240px|thumb|Wizyta generała Edwarda de Castellaz w polskim obozie wojskowym w La Mandria di Chivasso 240px|thumb|Grób Edwarda Castellaza na cmentarzu Powązkowskim Edward de Castellaz (ur. 18 września 1855 w SkierniewicachWedług kalendarza juliańskiego urodził się 6 września 1855 roku, a według kalendarza gregoriańskiego - 18 września 1855 roku. Zobacz daty nowego i starego porządku., zm. 16 lutego 1923 w WarszawieBaza osób polskich) – generał brygady Wojska Polskiego, formalny zastępca dowódcy Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera, w latach 1922-1923 prezes zarządu Związku HallerczykówOrędownik Śmigielski, R.32, nr 243 (24 października 1922), s. 1.Rzeczpospolita, R.3, nr 288 (23 października 1922), s. 5.Hallerczyk, R. 3, 1925, nr 6, s. 3.
Życiorys Edward de Castellaz urodził się 18 września 1855 roku w Skierniewicach. Uczył się w gimnazjum realnym w Łowiczu i Włocławku, a następnie w Korpusie Kadetów w Warszawie. Od 1876 roku zawodowy oficer wojsk rosyjskich. W latach 1877–1878 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej. Walczył w bitwie pod Plewną. 1 lipca 1903 roku powierzono mu dowództwo 6 Pułku Strzelców w Kielcach. W 1904 roku na czele tego oddziału wyruszył na wojnę rosyjsko-japońską. 6 grudnia 1905 roku został mianowany generałem majorem. 31 grudnia 1906 roku został dowódcą 2 Brygady 9 Dywizji Piechoty. W kwietniu 1907 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Wyjechał do Francji i zamieszkał w Cannes.
Wiosną 1919 roku został inspektorem oddziałów zapasowych Armii gen. Hallera w Skierniewicach. 20 maja 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji i przydzielony do Stacji Zbornej dla oficerów w Warszawie. Następnie został wyznaczony na stanowisko zastępcy Generalnego Inspektora Piechoty przy Naczelnym Wodzu. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w „stały stan spoczynku”, w stopniu generała podporucznika.
Był pierwszym prezesem (przewodniczącym zarządu) Związku Hallerczyków. Zmarł 16 lutego 1923 roku w Warszawie w wieku 67 lat. 20 lutego 1923, po uroczystym pogrzebie z honorami wojskowymi, któremu przewodniczył biskup polowy Stanisław Gall, został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Nad grobem przemawiał generał Józef Haller i podpułkownik Marian Dienstl-Dąbrowa) (aleja przy katakumbach, grób 35).
Awanse podporucznik - 1 maja 1877 chorąży Gwardii - 4 marca 1878 podporucznik - 30 sierpnia 1878 porucznik - 30 sierpnia 1883 sztabskapitan - 24 kwietnia 1888 kapitan - 5 kwietnia 1892 pułkownik - 6 grudnia 1897 generał major - 6 grudnia 1905
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Hallerczyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Skierniewicach Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Generałowie majorowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Urodzeni w 1855