Kościół Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Siennicy – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu siennickiego diecezji warszawsko-praskiej.
Obecny murowany barokowy kościół wraz z klasztorem został ufundowany przez Kazimierza Rudzińskiego i Antoninę z Nowosielskich oraz ich syn Michała w latach 1749-1754. Świątynia została zaprojektowana przez architektów: Symeona Gaygiera i Antoniego Solariego. Budowla została konsekrowana przez biskupa Jana Chrzciciela Albertrandiego, biskupa pomocniczego warszawskiego w 1761 roku. Klasztor i kościół został powierzony ojcom Reformatom, którzy przebywali w nim do kasaty zakonu w 1863 roku. W 1896 roku kościół i klasztor zostały powierzone zarządowi diecezji. W 1944 roku kościół został spalony przez wojska niemieckie; odbudowa została ukończona w 1959 roku. Do kościoła przylega dawny klasztor reformatów: w części parafialnej są umieszczone mieszkania dla wikariuszy, sala katechetyczna, natomiast w pozostałej części mieści się Zespół Szkół.
Do wyposażenia świątyni należą: obraz z XVIII wieku przedstawiający cudowne rozmnożenie chleba, chrzcielnica z I połowy XIX stulecia, a także dwie szafy w zakrystii z drugiej połowy XVIII stulecia. W zachodnią ścianę prezbiterium jest wmurowana urna z sercem Kazimierza Rudzieńskiego, fundatora kościoła. W podziemiach budowli są umieszczone trumny ojców reformatów i fundatorów świątyni. Zachował się również dzwon z 1627 roku.
Kult Matki Bożej Siennickiej Matka Boża Siennicka to tytuł nadany czczonemu w parafii w Siennicy wizerunkowi Matki Bożej, stylizowanemu na obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Kult maryjny w Siennicy sięga co najmniej początku XVII wieku. Świadectwa łask i uzdrowień przypisywanych wstawiennictwu Matki Bożej Siennickiej zostały opisane w XVIII wieku przez ówczesnego proboszcza ks. Krzysztofa Szatańskiego. Choć księga ta nie zachowała się, wzmianki o niej oraz o doznanych cudach przytacza ks. Łukasz Janczak w XIX-wiecznych publikacjach. Obraz otaczano licznymi wotami, posiadał także srebrno-złotą sukienkę i korony.
W wyniku działań wojennych w 1939 i 1944 roku zniszczeniu uległy wszystkie kościoły w Siennicy, a pierwotny cudowny wizerunek Matki Bożej Siennickiej nie zachował się. Po II wojnie światowej parafia została odbudowana, jednak przez wiele lat nie przywrócono dawnego obrazu. W 1989 roku poświęcono wierną kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która jednak nie przejęła w pełni historycznego kultu.
Na podstawie przekazów ustnych najstarszych mieszkańców parafii podjęto próbę rekonstrukcji utraconego wizerunku. Odtworzony obraz Matki Bożej Siennickiej został uroczyście poświęcony 20 listopada 2004 roku.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie) Kategoria:Kościoły w diecezji warszawsko-praskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Dawne kościoły i klasztory franciszkanów (OFM) w Polsce Kategoria:Dawne kościoły i klasztory reformatów Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Siennica Kościół Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie mińskim Kategoria:Architektura barokowa w województwie mazowieckim Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie mazowieckim Kategoria:Historia Siennicy Kategoria:Zabytki nieruchome w Siennicy Kategoria:Obiekty budowlane w Siennicy