mały|250px|prawo|Włoski kierowca Alessandro Fiorio podczas Rajdu Portugalii 1988 zajął 2. miejsce Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1988 były 16 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1988 został włoski kierowca Miki Biasion startujący samochodem Lancia Delta Integrale, wyprzedził on Markku Aléna i Alexa Fiorio. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Fordem i Audi.

Kalendarz W sezonie 1988 kalendarz mistrzostw świata składał się z trzynastu rajdów i był dokładnie taki sam jak w ubiegłym sezonie.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki 1 16-21 stycznia 56. Rajd Monte Carlo Bruno Saby Wyniki 2 4–6 lutego 38. Rajd Szwecji Markku Alén Wyniki 3 1-6 marca 22. Rajd Portugalii Miki Biasion Wyniki 4 31 marca-4 kwietnia 36. Rajd Safari Miki Biasion Wyniki 5 3-6 maja 32. Rajd Francji Didier Auriol Wyniki 6 29 maja-1 czerwca 35. Rajd Grecji Miki Biasion Wyniki 7 23-26 czerwca 23. Olympus Rally Miki Biasion Wyniki 8 9-12 lipca 18. Rajd Nowej Zelandii Sepp Haider Wyniki 9 2-6 sierpnia 8. Rajd Argentyny Jorge Recalde Wyniki 10 26-28 sierpnia 38. Rajd Finlandii Markku Alén Wyniki 11 20-24 września 20. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Alain Ambrosino Wyniki 12 10–14 października 30. Rajd San Remo Miki Biasion Wyniki 13 20–24 listopada 37. Rajd Wielkiej Brytanii Markku Alén Wyniki

Zespoły i kierowcy Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy Martini Lancia Lancia Delta HF 4WDDelta Integrale Miki Biasion 1, 3–4, 6–7, 9, 12 Bruno Saby 1, 5 Yves Loubet 1, 5 Mikael Ericsson 2–3, 6, 10, 13 Markku Alén 2–3, 6, 10, 12–13 Vic Preston Jr 4 Jorge Recalde 9 Mazda Rally Team Europe Mazda 323 4WD Timo Salonen 1–2, 6, 10, 13 Hannu Mikkola 1–3, 6, 10, 13 Ingvar Carlsson 1, 3 Pascal Gaban 2–3, 6, 10–13 Rod Millen 7 Ray Wilson 8 Jolly Club Lancia Delta 4WDDelta Integrale Alex Fiorio 1–3, 6–7, 10, 12 Yves Loubet 3, 6, 12 Dario Cerrato 12 Philips Renault Elf Renault 11 Turbo Alain Oreille 1 Inverno Amaral 3 Bento Amaral 3 Ford Motor Company Ford Sierra RS Cosworth Stig Blomqvist 2–3, 10, 12–13 Didier Auriol 3, 5, 10, 12 Carlos Sainz 3, 5, 10, 12–13 Joaquim Santos 3 John Hellier 4 Mark Lovell 13 GM Euro Sport OpelVauxhall Kadett GSI 16VAstra GTE Mats Jonsson 2, 10, 13 Malcolm Wilson 2, 6, 13 Hannu Mikkola 4 Sepp Haider 4, 8 Derek Bell 13 David Metcalfe 13 Chris Birkbeck 13 Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTI 16V Erwin Weber 3–4 Lars-Erik Torph 4 Audi Sport Audi 200 QuattroCoupe Quattro90 Quattro David Llewellin 3 Georg Fischer 3, 7, 9 Rudi Stohl 4, 6, 9, 11 John Buffum 7 Malcolm Stewart 8 Paola de Martini 12 Armin Schwarz 13 Toyota Team Europe Toyota Supra TurboCelica GT-Four ST165 Juha Kankkunen 4–6, 10, 12–13 Kenneth Eriksson 4–5, 10, 12–13 Björn Waldegård 4, 6, 13 Jimmy McRae 13 Fuji Heavy Industries Subaru RX Turbo Possum Bourne 4, 8 Ian Duncan 4 José Celsi 9 Nissan Motorsports International Nissan 200SX Per Eklund 4 Alain Ambrosino 4, 11 Mike Kirkland 4 Jayant Shah 4 Stratis Hatzipanayiotou 6 Flory Roothaert 6 Paddy Davidson 8 Bastos Motul BMW BMW M3 Bernard Béguin 5 François Chatriot 5 Marc Duez 5 Ari Vatanen 10 Andrea Zanussi 12 Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 Kenjiro Shinozuka 8, 13 Ari Vatanen 13 Lancia Rally Team Austria Lancia Delta Integrale Franz Wittmann 9

Wyniki Klasyfikacja kierowców Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1988 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1 Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą.

Miejsce Kierowca MCO SWE PRT KEN FRA GRE USA NZL ARG FIN CIV ITA GBR  Pkt.  1 Miki Biasion NU 1 1 1 1 2 1 115 2 Markku Alén 1 6 4 1 4 1 86 3 Alex Fiorio 2 2 3 2 7 2 76 4 Stig Blomqvist 2 5 5 7 6 41 5 Timo Salonen 5 NU 4 2 33 6 Bruno Saby1 3 32 Didier Auriol NU 1 3 NU 32 8 Mikael Ericsson NUNU 2 2 NU 30 9 Jorge Recalde 10 NUNU6 1 13 NU18 27 10 Yves Loubet NU 3 2 NU NU 27 11 Carlos Sainz NU 5 6 5 7 26 12 Kenneth Eriksson 4 6 NU 6 NU 22 13 Rudi Stohl 8 5 4 NU 21 14 Sepp Haider NU 1 20 Alain Ambrosino NU 1 20 16 Pascal Gaban 11 10 NU 2 1627 16 17 Björn Waldegård 7 NU 3 16 18 Mike Kirkland 2 15 Ray Wilson 2 15 20 Jean-Pierre Ballet 3 12 Lars-Erik Torph 3 NU 12 Per Eklund NU 3 21 12 John Buffum 3 12 Malcolm Stewart 3 12 Franz Wittmann ? 3 12 Patrick Tauziac 3 12 Dario Cerrato 3 12 28 Alain Oreille4 10 11 29 Giovanni Del Zoppo8 NU NU NU 5 16 NU 11 30 Erik Johansson 4 10 Hannu Mikkola NU NU 4NU NU NU NU 10 François Chatriot 4 10 Georg Fischer NU 4NU 10 David Officer 4 10 Alain Oudit4 10 Pentti Airikkala4 10 37 Håkan Eriksson5 8 Juha Kankkunen5NU NU NU NU NU 8 Ross Meekings5 8 José Antonio Celsi5 8 Adolphe Choteau5 8 Armin Schwarz5 8 43 François Chauche6NU DNS 6 Björn Johansson6 6 Ian Duncan6 6 Giannis Vardinogiannis6 6 Marty Roestenburg6 6 Juan María Traverso6 6 Didier Monin6 6 50 Christophe Spiliotis7 4 Bror Danielsson7 4 Erwin Weber 7NU 4 Bernard Béguin 7 4 Stratis Hatzipanayiotou7 4 Nobuhiro Tajima7 4 Joe McAndrew7 4 Marcelo Raies7 4 Roberto Ambrosoli7 4 59 Malcolm Wilson8NU NU 3 Inverno Amaral8 3 Paul Rouby8 3 Konstantinos Apostolou8NU 3 Rod Millen8 3 Tetsuo Sano8 3 Claudio Israel8 3 Harry Joki8 3 Soumare Mafell8 3 Raimund Baumschlager8 3 Stig-Olov Walfridsson128 3 70 Tomas Jansson109 3 Mats JonssonNU109 3 72 Pierre Bos9NU 2 Sebastian Lindholm9NUNUNUNU 2 Carlos Bica9 2 Peter Bourne 9NU 2 César Baroni9 2 Flory Roothaert9 2 Alan Carter9 2 Dave Strong9 2 José Luis Grasso9 2 Michel Molinie9 2 Paola De Martini9 2 83 Richard Frau1015 1 Jim Heather-Hayes10 1 Michael Lieu10 1 Murray Walker10 1 Fernando Urrutia10 1 Smir Assef10 1 Paolo AlessandriniNUNU10 1 Kalle GrundelNU10 1

Klasyfikacja zespołowa W sezonie 1988 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8ºPunkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie był brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO SWE PRT KEN FRA GRE USA ARG FIN ITA GBR  Pkt  1 Lancia (20) (20) (20) 20 (17) 20 20 20 20 20 20 140 2 Ford 17 10 20 14 10 8 79 3 Audi 7 14 4 10 14 12 (2) (2) 10 71 4 Mazda 10 12 9 6 12 17 66 5 Toyota 12 8 4 8 14 46 6 Renault 12 4 8 8 32 7 BMW 13 12 25 8 Nissan 17 6 23 9 Subaru 8 10 18 10 Peugeot 14 1 15 11 Volkswagen 6 4 4 14 12 Opel 10 1 2 13 13 Suzuki 8 1 9 14 Mitsubishi 7 7 15 Alfa Romeo 4 4 16 Fiat 2 2 Miejsce Zespół MCO SWE PRT KEN FRA GRE USA ARG FIN ITA GBR  Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N) Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę sześć najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą. Miejsce Kierowca MCO SWE PRT KEN FRA GRE USA NZL ARG FIN ITA CIV GBR  Pkt.  1 Pascal Gaban 10 13 13 7 2 45 2 Jorge Recalde 13 10 13 7 43 3 Giovanni Del Zoppo 10 13 7 30 4 Grégoire de Mévius 3 13 16 5 Massimo Ercolani 5 5 5 15 6 François Chauche 13 13 Sören Nilsson 13 13 César Baroni 13 13 Dave Strong 13 13 Andrea Aghini 13 13 11 Richard Frau 7 5 12

Przypisy

Linki zewnętrzne Wyniki sezonu na stronie eWRC.com

*