Norbert Justyn Szadbej (ur. 6 czerwca 1883 Susłowcach, zm. 1940 w ZSRR) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Stanisława i Franciszki Rednijskiej urodzony 6 czerwca 1883 w Susłowcach, w ówczesnym powiecie latyczowskim guberni podolskiej.

1 stycznia 1909 jako podporucznik pełnił służbę w 88 pułku piechoty w m. Gruzino (gubernia nowogrodzka). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 9 turkiestańskiego pułku strzelców, a następnie 2 kompanii kolarzy. został ranny pod Strykowem (bitwa pod Łodzią). Awansował na kolejne stopnie: porucznika, sztabskapitana i kapitana. Od 1 listopada 1916 do 15 stycznia 1917 był słuchaczem kursu przygotowawczego w Nikołajewskiej Akademii Wojskowej w Petersburgu. Po ukończeniu kursu został przydzielony do sztabu 37 Korpusu Armijnego. Służył w I Korpusie Polskim w Rosji.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 23 września 1920 został przeniesiony z byłej Grupy Operacyjnej gen. Rządkowskiego do Centralnej Stacji Rozdzielczej 6 Armii. Pełnił funkcję komendanta Stacji Zaopatrzenia Stanisławów. 26 marca 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Kowel, a jego oddziałem macierzystym był 43 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 był dowódcą I batalionu 42 pułku piechoty w Białymstoku. W 1924 był oficerem 32 pułku piechoty. W 1928 był zweryfikowany w korpusie oficerów piechoty z lokatą 1. Był wówczas przydzielony do 64 pułku piechoty, stacjonującego w garnizonie Grudziądz i pełnił funkcję oficera placu Kowel. Został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 30 czerwca 1929. W 1934 jako emerytowany major był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr II jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kowel.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 43/1-41 oznaczony numerem 3232, jego tożsamość została podana jako Kordbert Szadbej). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenia Medal Zwycięstwa Odznaka pamiątkowa 1 Korpusu Polskiego w Rosji rosyjskie Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 64 Pomorskiego Pułku Strzelców Murmańskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1940