Niko Oskari Kytösaho (ur. 18 grudnia 1999 w Paimio) – fiński skoczek narciarski, reprezentant klubu Lahden Hiihtoseura. Indywidualny złoty medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy z 2015. Olimpijczyk, uczestnik mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym i mistrzostw świata w lotach narciarskich. Medalista mistrzostw kraju.
Życie prywatne Choruje na cukrzycę. Jest synem skoczka narciarskiego i trenera tej dyscypliny sportu Pasiego Kytösaho.
Przebieg kariery 27 lutego 2014 po raz pierwszy wziął udział w konkursie FIS Cup. Zawody na Wielkiej Krokwi w Zakopanem ukończył na 63. miejscu. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył 10 sierpnia 2014 po zajęciu 19. lokaty w zawodach w Hinterzarten. W sezonie 2014/2015 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym. W swoim pierwszym konkursie, 12 grudnia 2014 w Renie był 34., natomiast 14 grudnia zajął 22. miejsce i zdobył pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji generalnej cyklu.
27 stycznia 2015 zdobył złoty medal w konkursie indywidualnym na skoczni w Tschagguns w ramach Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2015, wyprzedzając bezpośrednio Domena Prevca oraz Dawida Jarząbka. Dzień później w rywalizacji zespołowej zdobył srebrny medal. Po tym sukcesie w krótkim czasie urósł 7 centymetrów i przytył około 10 kilogramów, co spowodowało u niego problemy z techniką, a w konsekwencji słabsze wyniki niż przed zmianami. Ponowne osiągnięcie pożądanej wagi i jej ustabilizowanie, za sprawą cukrzycy, na którą choruje, zajęło mu około 2 lat.
19 lutego 2016 zadebiutował w Pucharze Świata, w zawodach w Lahti zajmując 48. miejsce. Następnie wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2016 w Râșnovie, gdzie był 37. indywidualnie i 8. drużynowo. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2017 w Park City zajął 36. pozycję indywidualnie i 6. w drużynie, w 2018 nie wystąpił, a na Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 w Lahti zajął 33. miejsce indywidualnie i 10. w drużynie.
23 sierpnia 2019 w Hakubie zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 29. miejsce. 28 września 2019 konkurs Letniego Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal ukończył na 7. lokacie – pierwszej w najlepszej dziesiątce w zawodach tej rangi. 30 listopada 2019 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata po zajęciu 21. pozycji w Ruce. W dalszej części sezonu 2019/2020 w pięciu występach w konkursie głównym Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 32. miejscu, a w Pucharze Kontynentalnym najwyżej znalazł się na 10. pozycji.
W sezonie 2020/2021 Puchar Świata regularnie awansował do pierwszej serii. Punkty zdobył pięciokrotnie, a w najlepszym występie, 20 grudnia 2020 w Engelbergu, zajął 18. miejsce. W trakcie sezonu wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020 w Planicy, gdzie odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego, a zawodach drużynowych zajął 8. lokatę. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, na których indywidualnie był 26. na skoczni normalnej i 30. na dużej, a w drużynie, zarówno mieszanej, jak i męskiej, zajął 9. miejsce.
W otwierającym Puchar Świata 2021/2022 konkursie w Niżnym Tagile zajął 18. pozycję – najwyższą w sezonie, w którym łącznie sześciokrotnie zdobył punkty cyklu. Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2022 ukończył na 27. miejscu w zawodach indywidualnych oraz na 7. w drużynie.
23 lipca 2022 zajął 10. lokatę w zawodach Letniego Grand Prix w Wiśle. W Pucharze Świata 2022/2023 punkty zdobył dwunastokrotnie, głównie w drugiej połowie sezonu. Najwyżej sklasyfikowany był na 16. miejscu, które zajął 12 lutego 2023 w Lake Placid. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 27. pozycję na skoczni normalnej i 28. na dużej, w drużynie mieszanej był 6., a w zespole męskim zajął 9. miejsce.
Na Igrzyskach Europejskich 2023 zajął 26. lokatę na skoczni normalnej i 21. na dużej indywidualnie. Sezon 2023/2024 Pucharu Świata rozpoczął od trzech punktowanych konkursów, ale we wszystkich kolejnych rozgrywanych do końca stycznia 2024 zajmował miejsca poza najlepszą trzydziestką. Wobec słabych wyników sportowych zadecydował się na zatrudnienie swojego wuja, Pekki Kytösaho, jako trenera personalnego. Dało to szybki efekt w postaci uznanego za sensację 7. miejsca w konkursie indywidualnym Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2024. 7. lokatę zajął również w zawodach drużynowych, a po mistrzostwach w konkursie Pucharu Świata rozgrywanym 3 lutego w Willingen zajął 9. pozycję, pierwszą w karierze w najlepszej dziesiątce. W dalszej części sezonu regularnie zdobywał punkty cyklu, a najwyżej sklasyfikowany został na 7. miejscu, które zajął 10 marca w konkursie Raw Air 2024 w Oslo. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata na koniec sezonu znalazł się na 30. pozycji ze 189 punktami.
W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata tylko czterokrotnie zdobył punkty. Najwyżej sklasyfikowany był na 13. miejscu w jednoseryjnym konkursie w Ruce, poza tym był 25. i dwukrotnie 30. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim, gdzie zajął 46. pozycję indywidualnie na skoczni normalnej oraz 7. w drużynie męskiej. Po nieudanym sezonie powrócił do treningów z fińską kadrą.
Występy w Pucharze Świata 2025/2026 rozpoczął od 8. miejsca w jednoseryjnym konkursie w Ruce. W kolejnych tygodniach najwyżej klasyfikowany był na 15. lokacie. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 18. pozycję indywidualnie i 5. w drużynie. 1 lutego 2026 w Willingen zajął najwyższe w dotychczasowej karierze 5. miejsce w zawodach Pucharu Świata. Następnie wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Indywidualnie był na nich 24. na skoczni normalnej i 18. na dużej, w drużynie mieszanej 6., a w duetach męskich 9. W marcu 2026 czterokrotnie kończył indywidualne zawody Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce. 8 marca zajął wraz z Anttim Aalto 3. miejsce z konkursie duetów, a 15 marca w Oslo po raz drugi znalazł się na 5. pozycji w konkursie indywidualnym. Sezon cyklu zakończył na 24. lokacie w klasyfikacji generalnej z 347 punktami.
Mistrzostwa Finlandii Wielokrotnie stawał na podium mistrzostw Finlandii. Indywidualnie na skoczni normalnej zdobył złoty medal w 2016, 2022 i 2023 oraz srebrny w 2024, na skoczni dużej zdobył złoto w 2018, 2023 i 2024 oraz srebro w 2026, zaś w letnich mistrzostwach kraju wywalczył złoty medal w 2019, 2020 i 2023. W rozgrywanych latem drużynowych mistrzostwach kraju początkowo reprezentował klub Ounasvaaran Hiihtoseura, zdobywając z nim srebro w 2016 i 2017. Następnie, jako reprezentant Lahden Hiihtoseura, zdobył srebrny medal w 2019 i złoty w 2020.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–24. miejsce (K-98), 18. miejsce (K-128)
Drużynowo 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–6. miejsce (drużyna mieszana/K-98)Skład zespołu: Heta Hirvonen, Vilho Palosaari, Jenny Rautionaho i Niko Kytösaho, 9. miejsce (duety/K-128)Skład zespołu: Antti Aalto i Niko Kytösaho
Starty N. Kytösaho na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca24.9 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid.101,5 m101,0 m250,9 pkt23,2 pktPhilipp Raimund6.10 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107druż. miesz.99,0 m97,5 m938,0 pkt (261,5 pkt)131,2 pktSłowenia18.14 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.127,0 m136,5 m256,8 pkt45,0 pktDomen Prevc9.16 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141duety137,5 m127,0 m511,0 pkt (266,1 pkt)57,7 pktAustria
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2021 Oberstdorf–26. miejsce (K-95), 30. miejsce (K-120) 2023 Planica–27. miejsce (K-95), 28. miejsce (K-125)2025 Trondheim–46. miejsce (K-94)
Drużynowo 2021 Oberstdorf–9. miejsce (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Jenny Rautionaho, Eetu Nousiainen, Julia Kykkänen i Niko Kytösaho, 9. miejsce (K-120)Skład zespołu: Niko Kytösaho, Antti Aalto, Arttu Pohjola i Eetu Nousiainen2023 Planica–6. miejsce (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Jenny Rautionaho, Antti Aalto, Julia Kykkänen i Niko Kytösaho, 9. miejsce (K-125)Skład zespołu: Eetu Nousiainen, Vilho Palosaari, Antti Aalto i Niko Kytösaho2025 Trondheim–7. miejsce (K-124)Skład zespołu: Kasperi Valto, Vilho Palosaari, Niko Kytösaho i Antti Aalto
Starty N. Kytösaho na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca26.27 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.98,5 m91,0 m225,4 pkt43,4 pktPiotr Żyła9.28 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106druż. miesz.90,0 m–332,0 pkt (98,1 pkt)668,8 pktNiemcy30.5 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.116,5 m120,5 m193,9 pkt82,6 pktStefan Kraft9.6 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.118,0 m–344,6 pkt (92,1 pkt)702,0 pktNiemcy27.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.96,5 m91,0 m226,6 pkt35,2 pktPiotr Żyła6.26 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102druż. miesz.91,0 m95,0 m885,5 pkt (232,0 pkt)131,7 pktNiemcy28.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.123,0 m128,0 m234,9 pkt52,6 pktTimi Zajc9.4 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138druż.124,5 m–483,7 pkt (131,7 pkt)740,2 pktSłowenia46.2 marca2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102indywid.90,0 m–89,0 pkt176,5 pktMarius Lindvik7.6 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż.116,5 m122,0 m905,2 pkt (211 pkt)175,6 pktSłowenia
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2020 Planica–nie zakwalifikował się2022 Vikersund–27. miejsce2024 Tauplitz–7. miejsce 2026 Oberstdorf–18. miejsce
Drużynowo 2020 Planica– 8. miejsceSkład zespołu: Niko Kytösaho, Jarkko Määttä, Eetu Nousiainen i Antti Aalto2022 Vikersund–7. miejsceSkład zespołu: Antti Aalto, Eetu Nousiainen, Kalle Heikkinen i Niko Kytösaho2024 Tauplitz–7. miejsceSkład zespołu: Eetu Nousiainen, Kasperi Valto, Antti Aalto i Niko Kytösaho2026 Oberstdorf–5. miejsceSkład zespołu: Niko Kytösaho, Jarkko Määttä, Eetu Nousiainen i Antti Aalto
Starty N. Kytösaho na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca11–12 grudnia2020 PlanicaLetalnicaK-200HS-240indywid.184,0 mcolspan=3 149,5 pktNie zakwalifikował się.8.13 grudnia2020 PlanicaLetalnicaK-200HS-240druż.192,0 m205,0 m 1284,8 pkt (340,0 pkt)442,9 pktNorwegia27.11–12 marca2022 VikersundVikersundbakkenK-200HS-240indywid.192,5 m199,0 m162,0 m191,5 m605,0 pkt249,2 pktMarius Lindvik7.13 marca2022 VikersundVikersundbakkenK-200HS-240druż.196,5 m179,5 m1182,8 pkt (319,4 pkt)528,7 pktSłowenia7.26–27 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235indywid.232,5 m218,5 m215,0 m–Seria konkursowa została odwołana.613,9 pkt33,5 pktStefan Kraft7.28 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235druż.215,5 m198,5 m1300,4 pkt (375,3 pkt)315,0 pktSłowenia18.23–24 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.205,0 m210,0 m198,5 m212,0 m748,7 pkt156,7 pktDomen Prevc5.25 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.219,0 m153,0 m1291,3 pkt (309,8 pkt)278,3 pktJaponia
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2016 Râșnov–37. miejsce2017 Park City–36. miejsce2019 Lahti–33. miejsce
Drużynowo 2016 Râșnov–8. miejsceSkład zespołu: Niko Kytösaho, Aapo Lehtinen, Eetu Nousiainen i Andreas Alamommo2017 Park City–6. miejsceSkład zespołu: Niko Kytösaho, Eetu Nousiainen, Kalle Heikkinen i Andreas Alamommo2019 Lahti–10. miejsceSkład zespołu: Kalle Heikkinen, Mico Ahonen, Niko Kytösaho i Jonne Veteläinen
Starty N. Kytösaho na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo