Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1990 były 18. sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1990 został hiszpański kierowca Carlos Sainz startujący samochodem Toyota Celica GT-Four ST165, wyprzedził on Didiera Auriola i Juha Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mitsubishi.

Kalendarz W sezonie 1990 kalendarz mistrzostw świata składał się z dwunastu rajdów, w porównaniu do ubiegłego sezonu zabrakło w nim Rajdu Szwecji. Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki 1 19–25 stycznia 58. Rajd Monte Carlo Didier Auriol Wyniki 2 6–10 marca 24. Rajd Portugalii Miki Biasion Wyniki 3 11–16 kwietnia 38. Rajd Safari Björn Waldegård Wyniki 4 6–9 maja 34. Rajd Francji Didier Auriol Wyniki 5 3–6 czerwca 37. Rajd Grecji Carlos Sainz Wyniki 6 30 czerwca – 3 lipca 20. Rajd Nowej Zelandii Carlos Sainz Wyniki 7 24–28 lipca 10. Rajd Argentyny Miki Biasion Wyniki 8 23–26 sierpnia 40. Rajd Finlandii Carlos Sainz Wyniki 9 20–23 września 3. Rajd Australii Juha Kankkunen Wyniki 10 14–18 października 32. Rajd San Remo Didier Auriol Wyniki 11 28 października – 1 listopada 22. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Patrick Tauziac Wyniki 12 25–28 listopada 46. Rajd Wielkiej Brytanii Carlos Sainz Wyniki

Zespoły i kierowcy Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy Martini Lancia Lancia Delta Integrale 16V Miki Biasion 1–3, 5, 7, 10, 12 Juha Kankkunen 1–3, 5, 7–10, 12 Didier Auriol 1–2, 4–5, 7–10 Bruno Saby 1, 4, 12 Alex Fiorio 3, 9 Yves Loubet 4 Paola de Martini 7 Toyota Team Europe Toyota Celica GT-Four ST165 Carlos Sainz 1–10, 12 Mikael Ericsson 1, 3, 5, 8–10 Armin Schwarz 1–2, 4, 10, 12 Björn Waldegård 3 Jorge Recalde 7 David Llewellin 12 Mats Jonsson 12 Mazda Rally Team Europe Mazda 323 4WD323 GT-X Timo Salonen 1–2, 8, 12 Hannu Mikkola 1–2, 8, 12 Grégoire de Mévius 2, 9–10 Ingvar Carlsson 6, 9 Rod Millen 6, 9 Mikael Sundström 8, 12 Minna Sillankorva 8 Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Galant VR-4 Kenneth Eriksson 1–2, 5, 8–9, 12 Ari Vatanen 1–2, 5, 8, 12 Kenjiro Shinozuka 3, 11 Ross Dunkerton 6, 9 Patrick Tauziac 11 Jolly Club Lancia Delta 16V Dario Cerrato 1–2, 10 Alex Fiorio 5, 8, 10 Didier Auriol 12 Robert Droogmans 12 Société Diac Renault 5 GT Turbo Alain Oreille 1–2, 4–7, 9–11 Jean Ragnotti 4 Sylvain Polo 4 Claude Balesi 4 Audi Sport Audi 90 Quattro Paola de Martini 1–2, 4–5, 8–10 Rudi Stohl 3, 5, 7, 11 GM Euro Sport VauxhallOpel AstraKadett 16V Louise Aitken-Walker 1–2, 4, 6, 9, 12 David Metcalfe 12 Chris Birkbeck 12 Subaru Technica International Subaru Legacy RS Markku Alén 3, 5, 8, 10, 12 Mike Kirkland 3, 6 Peter Bourne 3, 6, 9 Ian Duncan 3, 5 Jim Heather-Hayes 3 Patrick Njiru 3 François Chatriot 10 Derek Warwick 12 Nissan Motorsports International Nissan 200SX Vic Preston 3 Jayant Shah 3 Pavlos Moschoutis 5 Bastos Motul BMW BMW M3 François Chatriot 4 Volkswagen Motorsport Volkswagen Golf Rallye G60 Erwin Weber 5–6, 9 Ford Motor Company Ford Sierra RS Cosworth 4x4 Pentti Airikkala 8, 10, 12 Malcolm Wilson 8, 10, 12 Gianfranco Cunico 8, 10 Gwyndaf Evans 8, 10, 12 Alex Fiorio 12

Wyniki Klasyfikacja kierowców Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1990 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1 Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą. Wyniki rajdów nie liczone w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Miejsce Kierowca MCO PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV GBR  Pkt.  1 Carlos Sainz2NU(4)211212(3)1140 2 Didier Auriol121NU3NUNU1595 3 Juha KankkunenNU322NU512NU85 4 Miki Biasion31NU31NU376 5 Mikael Ericsson734NUNU632 6 Dario Cerrato44430 7 Rudolf Sothl7NU4229 8 Kenneth ErikssonNUNUNU3NU227 9 Alex FiorioNU5NU38925 10 Ingvar Carlsson2523 11 Alain Oreille1314813106NU17322 12 Bjorn Waldegard120 13 Patrick Tauziac120 14 Peter BourneNU5418 15 Bruno Saby6416 16 Ari VatanenNUNUNU2NU15 17 François Chatriot3NU12 18 Erwin WeberNU3X12 19 Armin Schwarz5NUNUNU712 20 Ross Dunkerton4NU10 21 Markku AlenNUNU4NUNU10 22 Alain Ambrosino410 23 Mats Jonsson410 24 Tommi Makinen611713NU10 25 Timo Salonen8NU6NU9 26 Gustavo Trelles1197NU15815NUNU9 27 Carlos Bica58 28 Kenjiro Shinozuka5NU8 29 Raimund Baumschlager58 30 Ernesto Soto12NU5168 31 Piero Liatti58 32 Patrice Servant58 33 Jorge Recalde7NU8NU22117 34 Hannu MikkolaNU6NUNU6 35 Jim Heather-Hayes66 36 Laurent Poggi66 37 Michele Rayneri6NU6 38 Grégoire de MeviusNU6NU6 39 Michel Molinie66 40 Colin McRae66 41 Claude Balesi74 42 Giannis Vardinogiannis74 43 Marcelo Raies74 44 Lasse Lampi74 45 Piergiorgio Deila74 46 Jean-Philippe Bernier74 47 Marc Duez8NU3 48 Patrick Njiru83 49 Ian DuncanNU83 50 Gabriel Martin83 51 Sebastian Lindholm83 52 Viviane Evina83 53 David Llewellin83 54 Paola de MartiniNU169NUNW32NUNU2 55 François Delecour9MU2 56 Joaquim Santos92 57 Ashok Pattni92 58 Gilberto Pianezzola1392 59 Oscar Maccari92 60 Esa Saarenpaa92 61 Kiyoshi Inoue92 62 Giuseppe Grossi92 63 Jean-Michel Dionneau92 64 Bertrand Balas101 65 Ronald Holzer101 66 Steve Anthony101 67 Sylvain Polo101 68 Pavlos Moschoutis101 69 Fernando Marino101 70 Risto Buri101 71 Ed Ordynski101 72 Alessandro Fassina101 73 Adolphe Choteau101 74 Robert Droogmans101

Klasyfikacja zespołowa W sezonie 1990 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8ºPunkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt  1 Lancia1121(2)1(5)11(3) 137 2 Toyota212121(2)(3)1 131 3 Mitsubishi5272 56 4 Subaru6844 43 5 Mazda8665 30 6 Renault76 24 7 Audi7949 24 8 Ford896 22 9 BMW3 14 10 Volkswagen5 10 11 Citroën6 8 12 Renault Argentina7 8 13 Fiat Argentina8 6 14 Daihatsu9 3 15 Peugeot9 2 16 Nissan10 2 Miejsce Zespół MCO PRT KEN FRA GRE ARG FIN AUS ITA GBR  Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N) Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę siedem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą. Miejsce Kierowca MCO PRT KEN FRA GRE NZL ARG FIN AUS ITA CIV GBR  Pkt.  1 Alain Oreille104105410(3)13 56 2 Gustavo Trelles1010107105 52 3 Tommi Mäkinen1313137 46 4 Jorge Recalde13724 26 5 Ernesto Soto7135 25 6 Gwyndaf Evans11013 24 7 Gilberto Pianezzola554 148 Bertrand Balas13 13 Patrick Njiru13 13 Claude Balesi13 13 Ian Duncan13 13 Alex Fassina13 13

Przypisy

Linki zewnętrzne Wyniki sezonu na stronie eWRC.com

*