Zygmunt Mariusz Szacherski (ur. 3 lutego 1898 w majątku Pianów k. Pułtuska, zm. 11 stycznia 1970 w Olsztynie) – starosta w II Rzeczypospolitej, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, powstaniec warszawski.
Życiorys Urodził się 3 lutego 1898 w majątku Pianów k. PułtuskaJanusz Mierzwa, Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 1, wyd. LTW, Łomianki 2018, s. 405–406.. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 28 czerwca 1919 został przeniesiony z grupy pułkownika Berbeckiego do Oddziału II Naczelnego Dowództwa Wojska PolskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 74 z 8 lipca 1919 roku, poz. 2417.. W 1921 został przeniesiony do rezerwy. Został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1926 był oficerem rezerwowym 13 pułku piechoty w Pułtusku. W lutym 1926 został przeniesiony do korpusu oficerów rezerwy kawalerii i wcielony do 10 Pułku Strzelców Konnych w Łańcucie. W 1934 posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII jako oficer „reklamowany na 12 miesięcy” i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia.
Po przejściu do rezerwy zarządzał rodzinnym majątkiem. W 1929 wstąpił do służby publicznej, początkowo w Komisariacie Rządu na m. st. Warszawę, następnie w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie, w latach 1931–1933 w jako naczelnik Wydziału Administracji Rządowej w Komisariacie Rządu w Gdyni. Od 20 września 1933 pełnił urząd starosty powiatu łuckiego• (także przez rok 1934•). Na tym stanowisku zasiadł w zarządzie założonego w 1933 Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej na Wołyniu. Od grudnia 1934 do grudnia 1938 sprawował stanowisko starosty powiatu dolińskiego•••••, po czym w styczniu 1939 odbyło się jego pożegnanie w Dolinie. Od początku 1939 był starostą powiatu brzeskiego. W czerwcu 1939 przychodząc z Brześcia objął urząd starosty powiatu sanockiego. Latem 1939 stanął na czele Powiatowego Komitetu FON. Posadę starosty sprawował do wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939Według Arnolda Andrunika starosta Szacherski został przeniesiony do Sanoka z Doliny. .
We wrześniu 1939 ewakuował się wraz z sanockim starostwem na wschód i zmierzał do Stanisławowa. W czasie II wojny światowej był kierownikiem Wydziału Wojskowego Administracji Zastępczej ZWZ-AK w Radomiu. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. W konspiracji posiadał stopień rotmistrza i używał pseudonimu „Piotr”.
Po zakończeniu wojny pracował w Warszawskich Okręgowych Zakładach Młynarskich, następnie Olsztyńskich Okręgowych Zakładach Młynarskich. W sierpniu 1954 został aresztowany i w 1955 skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności za walkę z ruchem komunistycznym w okresie międzywojennym, która miał toczyć na stanowiskach administracji.
Zmarł 11 stycznia 1970. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Olsztynie (kwatera 25-6-8). Był żonaty.
Uwagi
Odznaczenie Srebrny Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z Doliną Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Olsztynie Kategoria:Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Starostowie łuccy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Starostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Starostowie sanoccy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1970