Błękit Thénarda, błękit kobaltowy (), – nieorganiczny związek chemiczny z grupy glinianów, zawierający kobalt na II stopniu utlenienia. Po raz pierwszy został opisany w latach 1775–1777 niezależnie przez Josepha Leithnera, Johana Gottlieba Gahna i Carla Friedricha Wenzela. W 1803 roku udoskonaloną procedurę otrzymywania pigmentu opracował francuski chemik Louis Jacques Thénard. .
Tworzy się podczas prażenia związków kobaltu z tlenkiem glinu lub podczas stapiania tlenku glinu z tlenkiem kobaltu(II) CoO.
Stosowany jest w analizie chemicznej do wykrywania glinu oraz jako niebieski pigment, używany do wyrobu farb używanych do malowania szkła i porcelany.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Pigmenty nieorganiczne Kategoria:Związki glinu Kategoria:Związki kobaltu