mały|250px|prawo|Francuski kierowca Bruno Saby jadący Lancią Deltą podczas Rajdu Monte Carlo w 1989 roku Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1989 były 17. sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1989 został włoski kierowca Miki Biasion startujący samochodem Lancia Delta Integrale, wyprzedził on Alexa Fiorio i Juha Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mazdą.

Kalendarz W sezonie 1989 kalendarz mistrzostw świata składał się z trzynastu rajdów, jedyną zmianą był nowy Rajd Australii wprowadzony za amerykański Rajd Olympus.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki 1 6–8 stycznia 39. Rajd Szwecji Ingvar Carlsson Wyniki 2 21–26 stycznia 57. Rajd Monte Carlo Miki Biasion Wyniki 3 28 lutego – 4 marca 23. Rajd Portugalii Miki Biasion Wyniki 4 31 marca – 4 kwietnia 37. Rajd Safari Miki Biasion Wyniki 5 23–26 kwietnia 33. Rajd Francji Didier Auriol Wyniki 6 27 maja – 1 czerwca 36. Rajd Grecji Miki Biasion Wyniki 7 15–18 lipca 19. Rajd Nowej Zelandii Ingvar Carlsson Wyniki 8 1–5 sierpnia 9. Rajd Argentyny Mikael Ericsson Wyniki 9 25–27 sierpnia 39. Rajd Finlandii Mikael Ericsson Wyniki 10 14–17 września 2. Rajd Australii Juha Kankkunen Wyniki 11 8–12 października 31. Rajd San Remo Miki Biasion Wyniki 12 29 października – 2 listopada 21. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Alain Oreille Wyniki 13 19–23 listopada 38. Rajd Wielkiej Brytanii Pentti Airikkala Wyniki

Zespoły i kierowcy Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Pilot Rundy Mazda Rally Team Europe Mazda 323 4WD Timo Salonen Voitto Silander 1–2, 9, 13 Ingvar Carlsson Per Carlsson 1, 7, 10, 13 Hannu Mikkola Christian Geistdörfer 2, 9 Arne Hertz 13 Mikael Sundström Juha Repo 1, 9, 13 Thorbjörn Edling Hans Andersson 1 Kent Nilsson 9 Grégoire de Mévius Willy Lux 1–3, 6, 9, 11–13 Abdul Sidi 4 Ray Wilson Stuart Lewis 7, 10 Rod Millen Tony Sircombe 7, 10 Martini Lancia Lancia Delta IntegralDelta Integrale 16V Mikael Ericsson Claes Billstam 1, 8 Bruno Saby Jean-François Fauchille 2 Daniel Grataloup 5 Miki Biasion Tiziano Siviero 2–4, 6, 9, 11 Didier Auriol Bernard Occelli 2–3, 5–6, 9, 11 Markku Alén Ilkka Kivimäki 3, 9–10 Jorge Recalde Jorge Del Buono 4, 8 Yves Loubet Jean-Marc Andrié 5 Toyota Team Europe Toyota Celica GT-Four ST165Supra Turbo Kenneth Eriksson Staffan Parmander 1, 6, 9–10, 13 Leif Asterhag Ragnar Spjuth 1 Juha Kankkunen Juha Piironen 2–3, 5–6, 9–11, 13 Björn Waldegård Fred Gallagher 2–4 Patrick Snijers Dany Colebunders 2, 5–6, 11 Carlos Sainz Luis Moya 2–3, 5–6, 9, 11, 13 Ian Duncan Ian Munro 4 David Llewellin Phil Short 13 GM Euro Sport VauxhallOpel Astra GTEKadett GSI 16V Malcolm Wilson Ian Grindrod 1, 7, 10, 13 Mats Jonsson Lars Bäckman 1, 7, 9, 13 Sepp Haider Ferdi Hinterleitner 9–10 Mike Nicholson 13 Louise Aitken-Walker Ellen Morgan 13 David Metcalfe Nicky Grist 13 Jolly Club Lancia Delta Integrale Alex Fiorio Luigi Pirollo 2–3, 6, 8, 10–11 Giacomo Luchi 4 Dario Cerrato Gianni Vasino 2 Giuseppe Cerri 11 Paolo Andreucci Carlo Cassina 3, 6 Mitsubshi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 Ari Vatanen Bruno Berglund 2, 6, 9, 13 Kenjiro Shinozuka John Meadows 3, 6 Fred Gocentas 7, 10 Jimmy McRae Rob Arthur 6 Ross Dunkerton Steve McKimmie 7, 10 Mikael Ericsson Claes Billstam 9 Pentti Airikkala Ronan McNamee 13 Audi Sport Audi 90 Quattro200 QuattroCoupé Quattro Paola de Martini Umberta Gibellini 2–3, 5–6, 11–12 Georg Fischer Thomas Zeltner 3, 8 Rudi Stohl Ernst Röhringer 4, 6 Ruben Zeltner 10 Ernest Loidl 12 Armin Schwarz Klaus Wicha 6, 9, 11, 13 Malcolm Stewart Doug Parkhill 7 Bastos Motul BMW BMW M3 Marc Duez Alain Lopes 2–3, 5, 9, 11 Bernard Béguin Jean-Bernard Vieu 5 François Chatriot Michel Périn 5 Patrick Bernardini José Bernardini 5 Simon Racing Renault 5 GT Turbo Alain Oreille Gilles Thimonier 2, 5, 10–12 Claude Balesi Jean-Paul Cirindini 5 Richard Frau 5 Ford Motor Company Ford Sierra RS Cosworth Joaquim Santos Miguel Oliveira 3 Pierre-César Baroni Michel Rousseau 5 Gianfranco Cunico Massimo Sghedoni 5 Terry Harryman 13 Mark Lovell Ronan Morgan 5, 13 Jimmy McRae Rob Arthur 7, 13 Colin McRae Derek Ringer 7, 13 Russell Brookes Neil Wilson 13 Nissan Motorsports International Nissan 200SX Per Eklund Dave Whittock 4 Mike Kirkland Robin Nixon 4 Vic Preston Jr John Lyall 4 Jayant Shah Lofty Drews 4 Státhis Iorgakis Efthiminios Sassalos 6 Alain Ambrosino Daniel Le Saux 12 Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf GTI 16V Stig Blomqvist Björn Cederberg 4 Erwin Weber Matthias Feltz 4 Subaru Technica International Subaru RX Turbo Possum Bourne Rodger Freeth 4, 7–8, 10 Patrick Njiru Aslam Khan 4 Jim Heather-Hayes Anton Levitan 4 José Celsi Elvio Olave 8

Wyniki Klasyfikacja kierowców Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1989 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1 Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą.

Miejsce Kierowca SWE MCO PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV GBR  Pkt.  1 Miki Biasion 1 1 1 1 6 1 106 2 Alex Fiorio NU 3 10 3 2 4 2 65 3 Juha Kankkunen 5 NU 3 NU NU 1 5 3 60 4 Mikael Ericsson 4 1 1 50 5 Didier Auriol 2 NU 1 2 NU NU 50 6 Kenneth Eriksson 3 NU 4 2 4 47 7 Ingvar Carlsson 1 1 NU 8 43 8 Carlos Sainz NU NU NU NU 3 3 2 39 9 Markku Alén 2 NU 3 27 10 Alain Oreille 10 8 12 9 1 26 11 Rod Millen 2 5 23 12 Timo Salonen22 NU 2 6 21 13 Marc Duez 8 5 6 12 7 21 14 Pentti Airikkala 1 20 15 Stig Blomqvist 5 3 20 Jorge Recalde NU 5 3 NU 15 20 17 Greg Fischer 4 4 20 18 Malcolm Wilson 3 6 10 19 19 Per Eklund 2 85 NU 10 NU X 16 20 Mike Kirkland 2 15 François Chatriot 2 15 Patrick Tauziac 2 15 23 Dario Cerrato 7 4 14 24 Kenjiro Shinozuka 18 7 6 7 14 25 Bruno Saby 3 NU 12 Adolphe Choteau 3 12 27 Hannu Mikkola 4 NU 9 12 28 Patrick Snijers 6 NU NU 6 12 29 Björn Waldegård NU NU 4 10 Yves Loubet 4 10 Jimmy McRae 4 10 Mats Jonsson 4 10 André Segolen 4 10 34 Ian Duncan 5 8 Bernard Béguin 5 8 Colin McRae 5 8 Ernesto Soto 5 8 Thorbjörn Edling 5 8 Patrice Servant 5 8 Ari Vatanen 5 8 41 Armin Schwarz 8 7 7 42 Sebastian Lindholm6 6 Carlos Bica 6 6 Vic Preston Jr. 6 6 Rudi Stohl 6 6 Fernando Stella 6 José Graziani 6 48 Stig-Olov Walfridsson8 8 6 49 Grégoire De Mévius 7 10 5 Gustavo Trelles 10 7 5 Possum Bourne 7 10 5 52 Leif Asterhag7 4 Gianfranco Cunico 7 4 Ray Wilson 7 4 Benoît Antoine 7 4 Mikael Sundström 7 4 57 Paola De Martini 9 9 4 58 Paolo Andreucci 8 3 Erwin Weber 8 3 Saeed Al-Hajri 8 3 Juan Maria Traverso 8 3 Wayne Bell 8 3 Paolo Alessandrini 8 3 64 Björn Johansson9 2 Fredrik Skoghag 9 2 Jim Heather-Hayes 9 2 Jigger 9 2 Ross Dunkerton 9 2 Jorge Bescham 9 2 Risto Buri 9 2 Ed Ordynski 9 2 72 Hakån Eriksson10 1 Claude Balesi 10 1 Ken Adamson 10 1 Edio Fuchter 10 1 Esa Saarenpää 10 1

Klasyfikacja zespołowa W sezonie 1989 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8ºPunkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji, Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt.  1 Lancia 20 20 20 20 20 20 (8) (14) 20 140 2 Toyota 10 12 14 14 20 14 17 101 3 Mazda 12 12 17 10 8 8 67 4 Mitsubishi 12 20 6 20 58 5 Audi 2 12 3 8 12 6 43 6 BMW 4 10 17 6 37 7 Renault 9 11 10 30 8 Nissan 17 1 18 9 Volkswagen 14 14 10 Renault Argentyna 10 15 11 Vauxhall 8 1 9 12 Subaru 6 1 7 13 Ford 6 6 14 Fiat Argentyna 3 3 15 Volkswagen Argentyna 1 1 Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt. 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N) Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę sześć najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą. Miejsce Kierowca SWE MCO PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV GBR  Pkt.  1 Alain Oreille 13 13 7 13 13 59 2 Grégoire De Mévius 4 10 13 11 13 51 3 Gustavo Trelles 7 5 1 13 13 39 4 Fredrik Skoghag 7 2 2 10 21 5 Kiyoshi Inoue 3 13 2 18 6 Sören Nilsson 13 13 Ken Adamson 13 13 Ed Ordynski 13 13 9 Marc Hopf 5 7 12 10 Patrice Servant 11 11

Przypisy

Linki zewnętrzne Wyniki sezonu na stronie eWRC.com

*