Wiktar Pauławicz Brucki (, , Wiktor Pawłowicz Brucki; ur. 28 września 1951 w Białowuszach, zm. w grudniu 2020) – białoruski inżynier mechanik i polityk, deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji, w latach 1996–2000 deputowany do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji.
Życiorys Młodość i praca Urodził się 28 września 1951 roku we wsi Białowusze, w rejonie stolińskim obwodu pińskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1974 roku ukończył Mikołajowski Instytut Budownictwa Okrętowego im. admirała Makarowa w Ukraińskiej SRR, uzyskując wykształcenie inżyniera mechanika. W latach 1968–1974 pracował jako ślusarz w Zakładach im. Iwana Nosienki w Mikołajowie. W latach 1974–1980 był inżynierem konstruktorem w Pińskich Zakładach Budowy i Remontów Statków. W latach 1980–1983 pełnił funkcję instruktora w Pińskim Komitecie Miejskim Komunistycznej Partii Białorusi. Od 1983 do co najmniej 1999 roku pracował jako dyrektor Pińskich Zakładów Budowy i Remontów Statków. W 1995 roku był członkiem Partii Komunistów Białoruskiej.
Działalność parlamentarna W pierwszej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 29 listopada 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z pińskiego-zachodniego okręgu wyborczego nr 29. 5 grudnia 1995 roku został zarejestrowany przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Przemysłu, Transportu, Budownictwa, Energetyki, Handlu i Innych Usług dla Ludności, Łączności i Informatyki. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Pełnił w niej funkcję członka Komisji ds. Ekonomii. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.
Życie prywatne Wiktar Brucki jest żonaty. W 1995 roku mieszkał w Pińsku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni na Ukrainie Kategoria:Białoruscy inżynierowie Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Białorusi Kategoria:Członkowie Partii Komunistów Białoruskiej Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji Kategoria:Ludzie związani z Pińskiem Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Zmarli w 2020