Tadeusz Kański, właśc. Tadeusz Drohomirecki (ur. 19 lipca 1902 w Raju, zm. 5 sierpnia 1950 w Warszawie) – polski aktor, reżyser oraz scenarzysta.
Życiorys Studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej oraz aktorstwo w tamtejszej szkole dramatycznej. Następnie wyjechał do Włoch, by kontynuować naukę w obu kierunkach. Tam też, od 1926 roku, grał w filmach wytwórni Stefano Pittalugi. Po powrocie do kraju, w latach 1931–1939 występował w polskich produkcjach oraz grał w teatrach Lwowa i Warszawy. Był również współscenarzystą filmu Sygnały (reż. Józef Lejtes).
Podczas II wojny światowej był założycielem i kelnerem kawiarni artystycznej „Sztuka”, umiejscowionej w podziemiach przedwojennego drapacza chmur Prudential. Po zamachu na Igo Syma, został wraz z innymi aktorami wywieziony 6 kwietnia 1941 do obozu Auschwitz-Birkenau (nr więzienny 12860). Po zwolnieniu z obozu w roku 1941 wrócił do Warszawy, wstąpił do AK i zaangażował się w życie konspiracyjne, wziął udział w powstaniu warszawskim, a po jego upadku udał się do Zakopanego, gdzie doczekał końca wojny.
W 1945 roku objął funkcję szefa Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Polskiego Radia, a w 1947 roku został zastępcą dyrektora naczelnego Przedsiębiorstwa Państwowego „Film Polski”. Z tego stanowiska został zwolniony po fiasku realizacji filmu Ślepy tor (wg Jerzego Kawalerowicza Kański został wówczas zesłany do obozu pracy w kamieniołomach). Przed śmiercią wyreżyserował jeszcze (wraz z Aldo Vergano) film Czarci żleb, za który w 1950 roku otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną II stopnia (zespołową) w dziale kinematografii za realizację.
Oprócz pracy filmowca zajmował się również tłumaczeniami, pisał także słuchowiska radiowe i sztuki teatralne (S.O.S.).
Zmarł w Warszawie, pochowany 8 sierpnia 1950 roku na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 11E-2-22).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (18 stycznia 1946) „w uznaniu zasług, położonych w dziedzinie odbudowy Polskiego Radia w m. Łodzi i Bydgoszczy” - jako Hertman-Kański Tadeusz arch.
Filmografia Role aktorskie 1927: I martri d'Italia 1927: Il vetturale del Moncenisio 1928: Il carnevale di Venezia 1931: Dziesięciu z Pawiaka – młody rewolucjonista 1932: Dzikie pola – Bodenyi, rotmistrz armii austro-węgierskiej 1933: Pod Twoją obronę – agent wywiadu 1938: Kościuszko pod Racławicami – pułkownik Jan Ślaski 1938: Druga młodość – góral Franek 1939: Doktór Murek – „Czarny Kazik”, narzeczony Arlety 1949: Czarci żleb – Wilczyński, szef bandy
Reżyseria, scenariusz, montaż 1938: Sygnały – scenariusz 1949: Czarci żleb
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi Kategoria:Polscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Zmarli w 1950