz Kurt Tucholsky.
Przebieg Ulica zaczyna się na skrzyżowaniu z aleją Wyzwolenia. Następnie krzyżuje się z ulicą Mazurską (skrzyżowanie w postaci ronda), dochodzi do pl. Grunwaldzkiego, a za nim dociera do pl. Zamenhofa, gdzie kończy swój bieg.
Zabudowa lewo|mały|Kronprinzenstraße w 1900 r., narożnik z Kaiser-Wilhelm-Platz (po lewej kamienica restauracji Kaiserhallen) W wyniku działań wojennych zniszczona została większość zabudowy ul. Rayskiego. Zwarta zabudowa kamieniczna z końca XIX w. istnieje jedynie w końcowym odcinku ulicy, między pl. Grunwaldzkim a pl. Zamenhofa. Ulica na pozostałym odcinku zabudowana jest współczesnymi budynkami mieszkalnymi pochodzącymi z lat 60. oraz 70. XX w. Dwa z nich, wieżowce wznoszące się na narożnikach z pl. Grunwaldzkim (projektu Tadeusza Ostrowskiego), otrzymały w 1965 tytuł „Mistera Szczecina”Wykaz na forum sedina.pl..
Przy ul. Rayskiego 9 znajduje się Szkoła Podstawowa nr 54 im. Janusza Korczaka (przeniesiona z ul. Edmunda Bałuki i połączona z dawną SP 64). Przed budynkiem szkoły stoi pomnik Króla Maciusia.
Pod koniec 2014 zmieniono organizację ruchu: wprowadzono parkowanie równoległe oraz wyznaczono pas rowerowy. Utworzone zostało rondo na skrzyżowaniu z ul. MazurskąZmiana organizacja ruchu na ul. Rayskiego i w al. Piłsudskiego w Szczecinie..
Od 1945 przez pewien czas w kamienicy pod numerem 16 mieściła się siedziba przedsiębiorstwa Tramwaje i Autobusy Miasta Szczecina.
Galeria
Przypisy
R Kategoria:Centrum (Szczecin)