Artur Szumski (ur. 27 maja 1891 w Ożarowskim Stepie, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Symeona i i Apolonii z Szulców urodzony 27 maja 1891 w Ożarowskim Stepie, w ówczesnym powiecie lityńskim guberni podolskiej, tu jako syn Symeona lub Siemiona.. Był starszym bratem Symeona (1901–1940), podporucznika administracji rezerwy Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie.
W 1916 ukończył studia lekarskie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy. Pełnił służbę w 19 pułku ułanów wołyńskich w Ostrogu na stanowisko starszego lekarza, pozostając oficerem nadetatowym 2 batalionu sanitarnego w Lublinie (w 1923 był oficerem rezerwy zatrzymanym w służbie czynnej). 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 11. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. 26 marca 1931 roku został przeniesiony do 1 Szpitala Okręgowego celem odbycia specjalizacji wenerologicznej, a na stanowisku starszego lekarza 19 puł zastąpił go kapitan lekarz Jerzy Bielski. Z dniem 1 lipca 1932 roku, po specjalizacji, został przeniesiony do Szpitala Garnizonowego Równe na stanowisko komendanta. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Był członkiem Izby LekarskiejPoleski Dziennik Wojewódzki, s. 19.. Od 1938 do 1939 był komendantem Sanatorium Wojskowego Zakopane.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez NKWD, prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (pod poz. 70 na liście dyspozycyjnej nr 041/1, sporządzonej między 20 a 22 kwietnia 1940, i pod poz. 3338 na wykazie akt osobowych aresztowanych, wysłanych do NKWD ZSRR). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafii pw. św. Marii Magdaleny w Chorzowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Zwycięstwa 17 stycznia 1933 i 9 maja 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z Ostrogiem Kategoria:Ludzie związani z Równem Kategoria:Ludzie związani z Zakopanem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Ułanów Wołyńskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Podpułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1940