Kazimierz Deszberg (ur. 11 lipca 1875 we Lwowie, zm. 1940 w USRR) – pułkownik lekarz weterynarii Wojska Polskiego, doktor nauk weterynaryjnych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Eufrozyny urodzony 11 lipca 1875 we Lwowie. Tam w 1899 ukończył studia na Akademii Medycyny Weterynaryjnej z tytułem lekarza weterynarii. W 1903 zdał egzamin fizykancki. Pracował jako asystent weterynaryjny. Był zatrudniony w Pilźnie i Tarnopolu. W 1914 był weterynarzem powiatowym w X klasie rangi w c. k. Starostwie w Zbarażu. Służył jako oficer c. i k. armii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu rotmistrza do 26 stycznia 1920 był kierownikiem Szkoły Podkuwaczy Koni w Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach, po czym został przeniesiony do dyspozycji Głównego Kwatermistrzostwa. W czasie wojny z bolszewikami na stanowisku naczelnego lekarza weterynaryjnego 4 Armii. 24 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w korpusie weterynaryjnym, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. W grudniu 1920 został przeniesiony z Szefostwa Weterynaryjnego Naczelnego Dowództwa WP do Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów na stanowisko komendanta szpitala koni świerzbowatych we Lwowie.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 7. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych (lekarze weterynaryjni). W tym samym roku uzyskał tytuł doktora medycyny weterynaryjnej. W 1923 był komendantem Kadry Okręgowego Szpitala Koni VI we Lwowie. Od 1924, jako oficer nadetatowy Kadry Okręgowego Szpitala Koni VIII w Toruniu, pełnił stanowisko szefem szefostwa weterynaryjnego, później jako naczelny lekarz weterynarii (szef służby weterynaryjnej) Dowództwa Okręgu Korpusu nr VIII w Toruniu. W 1930 był członkiem państwowej Komisji Egzaminacyjnej dla podkuwaczy koni. Został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 31 sierpnia 1931. W 1932 mieszkał przy ulicy Henryka Sienkiewicza w Toruniu 23. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń. Później mieszkał we Lwowie.
Po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939) został aresztowany przez Sowietów i osadzony w więzieniu we Lwowie. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD na terytorium ówczesnej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i pogrzebany w Bykowni. Figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (lista nr 055/5 z maja 1940, oznaczony numerem 862). Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Jego żoną była Stanisława z Korosteńskich, z którą miał syna Jerzego Jakuba Władysława (1909–1940), podporucznika artylerii Wojska Polskiego, zamordowanego w Katyniu. Inny syn Kazimierza Deszberga zmarł w czerwcu 1928 osiem i pół godziny po narodzinach. Córka Barbara (1934–2020) w 1956 w Londynie wyszła za mąż za Macieja (ur. 1930) syna Zygmunta Kotkowskiego.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu administracji i wiedzy lekarskiej w wojsku”.
Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Starobielsku (1939–1940) Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Ludzie związani ze Zbarażem (zabór austriacki) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dowództwa 4 Armii (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Pułkownicy weterynarii II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1940