mały|Grób Tadeusza Frenkla-Niwieńskiego na cmentarzu Powązkowskim mały|Grób symboliczny na Cmentarzu w Palmirach Tadeusz Frenkiel-Niwieński (ur. 10 kwietnia 1896 w Warszawie, zm. 12 lutego 1943 w Stefanówce) – polski aktor i reżyser teatralny, autor dramatyczny.
Życiorys Syn aktorów Mieczysława Frenkla i Stanisławy Pysznik, mąż aktorki Anieli z Tarnowiczów. Ukończył prywatną szkołę filologiczną Pawła Chrzanowskiego. Przez pewien czas studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował jako aktor Teatru Praskiego 15 I 1919. Następnie grał kolejno w Teatrze Dramatycznym (1919), Praskim (1919−1921), Rozmaitości (1921), Komedia (1922), im. Bogusławskiego (sezon 1922/23), Teatrze Bagatela w Krakowie (1923/24), Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie (Narodowym i Letnim) (1923−1931), Teatrze Artystów (1932), kabarecie Femina (1932), ponownie Rozmaitości (1933), Morskie Oko (1933), Nowa Komedia (1933/34), Stara Banda (1934/35), na scenach Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej (1935/1936), Teatrze 13 Rzędów (1937) oraz w Narodowym, Letnim i Nowym (1937–1939). Wyreżyserował m.in. I akt Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego w październiku 1924, Pomysł panny Franciszki Paula Gavaulta, Książę małżonek Julesa Chancela i Leona Xanrofa, Ostatni pocałunek Lajosa Biró. Napisał sztuki Dzień 5 maja 1821, Grzech Napoleona, Premiera pana Karola oraz wraz z Józefem Wójcickim: Kwiat paproci, Apollo w Warszawie, Książę i Faworyci króla. W 1939 opublikował wspomnienia o ojcu Mieczysław Frenkiel.
W czasie II wojny światowej występował w jawnych teatrach Niebieski Motyl i Nowości. Zginął stracony 12 lutego 1943 w egzekucji w Lasach Chojnowskich, w pobliżu Stefanowa koło Piaseczna. Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 52-1-30).
Role teatralne Pelikan w Dziadach Adama Mickiewicza Syn w Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego Janusz w Panu Jowialskim Aleksandra Fredry Zbyszek w Moralności pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej Jan w Żeglarzu Jerzego Szaniawskiego Motyliński w Klubie kawalerów Michała Bałuckiego Genio w Panu Damazym Józefa Blizińskiego Król Zygmunt August w Królewskim jedynaku Lucjana Rydla
Filmografia 1925: Iwonka jako Bohdan, syn Wyszomirskiego 1934: Czarna perła jako członek gangu zatrudniający się jako lokaj Nadolskiego 1936: Amerykańska awantura jako Anatol Korda 1937: Znachor jako doktor Zygmunt Pawlicki, lekarz w Radoliszkach 1937: Ułan księcia Józefa jako Francuz na dworze księcia 1937: Dyplomatyczna żona jako reporter radiowy w polskiej wersji filmu 1938: Profesor Wilczur jako doktor Zygmunt Pawlicki, lekarz w Radoliszkach 1938: Kościuszko pod Racławicami jako hetman Ożarowski 1939: U kresu drogi jako antagonista Turwida na kongresie
Przypisy
Bibliografia Władysław Bartoszewski, Warszawski pierścień śmierci, Warszawa 1970, s. 231.
Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Ofiary egzekucji w Lasach Chojnowskich Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie