Skocznia narciarska w Jastrzębiu-Zdroju – skocznia narciarska, która położona była w Jastrzębiu-Zdróju, na terenie Parku Zdrojowego. Rozebrana w latach 50. XX wieku.
Historia Skocznia powstała w 1929 roku z inicjatywy członków Jastrzębskiego Klubu Narciarskiego. Z powodu braku śniegu w kolejnych latach, jej oficjalne otwarcie nastąpiło dopiero 21 lutego 1932 roku. W momencie otwarcia była to jedyna skocznia narciarska na Górnym Śląsku. W ramach uroczystości odbył się konkurs o puchar Jastrzębia-Zdroju, który zwyciężył Karol Kopiec z Rybnika, przed Konradem Szwedą z Królewskiej Huty oraz Antonim Wodeckim z Jastrzębia-Zdroju.
Jastrzębski obiekt był drewnianą, niewielką skocznią treningową, pozwalająca oddawać skoki na odległość ok. 15 metrów. Służył głównie młodzieży szkolnej oraz lokalnym zawodnikom (skakał na niej m.in. Feliks Cnota, ojciec Jerzego Cnoty). Skocznia przetrwała II wojnę światową, natomiast w latach 50. XX wieku, ze względu na stan techniczny konstrukcję rozebrano.
Bibliografia
Kategoria:Nieistniejące skocznie narciarskie w Polsce Skocznia