Stanisław Daczyński (ur. 11 września 1892 w Husiatynie, zm. 1 września 1964 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Jadwigi Daczyńskich. Ukończył gimnazjum humanistyczne w Przemyślu. Sztuki aktorskiej uczył się u L. Wostrowskiego, który był podobno bratem jego matki. Debiutował w Łodzi w 1912 r., w sezonie 1912/1913 i może dłużej występował w teatrze w Kijowie.
7 lipca 1914 r. debiutował w Teatrze Polskim w Warszawie. W czasie I wojny światowej występował w Teatrze Polskim w Kijowie. Od 1918 r. mieszkał w Warszawie. Związał się z Redutą, a następnie z Teatrem Polskim i Małym w Warszawie. Od roku 1935 grywał głównie w Teatrze Letnim w Ogrodzie Saskim i w Teatrze Narodowym.
W czasie II wojny światowej przebywał w Warszawie, gdzie był kierownikiem konspiracyjnego zespołu studyjnego. Od 1945 r. występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, a w 1949 r. w tamtejszym Teatrze Kameralnym. Od 1949 r., aż do przejścia na emeryturę w 1964 r., związany był na stałe z Teatrem Współczesnym w Warszawie. Przez wiele lat zajmował się pracą reżyserską najpierw w Łodzi, a później w Warszawie. mały|Grób Stanisława Daczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W latach 1946–1949 był wykładowcą, a w latach 1948–1949 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Aktorskiego warszawskiej PWST.
Na emeryturę przeszedł w 1964 roku.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 71-3-25).
Kariera sceniczna Początki 11 XII 1914: Napaść Henri Bernstein, reż. Kazimierz Wroczyński – jako Juljan Merital (Teatr Polski, Warszawa) 22 I 1915: Dwie kaczki Alfred Athis i Tristan Bernard, reż. Kazimierz Wroczyński – jako Operator kinematograficzny (Teatr Polski, Warszawa).
lata 20. 12 V 1920: Papierowy kochanek Jerzy Szaniawski – jako Pierrot (Teatr Reduta, Warszawa) 28 I 1922: Ogród młodości Tadeusz Rittner, reż. Ludwik Solski (Teatr Maska, Warszawa) 1 II 1923: To, co najważniejsze Nikołaj Jewreinow, reż. Karol Borowski – jako Student (Teatr Polski, Warszawa) 11 XII 1923: Okręt do Kanady Charles Vildrac, reż. Aleksander Węgierko – jako Segard (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 8 XI 1924: Król Henryk IV William Shakespeare, reż. Ryszard Ordyński – jako Davy (Teatr Polski, Warszawa) 3 XII 1924: Święta Joanna (sztuka) George Bernard Shaw, reż. Aleksander Zelwerowicz – jako Gilles de Rais, zwany Sinobrodym (Teatr Polski, Warszawa) 10 I 1925: W sieci (dramat) Jan August Kisielewski, reż. Ryszard Ordyński – jako Bronik (Teatr Polski, Warszawa) 31 X 1925: Ładna historia Gaston Arman de Caillavet, Robert de Flers i Etienne Rey, reż. Aleksander Węgierko (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 10 IX 1926: Nadzieja Herman Heijermans, reż. Karol Borowski – jako Barend (Teatr Polski, Warszawa) 19 X 1926: Dzieje grzechu Stefan Żeromski, reż. Leon Schiller – jako Jaśniach (Teatr Polski, Warszawa) 19 XII 1926: Zaczarowana królewna Artur Oppman, reż. Konstanty Tatarkiewicz – jako Kot Zaklęty (Teatr Polski, Warszawa) 27 I 1927: Sługa dwóch panów Carlo Goldoni, reż. Leon Schiller – jako Mezzettino (Teatr Polski, Warszawa) 13 IV 1927: Adrienne Lecouvreur (dramat) Ernest Legouvé i Eugène Scribe, reż. Karol Borowski – jako Kawaler de Chazeuil (Teatr Polski, Warszawa) 7 VII 1927: Panna Flûte Georges Berr, reż. Karol Borowski – jako Gaston Bouchard (Teatr Polski, Warszawa) 7 XII 1927: Aby żyć! Kazimierz Wroczyński, reż. Karol Borowski – jako Inocenty Kisiel (Teatr Polski, Warszawa) 29 III 1928: Don Kiszot Stanisław Miłaszewski, reż. Karol Borowski – jako Gines de Passamonte (Teatr Polski, Warszawa) 4 V 1928: Zielony frak Gaston Arman de Caillavet i Robert de Flers, reż. Karol Borowski – jako Pinchet (Teatr Polski, Warszawa) 13 X 1928: Przedmieście (Peryferie) Franciszek Langer, reż. Jerzy Leszczyński – jako Antek (Teatr Polski, Warszawa) 30 XI 1928: Ostatnia nowość Edward Bourdet, reż. Jerzy Leszczyński – jako Marek (Teatr Polski, Warszawa) 12 III 1929: Dwaj panowie B. Marian Hemar, reż. Karol Borowski – jako Antoni Gorzeń (Teatr Polski, Warszawa) 28 XI 1929: Rewizor (komedia) Nikołaj Gogol, reż. Karol Borowski – jako Piotr Iwanowicz Bobczyński (Teatr Polski, Warszawa).
lata 30. 28 II 1930: Związek niedobrany George Bernard Shaw, reż. Arnold Szyfman – jako Bentley Summerhays (Teatr Polski, Warszawa) 15 IV 1930: Piorun z jasnego nieba Stefan Kiedrzyński, reż. Karol Borowski – jako Stanisław Prostek (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 27 V 1930: Papa Gaston Arman de Caillavet i Robert de Flers, reż. Jerzy Leszczyński – jako Jan Bernard (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 19 IX 1930: Kawaler – papa Edward Childs Carpenter, reż. Aleksander Węgierko – jako John Ashley (Teatr Polski, Warszawa) 11 VIII 1931: Kino i miłość Francis de Croisset, reż. Aleksander Węgierko – jako Piotr (Teatr Polski, Warszawa) 4 VII 1932: Orzeł czy reszka? Louis Verneuil – jako Jan Bezimienny (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 9 II 1933: Pocałunek przed lustrem Władysław Fodor, reż. Mieczysław Szpakiewicz – jako dr Paweł Foerster (Teatr na Pohulance, Wilno) 22 V 1933: Młodość szumi Sandro Camasio i Nino Oxilia – reżyseria (Teatr Nowy im. Heleny Modrzejewskiej, Poznań) 1 VII 1933: Lekarz bezdomny Antoni Słonimski – reżyseria (Teatr Kameralny, Warszawa) 8 VIII 1933: Żyda na stos Andrzej Marek – jako Abel Adler (Teatr Kameralny, Warszawa) 15 VI 1934: Awantura o Jolantę August Hinrichs, reż. Janusz Warnecki – jako Walter Meiners (Teatr Polski, Warszawa) 14 XII 1934: Zalotnicy niebiescy Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, reż. Janusz Warnecki – jako Herrub (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 16 II 1935: Cudzik i S-ka Stefan Kiedrzyński, reż. Karol Borowski – jako Jan Purzycki (Teatr Mały – scena Teatru Polskiego, Warszawa) 15 III 1935: Matołek z Wysp Nieoczekiwanych George Bernard Shaw, reż. Aleksander Węgierko – jako Fosfor Hammingtap (Teatr Polski, Warszawa) 8 VI 1935: Wachlarz lady Windermere Oscar Wilde, reż. Aleksander Węgierko – jako p. Cecyl Graham (Teatr Narodowy, Warszawa) 26 XI 1935: Przedziwny stop Władimir Kirszon, reż. Emil Chaberski (Teatr Letni, Warszawa) 9 IX 1938: Wilki w nocy Tadeusz Rittner – reżyseria (Teatry Miejskie, Lwów) 26 X 1938: Ostatnia nowość Edward Bourdet – reżyseria (Teatry Miejskie, Lwów) 16 XII 1938: Dzień bez kłamstwa James Montgomery – reżyseria (Teatry Miejskie, Lwów) 13 V 1939: Subretka Jacques Deval – reżyseria (Teatry Miejskie, Lwów) 8 VII 1939: Koniec i początek Mariusz Maszyński – reżyseria (Teatry Miejskie, Lwów).
lata 40. 22 III 1945: Wesele (dramat) Stanisław Wyspiański, reż. Jacek Woszczerowicz – jako Stańczyk (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 1 VI 1945: Świętoszek Molier, reż. Aleksander Zelwerowicz – inscenizacja (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 26 VI 1945: Panna Maliczewska Gabriela Zapolska – reżyseria (Teatr Powszechny, Łódź) 12 IX 1945: Lekkomyślna siostra Włodzimierz Perzyński – reżyseria (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 17 XI 1945: Ostrożnie świeżo malowane Rene Fauchois, reż. Edmund Wierciński – jako malarz Cotillard (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 16 I 1946: Świerszcz za kominem Charles Dickens – reżyseria (Teatr Powszechny TUR Łódź – filia Teatru Wojska Polskiego, Łódź) 5 IV 1946: Świerszcz za kominem Charles Dickens, reż. Artur Kwiatkowski – inscenizacja (Teatry Miejskie, Częstochowa) 23 VI 1946: Wilki w nocy Tadeusz Rittner – reżyseria (Teatr Powszechny TUR Łódź – filia Teatru Wojska Polskiego, Łódź) 3 VII 1946: Niebieski lis Franciszek Herczeg – reżyseria (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 3 VIII 1946: Niebieski lis Franciszek Herczeg – reżyseria (Teatr Powszechny TUR Łódź – filia Teatru Wojska Polskiego, Łódź) 17 VIII 1946: Niebieski lis Franciszek Herczeg – reżyseria (Teatry Miejskie, Częstochowa) 7 I 1947: Niebieski lis Franciszek Herczeg – reżyseria (Teatr Domu Żołnierza, Lublin) 27 VI 1947: Profesja pani Warren George Bernard Shaw – reżyseria oraz jako Pread (Teatr Powszechny TUR Łódź – filia Teatru Wojska Polskiego, Łódź) 20 VII 1947: Śluby panieńskie Aleksander Fredro – reżyseria (Teatr Wojska Polskiego, Łódź) 24 X 1947: Wesele Figara Pierre de Beaumarchais – reżyseria i inscenizacja (Teatr Nowy, Warszawa) 20 III 1948: Pan inspektor przyszedł John Boynton Priestley – reżyseria (Teatry Miejskie, Częstochowa) 25 VI 1948: Joanna z Lotaryngii Maxwell Anderson, reż. Erwin Axer – w podwójnej roli: Inkwizytor, Jim Masters (Teatr Kameralny Domu Żołnierza, Łódź) 3 VII 1948: Śluby panieńskie Aleksander Fredro – reżyseria (PWST Warszawa: siedziba w Łodzi) 4 VII 1948: Damy i huzary Aleksander Fredro – reżyseria (PWST Warszawa: siedziba w Łodzi) 23 IX 1948: Świętoszek Molier – reżyseria (Teatr Miejski, Białystok) 21 X 1948: Śluby panieńskie Aleksander Fredro – reżyseria (Teatr Miejski, Białystok) 15 I 1949: Wyspa pokoju Jewgienij Pietrow – reżyseria (Teatr Kameralny Domu Żołnierza, Łódź) 5 XI 1949: Niemcy (dramat) Leon Kruczkowski, reż. Erwin Axer – jako prof. Sonnenbruch (Teatr Współczesny, Warszawa).
lata 50. 15 IX 1950: Niemcy Leon Kruczkowski – reżyseria oraz jako prof. Sonnenbruch (Teatr im. Aleksandra Węgierki, Białystok) 25 X 1950: Świerszcz za kominem Charles Dickens – reżyseria (Teatr im. Aleksandra Węgierki, Białystok) 20 II 1951: Pigmalion (dramat George’a Bernarda Shawa) George Bernard Shaw – reżyseria oraz w podwójnej roli aktorskiej: Henryk Higgins, Mężczyzna z notatnikiem (Teatr Nowy: Scena Komediowo-Muzyczna, Warszawa) 5 VII 1952: Rewizor (komedia) Nikołaj Gogol, reż. Bohdan Korzeniewski – jako Piotr Iwanowicz Bobczyński (Teatr Narodowy im. Wojska Polskiego, Warszawa) 6 II 1953: Bobrowe futro Gerhart Hauptmann – reżyseria (Teatr Narodowy im. Wojska Polskiego, Warszawa) 21 XII 1953: Kret Jerzy Lutowski, reż. Józef Wyszomirski – jako Adam Horasiński (Teatr Narodowy im. Wojska Polskiego, Warszawa) 11 III 1954: Stajnia Augiasza Adam Tarn – reżyseria (Teatr Ludowy, Warszawa) 25 IX 1954: Dombey i syn Charles Dickens – reżyseria (Teatr Nowej Warszawy, Warszawa) 18 II 1955: Niemcy (dramat) Leon Kruczkowski, reż. Erwin Axer – jako prof. Sonnenbruch (Teatr Narodowy, Warszawa) 11 VII 1955 Śluby panieńskie Aleksander Fredro – reżyseria (Teatr Zagłębia, Sosnowiec) Damy i huzary Aleksander Fredro – reżyseria (Teatr Zagłębia, Sosnowiec) 28 VII 1955: Lekkomyślna siostra Włodzimierz Perzyński – reżyseria (Teatr Zagłębia, Sosnowiec) 4 IV 1956: Dwie blizny Aleksander Fredro (PWST, Warszawa) 15 VII 1956: Zaproszenie do zamku Jean Anouilh – reżyseria oraz jako Messerschmann (Teatr Współczesny, Warszawa) 27 I 1957: Śluby panieńskie, czyli Magnetyzm serca Aleksander Fredro – reżyseria (Teatr Ziemi Mazowieckiej, Warszawa) 16 II 1957: Aszantka Włodzimierz Perzyński, reż. Stanisława Perzanowska – jako Baron Kręcki (Teatr Narodowy, Warszawa) 23 IV 1959: Biedermann i podpalacze Max Frisch, reż. Erwin Axer – jako tytułowy pan Biedermann (Teatr Współczesny, Warszawa) 17 XII 1959: Pierwszy dzień wolności Leon Kruczkowski, reż. Erwin Axer – jako Doktor (Teatr Współczesny, Warszawa).
Schyłek 17 X 1960: Ryszard III (sztuka) William Shakespeare, reż. Jacek Woszczerowicz – jako Edward IV (Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza, Warszawa) 6 I 1962: Kariera Artura Ui Bertolt Brecht, reż. Erwin Axer – jako Obrońca (Teatr Współczesny, Warszawa). W lutym 1964 r. (zaledwie pół roku przed śmiercią) Daczyński przeszedł na emeryturę.
Film 21 III 1960: Miejsce na ziemi psychologiczny film obyczajowy, reż. Stanisław Różewicz – jako dyrektor zakładu poprawczego 3 III 1961: Szczęściarz Antoni komedia obyczajowa, reż. Halina Bielińska i Włodzimierz Haupe – jako dyrektor departamentu (rola dubbingowana przez Ignacego Machowskiego).
Telewizja 1 XII 1959: Rakieta Thunderbolt Marian Promiński, reż. Stanisław Wohl – jako Gubernator 17 VII 1961: Brat marnotrawny Oscar Wilde, reż. Andrzej Szafiański.
Radio