Wilhelm Edmund Rappé (ur. 17 listopada 1883 w Stanisławowie, zm. 25 stycznia 1975 we Lwowie) – polski doktor prawa, docent prawa administracyjnego, znawca prawa fundacyjnego, wykładowca, urzędnik II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 17 listopada 1883 w Stanisławowie jako jedno z sześciorga dzieci Wilhelma Antoniego Franciszka Rappé (1835–1900) i Wincenty z domu Witt (lub With, 1853–1908)A. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 177–178.. Uczęszczał do gimnazjów w rodzinnym mieście, a po śmierci ojca od 1900 we Lwowie do V Gimnazjum, gdzie 24 czerwca 1902 zdał maturęA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 178.. W latach 1902–1905 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu LwowskiegoA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 178–179 (dokładny opis studiów)., uczestnicząc w seminariach z prawa rzymskiego prof. Ignacego Koschembahr–Łyskowskiego, prof. Stanisława Szachowskiego, z prawa kościelnego prof. Władysława Abrahama oraz z prawa karnego Feliksa Gryzieckiego. W 1906 uzyskał absolutorium, a w 1908 tytuł doktora prawA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 179.. Studiował też przez rok na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1907 do 1921 był zatrudniony w Wydziale Krajowym we Lwowie, w kancelarii Sejmu Krajowego Galicji, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Tymczasowym Wydziale Samorządowym w likwidacji we Lwowie na stanowiskach adiunkta, wicesekretarza, sekretarza i od 1921 radcy. Od 1 grudnia 1922 był asystentem starszym wolontariuszem przy Katedrze Prawa Administracyjnego, kierowanej przez profesora Zbigniewa Pazdry, na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we LwowieA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 179–180.. Habilitację z zakresu prawa administracyjnego uzyskał w 1935 na podstawie prac: „Systemy nadzoru nad fundacjami w ustawodawstwie obowiązującym na ziemiach polskich w świetle prawa obowiązującego” (1933), „Reforma rolna, a publiczno–prawne ograniczenia własności ziemskiej fundacji” (1933), „O publicznoprawnej fundacji w ustawodawstwie polskim” (1930)A. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 181.. Pracował jako docent i asystent wolontariusz w Zakładzie Prawa Administracyjnego UJK do 1939A. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 181–182. Równolegle od 1932 był zatrudniony na stanowisku naczelnika Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie. W latach 1936–1939 wykładał „Prawo fundacyjne” i „Problemy administracyjne Konkordatu polskiego” na studium ogólnym Wydziału Prawa UJKA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 182..
11 listopada 1937 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi w służbie państwowej”..
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 oraz nastaniu okupacji sowieckiej został zwolniony z Wydziału Prawa wraz z grupą zatrudnionych tam osób. Po wydaniu zarządzenia z 3 stycznia 1940 o organizacji Wydziału Prawa zawierającego spis wszystkich etatowych pracowników naukowych wydziału, których przyjęto do pracy, Wilhelm Rappé nie został zakwalifikowany jako pracownik etatowy. Po ataku Niemiec na ZSRR z czerwca 1941 w okresie okupacji niemieckiej wykładał na Wydziale Prawa Tajnego Uniwersytetu Jana Kazimierza kierowanym przez prof. Kazimierza Przybyłowskiego prawo administracyjne (wykłady i ćwiczenia) oraz prawo kościele. Po nadejściu frontu wschodniego w 1944 i ponownym uruchomieniu Państwowego Uniwersytetu im. Iwana Franki został zatrudniony jako p.o. kierownika Katedry Wydziału Prawa Administracyjnego, następnie był asystentem w Katedrze Prawa Administracyjnego, a z dniem 30 listopada 1944 został zwolniony.
Po wojnie pozostał we LwowieA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 181–182 (tu fotografie żony Anny).. Pomimo przebywania poza granicami PRL, był rozpracowywany przez SB. Jego dalsze losy powojenne są nieznane. Po 1945 nie zajmował się nauką.
Jego żoną była Aniela z d. Pribil (ur. 1904).
Zmarł 25 stycznia 1975 we LwowieA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 183.. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Publikacje Wpływ art 90 Konstytucji na tzw. „Fundacje szlacheckie” („Przegląd Prawa i Administracji”, 1924) Fundacje (w: Encyklopedia Podręczna Prawa Publicznego, t. I, z. 3, Warszawa 1926) O „publiczno-prawnej” fundacji w ustawodawstwie polskim („Przegląd Prawa i Administracji” 1930) Reforma rolna a publiczno-prawne ograniczenia własności ziemskiej fundacji. Studium z porównawczego prawa administracyjnego (1931) Systemy nadzoru nad fundacjami w ustawodawstwie obowiązującym na ziemiach Polski w świetle prawa porównawczego (1933) Zagadnienia administracyjne konkordatu („Przegląd Prawa i Administracji” 1935) Fundacje (1937)
Przypisy
Bibliografia
Adam Redzik, Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w latach 1939–1946, Lublin 2006. Adam Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 177–186.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Stanisławowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy we Lwowie po II wojnie światowej Kategoria:Polscy administratywiści Kategoria:Urzędnicy urzędów wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1975