Metoda trzech równań – metoda obliczeniowo-doświadczalna służąca do wyznaczenia ilości składników betonu. Opiera się na założeniu, że beton jest materiałem trójskładnikowym, składającym się z cementu, kruszywa i wody. Można ją stosować tylko w przypadku, gdy kruszywo traktuje się jako całość, nie rozdzielając w obliczeniach na drobne i grube. Polega na obliczeniu trzech niewiadomych, tj. ilości cementu, wody i kruszywa dzięki wykorzystaniu trzech podstawowych równań: wytrzymałości, szczelności i wodożądności (konsystencji). Uzyskane wyniki wymagają weryfikacji laboratoryjnej.
Warunek wytrzymałości Wytrzymałość na ściskanie betonu można określić ze wzorów Fereta lub Bolomeya przy założeniu, że zawartość powietrza w mieszance jest równa 0%. Wartości współczynników pobiera się z literatury lub wyznacza doświadczalnie.
gdzie: – średnia wytrzymałość na ściskanie po 28 dniach – współczynnik zależny od rodzaju i klasy kruszywa oraz cementu – współczynnik wodno-cementowy, stosunek efektywnej masy wody do zawartości masy cementu w mieszance betonowej – zawartość powietrza w mieszance – stała równa –0,5 dla lub 0,5 dla .
Warunek szczelności
gdzie: – ilość wody w mieszance – ilość cementu w mieszance – ilość kruszywa w mieszance – gęstość cementu – gęstość kruszywa .
Warunek wodożądności Inaczej równanie na ilość wody
gdzie: – ilość wody w mieszance – ilość cementu w mieszance – ilość kruszywa w mieszance – wodożądność cementu – wodożądność kruszywa .
Przypisy
Kategoria:Beton