O nauce chrześcijańskiej (łac. De doctrina christiana) – dzieło teologiczne i filozoficzne Augustyna z Hippony, będące wprowadzeniem do czytania Pisma Świętego i samego chrześcijaństwa. Jest jednym z dzieł, które w sposób zasadniczy wpłynęły na kształtowanie się kultury i umysłowości zachodniejPor. . Augustyn omawia w swej pracy stosowanie analizy semantycznej do interpretacji Biblii. Odwołuje się szczególnie do logiki stoików i Arystotelesa. Jednym z istotnych tematów dzieła jest rozumienie sakramentu jako znakuPor. .
Zasadnicza część dzieła, czyli pierwsze dwie księgi i część trzeciej, powstała w latach 395-396, a więc tuż po tym jak Augustyn został biskupem Hippony. Pozostała część trzeciej i czwarta księga zostały dodane kilka lat przed śmiercią w latach 426-427. Autor napisał je prawdopodobnie z wykorzystaniem notatek i brudnopisów z wczesnych lat.
Wydania krytyczne i tłumaczenia
Łaciński tekst dzieła De doctrina christiana został wydany w następujących seriach: Corpus Christianorum (series latina) 32 Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum 80, wyd. G. M. Green /1963/; Bibliothèque augustinienne (BA) 11/2 : La doctrine chrétienne; wydanie, wstęp i komentarze: M. Moreau i I. Bochet, Paryż 1997 r.
Polskie wydanie wyszło w przekładzie Jana Sulowskiego: wydanie pierwsze: O nauce chrześcijańskiej. Sprostowania, Warszawa 1979 ATK PSP 22, s. 17-134. wydanie drugie, polsko-łacińskie: Warszawa 1989 IW Pax, s. 285, .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dzieła Augustyna z Hippony Kategoria:Literatura filozoficzna w języku łacińskim